Czarzły (1996)Po debiucie nastąpiły 4 lata (choć koncerty były grane) wydawniczej przerwy, nastąpiła też zmiana w składzie: odszedł drugi gitarzysta Janek Cybulski, został klasyczny kwartet ludzi, o krótkich ksywkach: Nika - Smok - Rolf - Max. Zmieniła się też muzyka i choć przez lata drugi album wydawał mi się gorszy, dzisiaj jestem nim dość mocno zafascynowany i na ten moment wracam do niego może nawet częściej niż do debiutu. "Czarzły" to Post Regiment rozpędzony i rozgorączkowany, z muzyką w dużej mierze odchudzoną ze wszelkich niepotrzebnych elementów, z podkręconym tempem, prący do przodu z taką pasją, determinacją i agresją, że aż kojarzy mi się to z jakimś wysiłkiem fizycznym, jakąś krzyżówką maratonu i sparingu bokserskiego
Ciosy spadają od razu i konkretne - krótkie utwory, atakujące zanim poprzedni i jeszcze poprzedni przestaną brzęcząc w uszach, i jeszcze mocniej, szybciej, wyżej, do przodu!
Co ciekawe, mimo tego uzwięźlenia formy, mimo zwiększenia faktora ekstremum, nie jest to materiał w żaden sposób bardziej prostacki czy prymitywny niż debiut, między trójką instrumentalistą rozgrywają się często fascynujące akcje: świetnie się przeplatają Rolf ze Smokiem, ten pierwszy to w ogóle bohater tego albumu, przedziera się do przodu z tym charchoczącym basem, jak czołg, jak lodołamacz, zamyka doły, ale i riffuje, wypełnia sporo przestrzeni. Smoku też brzmi ciekawie, przez brak kolegi od solówek, jest bardziej surowy niż na debiucie, jest w tym czadzie sporo pejzaży...A w ogóle to numery dość jednak pokręcone - czasem coś tam się zagnie, coś jest połamane, coś chłopaki zakręcą, przytną, zagrają tak jakby chcieli nas wziąć na karuzelę. Super.
No i Nika. Ósmy miesiąc ciąży podczas nagrywania wokali. Żeby być uczciwym to muszę dodać, że tutaj jest więcej tekstów już jak wyjętych z fanzina - te o przebojach czy o konsumpcji. Ale jednak nie mam z tym problemu, bo jej delivery tych linijek, jak ona to wykrzykuje, robi taką robotę (a najbardziej lubię jak w "Shit and Show" ona wyrzuca z siebie ten rant o przebojach i klatkach otwartych - i chłopcy zaczynają grać takie łamańce, jakby chcieli się zgłosić do King Crimson). Ale i tu jest sporo niestandardowości w tekstach! Te "Brumby", które zacytowałem w tytule, chyba jeden z ciekawszych vegan hymnów (w ogóle uwielbiam ten numer: tam świetnie słuchać to muzyczne unity Maxa, Smoka i Rolfa, jak oni się uzupełniają, jak to pędzi), ten numer o kamiennej rodzinie (znowu - co to jest kurwa za riff na początku, no hardcore prog punk), albo
powiem ci jak się tulą do mnie psy. I Maria Pawlikowska-Jasnorzewska. I jeszcze ten finał wyrzut emocji w "Kiedy krzyczę"...Jest to też JEJ wielka płyta, zdecydowanie, Królowa jest jedna.
Kocham ten album. I mam wrażenie, wyczuwam to, że to jeden z tych materiałów, które muszą być wyjątkowe dla zespołów, które je nagrywają. Że nie tylko: ok, mam 12 nowych numerów, nagrywamy płytę, nie, mam wrażenie, że "Czarzły" to płyta wprost emanująca wyjątkową determinacją i wiarą muzyków w nowy materiał. Właściwie to radykalnie wynaleźli sie nowo. Moim: zdaniem z sukcesem.
---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Cytat:
Mówił wtedy, że to coś jakby podobnego do Legendy i faktycznie: nie wiem, czy w polskim rocku jest coś równie podobnego do Legendy.
No jeszcze jest trzecia płyta z wielkiej trójcy gold rockowych czadowych produkcji:
ID - Twoja Twarz, gdzie faktycznie trudno tej Legendy nie usłyszeć, choć pewnie to kwestia tego, że jak się prące tak przodu gitary TAK wyprodukuje, to zawsze gdzieś się pojawi to skojarzenie. Ale jednak, jakkolwiek bardzo lubię ten materiał, zawsze dla mnie będzie półeczkę niżej niż Armia i Post Regiment.
Zaloguj się
Zarejestruj się
FAQ
Szukaj
Użytkownicy
.
