Ultima Thule

Dla mnie jednak swojskie Detroit .

_________________
I wonder who chose the colour scheme, it's very nice

Tak jest!

_________________
Sometimes good guys don't wear white

A skąd taki dobór? Że Łapicki?

Obejrzałem "Jak daleko..." i wydają mi się te dwa filmy bardzo od siebie odległe. Oczywiście jeden mam na gorąco, i pozostaję pod wrażeniem / mocno skonfudowany, a drugi to wspomnienie sprzed lat. Więc nie wybiorę, ale dzięki za inspirację!

_________________
ćrąży we mnie zła krew

Detroit!

_________________
Ceterum censeo Platformem delendam esse

Wszystkie prawdziwe ścieżki prowadzą przez Góry.

Zawsze mieć dojrzałe jagody do jedzenia i słoneczne miejsce pod sosną, żeby usiąść.

My gender pronoun is "His Majesty / Your Majesty".

Łapicki owszem, ale jednak wydaje mi się, że wiele więcej te obrazy łączy. W obu tematem jest zmaganie się z konkretną śmiercią przez tych, którzy akurat zostali w życiu; w obu dominuje silna sugestia, że główny bohater jest alter ego autora filmu; w obu mamy elementy metakinematograficzne i - co mi się (poza Łapickim) najbardziej rzuca w oczy - oba są zapisem takich wewnętrznych podróży na kilku oddechach, zapętlonych, nieoczywistych, sprawiających, że widz co chwilę gubi trop i nie zawsze umie rozeznać, co jest jawą, a co nie.

Oba świetne, ale Konwicki jednak bywał pretensjonalny (z "Doliny Issy" odpadłem oo niecałym kwadransie chyba) i mam trudności z jego seksualizacją obrazów. Niektórzy sięgają w te rejony, bo po prostu mają je za istotny składnik przedstawianej rzeczywistości, a innych najzwyczajniej w świecie trawi obsesja. No nie mogę się pozbyć wrażenia, że właśnie tak było u niego.

Wybieram więc "Wszystko na sprzedaż" mimo jego moralnego zakłamania (zginął kumpel i muszę zrobić film o tym, jak to przeżywam. Wiem, wiem, to żerowanie na tragedii, ale będę tak szczery, że o tym wprost powiem w filmie i będzie przez to jeszcze głębszy...).

_________________
[.. .]

Tak jak to opisałeś, rzeczywiście wygląda, że są to obrazy pokrewne. Ja chyba za słabo pamiętam Wszystko na sprzedaż - miałem wspomnienie, że to film znacznie bardziej bliższy realizmowi i takiej raczej tradycyjnej narracji, niż to przedstawiłeś (nie mówiąc o porównaniu do filmu Konwickiego). Ale kiedy ja to oglądałem, w latach 90?

Jak daleko stąd... to niejednoznaczna rzecz. Z tą obsesją też może być coś na rzeczy, ale w ogóle na różnych płaszczyznach jest to tak zamącone, że nie mogę pozbyć się wrażenia, że sam twórca gubi się w tym, co pokazuje. Albo wie, ale jednak nieco mętnie to przekazuje. A z drugiej strony filmowane jest to w sposób zachwycający i jeszcze ta wszechogarniająca melancholia...

_________________
ćrąży we mnie zła krew

Alain Delon czy Paweł Deląg?

_________________
I wonder who chose the colour scheme, it's very nice

Delona nie widziałem chyba w żadnym filmie. Deląga widziałem na pewno w Quo Vadis (a może i w czymś jeszcze?).
No to raczej Delon.

_________________
In an interstellar burst
I am back to save the Universe.

Serio?

_________________
Sometimes good guys don't wear white

No właśnie serio. Na Asterixach to ja się znam animowanych. Aktorskie widziałem wybiórczo.

_________________
In an interstellar burst
I am back to save the Universe.

Luc Besson czy Quentin Tarantino

_________________

"Niewole robią z nas ponurych i złych"
"Nie ma przypadków, są tylko znaki"

Nec Leon contra plures…

Quentin oczywiście, chociaż Leon wygrywa z większością filmów Tarantino.

_________________
Ceterum censeo Platformem delendam esse

Wszystkie prawdziwe ścieżki prowadzą przez Góry.

Zawsze mieć dojrzałe jagody do jedzenia i słoneczne miejsce pod sosną, żeby usiąść.

My gender pronoun is "His Majesty / Your Majesty".

u mnie zdecydowanie Tarantino

_________________
"Staliśmy nad przepaścią, ale zrobiliśmy krok do przodu!"

Tarantino znam o wiele lepiej, a z kolei jakimś wielkim fanem nie jestem. Bessona widziałem 3-4 filmy na krzyż, ostatni sprzed ponad 20 lat, więc nie mam tu nic do powiedzenia.

_________________
ćrąży we mnie zła krew