Fengari pisze:
polecam tym, którzy nie byli, wybranie się w sobotę do Wizytek, bo warto!
W zeszłym tygodniu się nie wyrobiłem, ale do Wizytek udało mi się dotrzeć. Miało to swoje zaskakujące plusy, bo nie spodziewam się, by na Bemowie była okazja uczestnictwa we Mszy odprawianej w tak niecodziennej intencji - jeśli nic nie pokręciłem, modliliśmy się w 908 rocznicę śmierci Baldwina z Boulogne, jak również za miasto, z którego pochodził
Ale do rzeczy. Z Gorzkimi Żalami w wykonaniu Chóru SP2 Przymierza Rodzin zetknąłem się już w ubiegłym roku, więc - w przeciwieństwie do intencji Mszy - wiedziałem w ogólności, czego się spodziewać, ale efekt wykroczył poza oczekiwania. Wydaje mi się, że chór brzmiał lepiej niż przed rokiem, co w sumie naturalne, zważywszy na to, że po drodze nagrał jeszcze płytę z tym materiałem. I nie chodzi tylko o to, że wtedy trafiłem akurat na dzień, w którym tych głosów, o których pisała Fengari, było miejscami jeszcze więcej, więcej nawet niż pan Krutul sobie założył, a tym razem o niczym takim nie mogło być mowy. Choć możliwe, że pamięć już nie ta, bo zwróciłem teraz uwagę na istotną rolę organów, a trudno nie było zwrócić na nie uwagi, gdy bodaj w Hymnie nadają one puls jak porządna sekcja rytmiczna - może nawet trochę zbyt wyraziście, jak na, bądź co bądź, gorzkie żale - a skoro opracowanie jest to samo, to pewnie musiałem je słyszeć i wtedy (choć na płycie, jak mi się zdaje, są bardziej stonowane, chyba też tempo jest nieco niższe, kto wie, czy nie w tym tkwiła różnica; równie dobrze, mogła tkwić wyłącznie w moim aparacie słuchowym w danej chwili, nie ufam mu przesadnie).
W książeczce napisano - być może nie cytuję dokładnie, bo z pamięci, ale chyba wiernie - że pan Krutul oderwał Gorzkie Żale od skojarzenia z wiejskim kościółkiem. To sformułowanie wydaje mi się niefortunne. Nie podejrzewam w nim żadnej lekceważącej intencji, ale oderwanie od takiego skojarzenia byłoby dla mnie błędem, bo Gorzkie Żale są przede wszystkim nabożeństwem, nie super wyrafinowanym tekstem muzycznym, a już w wiejskim kościółku, jak się te wszystkie babki zbiorą i zaczną zawodzić, nabierają absolutnej pełni. Do żadnego oderwania szczęśliwie nie dochodzi, ale nie powiedziałbym nawet, że to opracowanie tekst źródłowy uszlachetnia, raczej wydobywa na wierzch tkwiącą tam immanentnie szlachetność, zachowując z szacunkiem wierność oryginałowi. To wydobycie jest zasługą nie tylko autora opracowania, ale i wykonawców, bo żeby te wszystkie zapisane w nutach harmonie wyzyskać tak, aby słuchaczowi ciarki łaziły po plecach w tę i z powrotem, to trzeba umieć. Gdybym nie wiedział, że chór jest amatorski, nigdy bym w to nie uwierzył. Myślę z resztą, że właśnie w tych współbrzmieniach tkwi siła tego wykonania, niekoniecznie we wprowadzonych gdzieniegdzie jakichś modyfikacjach, z których część jest udana, części jednak nie rozumiem.
No i jeszcze płyta. Przesłuchałem 1/3 raza, na wpół śpiąc, więc nie będę się szczegółowo rozwodził nad zawartością, tak jak pisałem chyba jest trochę inaczej niż na żywo, ale również bardzo dobrze. A jak to jest pięknie wydane! Ścisła czołówka posiadanych przez mnie płyt.
Polecam, Bogus.
Zaloguj się
Zarejestruj się
FAQ
Szukaj
Użytkownicy
