Co robię dziś cz. 3

Fengari

Nie wiem, w jakim wątku to napisać, więc niech będzie tu.
Przeczytałam dziś w internecie taki nienajweselszy artykuł, z którego wynika, że duńska poczta wraz z końcem 2025 r zakończyła usługę doręczania listów, bo w ciągu ostatniego ćwierćwiecza liczba wysyłanych listów spadła o 90%. W co poniektórych innych krajach wprawdzie nie zaprzestano całkiem doręczania listów, ale pojawiły się różne ograniczenia. Na szczęście w Polsce podobno listy mają się jeszcze nienajgorzej.

https://www.well.pl/life/148/swiat_rezy ... 22539.html

I tak sobie przypomniałam z tej okazji naszą akcję sprzed lat:
viewtopic.php?p=405721#p405721
Może by warto zrobić Edycję 2 tej zabawy? Co o tym sądzicie?

Crazy

To była piękna akcja!

Crazy

Fengari pisze:

manool pisze:

A jak puzzle?

Powoli.

Biorąc pod uwagę, że mam na nie powiedzmy jakąś godzinkę na koniec dnia, albo i nie, a do tego tempo zdecydowanie relaksacyjne, a nie wyścigowe, to jeszcze wciąż przede mną sporo do zrobienia.

manool pisze:

Puzzle uwielbiam i żałuję, że nie mogę tego robić zawodowo

Joon pisze:

Co do puzzli to niedawno dostałam na urodziny 1000 z Friends - tak mnie one wciągnęły, że chyba nie poszłam do pracy albo coś innego odwołałam; a na pewno zarwałam noc wtedy.

Ze wszystkimi tymi wypowiedziami szanownych forumowiczek się identyfikuję. Po raz pierwszy od kilku lat dostałem w ręce porządnego puzzla (tylko 1000, ale jednak to tysiąc) - podziękowania dla Świętego Mikołaja za wyczucie chwili! - zabrałem się za nie jakoś po Nowym Roku i w tempie niezmiernie relaksacyjnym doszedłem do Trzech Króli do takiego etapu:

Obrazek

Potem były niecałe dwa tygodnie szkoły, podczas których parę razy kontynuowałem za cenę snu, mniej relaksacyjnie, ale bardziej skutecznie. Następnie wyjechaliśmy na ferie zimowe, a po powrocie przystąpiłem energicznie do dzieła zakończenia, które ostatecznie wygląda tak:

Obrazek

Następnie zwinąłem puzzla przy pomocy takiej specjalnej maty i systemu zawijania, który również dostałem od Św. Mikołaja, zapakowałem do torby i zamierzam jakoś wykorzystać na pierwszych zajęciach w nowym semestrze :-)

Fengari

Crazy pisze:

zabrałem się za nie jakoś po Nowym Roku i w tempie niezmiernie relaksacyjnym doszedłem do Trzech Króli do takiego etapu:

Ale szacun, bo widzę, że zacząłeś od najtrudniejszego fragmentu i w dodatku ułożyłeś spory kawałek nie mając nawet ramki ułożonej, co jest dla mnie rzeczą wręcz niewyobrażalną! :brawa:

Crazy

Nie wiem czy to typowe, czy nie, ale ja w ogóle nie układam ramki na początku. Dolna ramka była niemal ostatnim, co ułożyłem (dokładnie ostatnim były tak średnio 1-2 rzędy powyżej ramki - tam już, w tej plątaninie kwiatów i kosówek, układałem po kształtach, a łatwiej było, kiedy pozostał wąski pasek między ramką a nieramką). Ale właśnie: ja generalnie NIE układam puzzli po kształtach. Do tego nie miałbym cierpliwości za grosz, jak arasek. Moja metoda układania puzzla jest taka, że biorę jakiś kawałek, przyglądam mu się, następnie biorę obrazek i szukam, a potem stwierdzam: o, to będzie TU. Oczywiście czasem układam coś tam po kształcie, ale o wiele częściej po obrazku.

