Ultima Thule

dziękuję

_________________
Mężczyzna pracujący tam powiedział:

- Z pańskim forum jest wszystko w porządku.

Bardzo się cieszę Crazy, że się wkręciłeś !

Kolos aka Raw Melody Men jest w prawym dolnym rogu na mojej pocztówce z koncertu...

Poznań 12.03.2024 Tama




Ja nie jestem z Bradford tylko z Biadacza i to był raptem mój 20 koncert !
Jeszcze lepszy niż w KrK ! Miejsce fajniejsze, sala z dużą przestrzenią i lufą do sufitu. Przestrzeń między publiką bardzo przyzwoita, sold outu nie było ale sala pełna, bez ścisku... Akustyka kapitalna, towarzystwo zacnego hobbita Pippina znacząco wpłynęło na satysfakcję z muzycznej uczty... Wczoraj pooglądałem sobie trochę bardziej, porobiłem więcej fotek... mnie w tym zespole uderza luz, radość grania, entuzjazm, pasja... uśmiech na twarzy Justina (że mu się jeszcze chce !) i uśmiechy wymieniane przez Ceriego i Michaela... Dean nieco bardziej kupiony z boku ale swoje też robi świetnie... W ogóle nie miałem odczucia, że oni tego seta tłuką już 13 raz prawie codziennie... Pożaliłem się Tookowi, że grają najsłabszy numer z BTDAW, a pieśni z BTWAB jak dla mnie mogłoby nie być... no i to prawda! Z tym, że akurat na tym koncercie Stormclouds i Angry planet walnęły we mnie siłą frontu burzowego... co tam się działo na prekusji i tom tomach ! jak ta zła planeta mknęła ! Zamknięcie setu głównego WTWWTG też uwielbiam... Na bis taki sobie Where I am i dla mnie wzruszający Faith... zamknęli piosenką o tym żeby się stąd wyrwać... no i tak to było... tym razem zespół zaczął o 21 więc w łóżku znalazłem się dopiero po 2... ale watro było !


Edit this setlist | More New Model Army setlists

Czuwaj!
KoT

Warszawa potwierdza uderzenie. To były dwa, z tr,ech kawałków, przy których machnąłem ręką na moje niedostatki wokalne i co sił w płucach wspierałem Justina swoimi falszami.

Jeżeli miałem po tym jakieś wyrzuty sumienia, to występ Nergala i tak pozamiatał je jak mopem.

_________________
Sometimes good guys don't wear white

Słuchałem sobie trochę ostatnio "Thunder And Consolation", a był to bardzo przyjemny i owocny powrót do tematu. Postanowiłem dać tu jakiś szkicowy wyraz swoim wrażeniom i sympatiom, zwłaszcza, że nie wszystko układa się zgodnie z wątkiem surwiwalowym .

I Love the World - mocny, dobitny utwór otwierający, ale moim zdaniem dość jednowymiarowy, podejrzewam, że w koncertowych wydaniach może bardziej wciągać: ***

Stupid Questions - no, tu jakby z hali fabrycznej przejść do klubu gdzie dużo znajomych, ciepło i dzieją się ciekawe rzeczy - żywe, plastyczne granie, ciekawe z różnych punktów widzenia, łączących się historii, stąd i stamtąd: ****

225 - tu niby ciekawe brzmienia/skwierczenia i poukrywane płaszczyzny oraz otwierające się w szczelinach widoki, ale w sumie nie jest specjalnie ciekawie: ** i pół

Inheritance - dobitnie i wbijająco się w głowę; minimalistyczny eksperyment; ale mnie ta opowieść wciąga i porusza swym gorzkim smakiem: ****

Green and Grey - super jest to przyjście, jak wyjście po dość przykrym dniu na wieczorny spacer nad ocean; natura może dać prawdziwe wytchnienie - a ona się tu odbija w dźwiękach, i znów jak łatwo podążać za wielowymiarową opowieścią: ****

Ballad of Bodmin Pill - pamiętam jak zaskoczył mnie KoT, stawiając ten numer na piedestale, ale prędko przestałem się dziwić; jest tu jakaś synteza, oddanie podobnego bogactwa, co w G&G, ale mocniej, w szybszym tempie, jeno ta solowa partia gitary jakaś... zabawna: **** i pół

Family - dość charakterny soft-riffowiec z ciekawymi zakrętami, a przy tym udana piosenka: *** i pół

Family Life - ładnie i poruszająco, jest drive, są zawieszenia, obrazy, jest historia: ****

