Trzeba będzie zobaczyć. Na sąsiednim forum, gdzie piszę i gdzie są ludzie, którzy filmowo są mi bardzo bliscy, czytam:
Cytat:
To po takie filmy chce się wychodzić z domu.
Kino arcydzielne 10/10.
Cytat:
U mnie 9/10, bo jednak pierwsze 20 minut filmu, mimo że uzasadnione/niezbędne w kontekście opowiedzenia tła historii, delikatnie odstawało w mojej ocenie od tego, co wydarzyło się „16 lat później”. Potem było już to, co w wizytach w kinie lubię najbardziej - pełne napięcia ściskanie oparć fotela/ręki partnerki/partnera do ostatniej minuty.
Cytat:
Świeżo po seansie: niewątpliwie znakomite - wspomniane już - kreacje aktorskie, doskonale poprowadzona fabuła, z płynnym przejściem pomiędzy zupełnie odmiennymi stylistykami, imponująca praca kamery (zwłaszcza sceny drogowe). Warto też wspomnieć o muzyce, co doceniłem najmocniej gdy pojawił się mój ulubiony kawałek z repertuaru Steely Dan. Jednak z drugiej strony, koncepcyjnie ten film mnie nie przekonał. I pomimo rozpędzonej akcji, pozostawił raczej bez emocji - czasem zdarzają się takie dzieła, w których nie potrafię polubić się z żadnym z bohaterów i tak było tym razem.
Cytat:
Moje wrażenia po seansie „One Battle After Another" są jak najbardziej pozytywne. Popis Penna, DiCaprio i Del Toro - bawią się swoimi postaciami, bywają karykaturalni, ale nigdy nie przekracza to granicy dobrego smaku. Nie przeszkadzał mi ten wstęp i przeskok „16 lat później" - bo odczytywałem to, jako świadomą grę konwencjami. Podobało mi się przy tym równie ironiczne/prześmiewcze potraktowanie rozmaitych postaw, grup społecznych/wiekowych, ruchów politycznych. Jednak nie mogę dać oceny maksymalnej - taka byłaby, gdyby nie (dla mnie) nieco zbyt hollywoodzkie zakończenie, ale solidne 9/10 się należy, jak psu kość.
Nie ma innego wyjścia, jak sprawdzić samemu
Ale przeklejam, żeby krytyka Tylera nie była jedyną póki co opinią.
Zaloguj się
Zarejestruj się
FAQ
Szukaj
Użytkownicy
po obu stronach barykady.