I tutaj nie zgodzę się, że najtrudniejszy fragment na początek - niebieskie niebo oczywiście jest trudne, ale nie ma zbyt wiele, a moja metoda na start była jasna: najpierw odłożyłem wszystkie kawałki, gdzie niebo spotyka się ze skałą i ułożyłem tę linię "horyzontu". Pewnie czasem była solidniejsza, kilkukawałkowej grubości a kiedy indziej może coś w ogóle się nie łączyło, choć było dokładnie wiadomo, gdzie ma być. Dopiero potem ułożyłem górną ramkę, żeby pomiędzy jakoś wtłoczyć niebo (ale też najpierw szukałem po chmurach, a dopiero potem po kształtach kawałków).

W ogóle układanie skał dało mi zdecydowanie najwięcej frajdy!

Fengari

A widzisz, a ja ramkę muszę mieć, to to mi ustawia od razu wszystko - przestrzeń, którą dysponuję, rozmiary, proporcje. No i jest najłatwiejsza do ułożenia.
Co do tego:

Crazy pisze:

ja generalnie NIE układam puzzli po kształtach. Do tego nie miałbym cierpliwości za grosz, jak arasek. Moja metoda układania puzzla jest taka, że biorę jakiś kawałek, przyglądam mu się, następnie biorę obrazek i szukam, a potem stwierdzam: o, to będzie TU. Oczywiście czasem układam coś tam po kształcie, ale o wiele częściej po obrazku.

to akurat zgoda, też tak układam. Tylko dla mnie właśnie niebo jest takim fragmentem, który muszę układać po kształtach, nawet chmurki zazwyczaj niewiele pomagają, i tego najbardziej nie lubię i już zostawiam na koniec, za to takie kwiatki jak tu to właśnie najfajniej mi się układa po obrazku.

Crazy

Jeszcze takie ciekawe spostrzeżenie: ja teoretycznie mam problemy z rozróżnianiem kolorów. Nie jest to jakiś poważny daltonizm, ale nieraz były wątpliwości, co ja gadam, bo inni np. twierdzili, że mój fioletowy sweter był niebieski czy jakieś takie.

Ale puzzle układam właśnie na wyczucie kolorów! Na przykład te skały i piargi na omawianym obrazku - mają mnóstwo odcieni i bardzo często w skuteczny sposób przypasowuję, że tento puzel będzie raczej z tej strony, a tamten przy innej kępce kosodrzewiny - bo właśnie widzę te różnice odcieni. Może więc nie mam problemu z rozróżnianiem kolorów, tylko z nazywaniem ich?

arasek

Hehe, aż mi się przypomniał kultowy dowcip o wymiataczu puzzli

grawson

A mi kultowy kawał o tym jakie kolory widzi facet.

zasada

arasek pisze:

Hehe, aż mi się przypomniał kultowy dowcip o wymiataczu puzzli

grawson pisze:

A mi kultowy kawał o tym jakie kolory widzi facet.

A mi się przypomniała templatka do mema ale nie moge jej znaleźć...
edit: już znalezione.

Fengari

To mi się przypomniało to:

Obrazek

jpl

A mi z kolei to (były jeszcze bardziej rozbudowane wersje):

zasada

Ciąg dalszy offtopicu bo znalazłem taki najbardziej mój:

Załącznik:

images.jpg

A w temacie: tym razem w domu z młodszą. LEGO i snucie się.

Joon

Fajne

arasek pisze:

kultowy dowcip o wymiataczu puzzli

opowiedz, bo chyba nie znam?

Fengari

Joon pisze:

opowiedz, bo chyba nie znam?

Nie wiem, jaki dowcip miał na myśli Arasek, ale ja od razu pomyślałam o tym klasyku:

Przychodzi facet do sklepu i mówi:
- Poproszę jakieś trudne puzzle.
- To może 'Morze - 2000 elementów'? - proponuje ekspedientka.
- Eee tam, 5 min. układania, ja chcę coś trudniejszego.
- To może 'Gwiaździste niebo - 4000 elementów'?
- Pani żartuje? To najwyżej 10 min. układania!
- No to proponuję 'Piasek pustyni - 6000 elementów'.
- Bez jaj, 15 min. i po zabawie. Nie macie niczego naprawdę trudnego? Może jakieś trójwymiarowe?
- Chcesz pan trudne i trójwymiarowe, tak? Dobrze, to idź pan do spożywczego, kup pan bułkę tartą i ułóż rogalik!

Ultima Thule

Co robię dziś cz. 3

Kto jest online