Vagabonds - ze względu na ten utwór nieraz sięgałem po płytę - perpetuum mobile, które zachwyca od pierwszych taktów, zapada w pamięć i czasem z niej woła swym bajkowym pięknem, ale... pomijając jakieś mankamenty brzmieniowe, to okazuje się rozdawać najmocniejsze karty właśnie na samym początku, a potem nie do końca spełniać obietnice, niemniej: **** i pół

Archway Towers - bardzo fajne zamknięcie - cichości, przestrzenie... ostre krawędzie, uderzenia, krzyk! a całość pozostawia człowieka wyciszonego, lecz czujnego, otwartego na to, co może nadejść, a natura ładnie gada do samego końca: ****

_________________
I wonder who chose the colour scheme, it's very nice

ładnie napisane, aż se chyba włączę

_________________
Mężczyzna pracujący tam powiedział:

- Z pańskim forum jest wszystko w porządku.

Dzięki . Ale pewnie zdania na temat Green and Grey nie zmienisz?
A ja też jeszcze słuchałem, 225 chyba jednak za surowo potraktowałem.

_________________
I wonder who chose the colour scheme, it's very nice

Bliskie mi to - utwór zaczyna się fenomenalnie, ale potem po prostu w kółko jest to samo. Broni się oczywiście, ale trochę wrażenie jednowymiarowości mi pozostaje. Ciekaw jestem, czy jednak wygra surwajwora.

_________________
ćrąży we mnie zła krew

Ja nie mam jakiegoś bardzo złego zdania o tym kawałku, tylko w momencie, w którym dołączyłem do głosowania, najłatwiej było mi się z nim rozstać.

_________________
Mężczyzna pracujący tam powiedział:

- Z pańskim forum jest wszystko w porządku.

Dziś jestem zmęczony, a żeby przerwać bezsensowne oglądanie fragmentów filmów na różnych kanałach, włączyłem sobie "Thunder and Consolation". Ale to było dobre, momentami ulegałem wzruszeniu i pewnie w związku z tym mógłbym przemeblować powyższe gwiazdki.

Jakoś płynie przeszedłem do "Impurity". A "Bury the Hatchet" jest jednym z moich ulubionych utworów NMA .

Ale też muszę się przyznać, że frazą która ostatnio najczęściej łazi mi po głowie jest "This golden age of communication / Means everyone talks at the same time". I tak to jakoś się plecie...

_________________
I wonder who chose the colour scheme, it's very nice

A z kolei moją porażką jest to, że gdy zbliżają się wyroki survivorowe, to odpalam NMA głównie w robocie na głośnikach co ledwo zipią. W rezultacie nie mam już ochoty przesłuchać porządnie w domu, a zespół New Model Army niechybnie cierpi ogromnie w wyniku mojego niedbalstwa

Survivory to ból, survivory to zło .

_________________
I wonder who chose the colour scheme, it's very nice

Nie, dlaczego? Ból nie jest zły kiedy wypieprzasz coś, czego inaczej wogóle byś nie posłuchał

Nie brałem udziału, ale zwycięzca wskazany prawidłowo... po tych wszystkich latach to dalej moja ukochana pieśń zespołu.... nieco dziwi mnie niska pozycja G&G...

Tymczasem zespół przełożył trasę jesienna na za rok... związane to jest z kontuzją i operacją Michael'a Dean'a... warto było się przejechać na dwa koncerty na wiosnę... wybierałem się jeszcze jesienią do Pragi, bo koncert w Łodzi jako krótki i festiwalowy mnie nie interesował...

Tymczasem okazuje się, że koncert na Soundedit przemienił się w występ Just&Dean Czyli Justin Solo ! Jadę ! Już w niedzielę.

i na ten moment to jedyny zaplanowany koncert do końca roku...

pozdro...
KoT

Dzięki za przeklejenie wyników survivora do tego wątku, zapomniałam o tym.

_________________
Mam niebieskie futerko
i uwielbiam wciąż latać

Odwaliło mi ostatnio na punkcie tych płyt.

Co ciekawe, obie słyszałem wcześniej i jakoś nie zaskoczyło. No - za wyjątkiem zaskakującego otwarcia płyty "Winter", które od razu poruszyło moje stonerdoometalowe serduszko. A teraz już nie wiem, który otwieracz, która okładka, która płyta lepsza - wspaniała to para, której zamierzam poświęcić jeszcze sporo uwagi.

To chyba jest miłość .

_________________
I wonder who chose the colour scheme, it's very nice