Ultima Thule

http://gembon.rockmetal.art.pl/ctr/ctr1.htm - faktycznie, dobre rzeczy dawali

_________________
gdzie znalazłeś takie fayne buty i taką fayną głowę?


FORZA NAPOLI SEMPRE!

Prowadziłem ostatnio taką ryzykowną grę, że włączałem sobie "October", kiedy kładłem się w półmroku. Najczęściej przesypiałem większość, a reszta docierała do mnie spoza muru ciężkiego zawiasa. Ale zdaje się, po 2-3 takich seansach, że coś już kumam na tej płycie. I co, teraz U2 będę słuchał...?

Mi to wzięło się z takiej historii z przeszłości, obstawiam lata 1993-1994. Siostra miała kumpla, wesołego ziomeczka, trochę chuligana. On lubił muzykę, kiedyś słyszeliśmy, że w wannie śpiewa "dorzucam drew, bo ogień zgasł" - cały numer! No i zostało mi w głowie, co mówił o "October", że włącza tę płytę jak czuje się niewyraźnie, jak go jakieś smutki dopadają. Ale jakoś nawet dobrze zacząć z tym albumem przez te wszystkie lata nie potrafiłem.

"Boy" za to miałem na płycie cd, jakieś fajne, wczesne wydanie. Ale chyba komuś dałem, bo wyglądało na to, że sam jej dobrze nie spożytkuję...

_________________
I wonder who chose the colour scheme, it's very nice

Tak, ta wizja zespołu, w której najlepsze są wczesne płyty (powiedzmy, że "U2 skończyło się na War") bywa całkiem popularna i nieraz na naszym forum się przewijała. Ja się z nią zupełnie mijam, bo choć wszystkich wczesnych płyt słucham z pewną przyjemnością, to żadna z nich nie wydaje mi się w pełni udana. Z Boyem i Octobrem dla mnie jest nieco jak z pierwszymi dwoma płytami Queen, czyli: już słychać że coś będzie na rzeczy, ale jeszcze muszą się wyrobić. War jest niby świetna, ale jej słuchanie blaknie wobec możliwości posłuchania tych utworów na Under a Blood Red Sky, gdzie dla mnie U2 dopiero się na dobre zaczyna (a może nawet nigdy nie nagrali niczego lepszego?).

_________________
ćrąży we mnie zła krew

Co do koncertówki, to możliwe, że się zgadzamy. A "Achtung Baby" to bardzo dobrze znana mi płyta. Siostra lubiła i ja się wciągnąłem owego czasu. A i teraz słuchając, słyszę, że to udana produkcja, potrafię to docenić. Ale zrobiłem się wyczulony na falsety i dyszenie Bono . To gorsze niż "czas jest pociągiem" .

_________________
I wonder who chose the colour scheme, it's very nice

Człowiek musi sobie czasem podyszeć!

_________________
ćrąży we mnie zła krew

A jeszcze jedna myśl podczas próby słuchania "Achtung Baby": Niech on się wreszcie od niej odwali!

_________________
I wonder who chose the colour scheme, it's very nice

Surwajwor wyszedł tak:

1. Love Is Blindness

2. Even Better Than the Real Thing

3. Until the End of the World

4. Zoo Station
5. Acrobat
6. One
7. The Fly
8. Ultra Violet (Light My Way)
9. Mysterious Ways
10. Who’s Gonna Ride Your Wild Horses
11. Tryin’ to Throw Your Arms Around the World
12. So Cruel

a głosowanie zaczęło się tu

U mnie by było całkiem inaczej; Prazeodym napisał, że na tej płycie lubi raczej te bardziej awangardowe rozwiązania, ja generalnie też, choć może w szczegółach inaczej to widzimy. Faktem jest, że otwarcie - Zoo Station - jest mocno nieoczekiwane, zatem awangardowe, a nie jest to utwór moich marzeń. Jakkolwiek bardzo urósł w moich oczach w ciągu tych ostatnich tygodni. Dla mnie postacią numer jeden jest tu dalece The Edge, zresztą w ogóle dotyczy to całego U2, ale to, jakie on tu światy wygrywa swoją gitarą, jest dla mnie wspaniałe. To już prawie jak Bryl Nie do końca żartuję, bo widzę tu podobny sposób wykorzystania gitary, i podobne wizjonerstwo.
Awangardowe jest dla mnie również danie na single numerów tak mało przebojowych, nieradiowych, brzmiących w jakiś sposób drażniąco; myślę tu przede wszystkim o Flaju i Mysterious Ways, które, jako rzekłem, są dla mnie sercem tej płyty.
Ale pozaawangardowo uwielbiam One i daję mu notę maksymalną, co by nie robić.

The Fly
One
Until the End of the World / Mysterious Ways

Acrobat
Love Is Blindness

Zoo Station / Even Better

Horses / Ultraviolet
Tryin to Throw...
So Cruel

- tak by to u mnie wyglądało.

_________________
ćrąży we mnie zła krew