Tymczasem Jaga i Legia bardzo elegancko pożegnały się z Ligą Konferencji.
O ile z Legią, to wiadomo, kosa po linii sympatii klubowej wewnątrz Polski, o tyle na czas reprezentowania mojego kraju w Europie ta kosa jest zawieszona i byłbym absolutnie zadowolony, gdyby ten klub, co roku robił coś fajnego w europejskich pucharach, dla dobra ligi, kraju, dla rankingów, dla zwiększania poziomu rywalizacji w lidze (no bo jak zarobią w tych pucharach kaskę i zainwestują w kadry, to siłą rzeczy w krajowych rozgrywkach też będą mocniejsi, a im więcej mocnych ekip na naszym podwórku, tym bardziej poprzeczka idzie w górę), no ale jest to tak przypadkowo zarządzany klub, że nie wiem czy im się to uda, bo entuzjazm względem koncepcji palenia kasą w piecu jest tam niezmiennie wysoki od lat. Plus ten Feio to jednak zdolny trener, ale świrus, cholera wie co takiemu do głowy strzeli, a to tak średnio wpływa na stabilność drużyny. No ale fajnie, że wygrali z tą Chelsea.
Za to Jagiellonia to jest jakaś najlepsza historia polskiej piłki od lat. Przychodzi młody trener, z niewielkim doświadczeniem, bierze ich w strefie spadkowej, i WTEM! sezon z mistrzostwem Polski, a potem kolejny sezon z super przygodą w Europie i wciąż z szansą na drugie mistrzostwo. I wszystko tam się zgadza: i ciekawi odkopani nie wiadomo skąd cudzoziemcy, świetni młodzi Polacy (na końcówkę meczu z Betisem wychodzi sobie Oskar Pietuszewski rocznik 2008, Skrzypczak odrzucony z Lecha wyrasta na najlepszego stopera ligi), wieczny uśmiech i pozytywne emocje trenera, 34-letni Taras Romańczuk, który po latach ligowej młocki, odkrywa w sobie na starość wewnętrznego Busquetsa, a nawet wraca do reprezentacji i wygląda lepiej niż większość młodszych kolegów (spoko grał z tą Holandią na Euro). Nawet jak mieli kryzys kilka miechów temu, to okazało się, ze po to, żeby trener mógł zrobić plot twist w fabule i wrócić po chwili mocniejszym. Piękna, pełna dobrych skojarzeń i dobrych emocji drużyna, jestem nią poruszony i trochę się zakochałem
Betis to jednak za wysokie progi, ale Jaga zrobiła absolutnie wszystko, żeby nie wyglądać przy nich jak bidna, zakompleksiona drużyna, czasem cierpieli, czasem byli przygnieceni w tym dwumeczu - ale zawsze na swoich zasadach i z wysoko podniesioną głową.
Zaloguj się
Zarejestruj się
FAQ
Szukaj
Użytkownicy
