Ultima Thule

Miałem ostatnio bardzo dziwne doświadczenie.

Jechałem busem umęczony upałem - nie bardzo wiedziałem czym sobie umilić podróż. Wybór był dość szokujący dla mnie samego, ale też - widzę to wyraźnie - nie do końca przypadkowy. Włączyłem płytę "Zoolook". Ale z takim nastawieniem, że ok, jak coś, to zaraz wyłączę. Tymczasem wpadłem po uszy, wysłuchałem jej z uwagą i przejęciem. Ja, który prawie od zawsze olewam Żara, który generalnie gardzę dodawaniem elektroniki i samplowaniem, tutaj byłem bezradny.

Owszem, miałem wcześniej do czynienia z tym albumem. Ale było to ponad 30 lat temu - kasetę pożyczyła mi dziewczyna, z którą miałem wtedy jakieś romantyczne sprawy, dlatego posłuchałem jej z uwagą. I zostało mi we łbie jakieś pozytywne w sumie wrażenie, zwłaszcza odnośnie początku, pierwszej połowy powiedzmy. Ale w życiu bym się nie spodziewał, że okaże się, że pamiętam WSZYŚCIUTKO. I że tak mi siądzie.

Przy okazji sprawdziłem na wiki opis, i tu miałem kolejne zdziwienie, bo i Marcus Miller i Adrian Belew, i nawet Laurie Anderson. A najlepsze, że pomyślałem: "ok, dla mnie to jest kwintesencja osiemdziesiony i najlepszy album w tej kategorii".

Tego zamierzam się trzymać, a może nawet kupię sobie kompakt .

_________________
I wonder who chose the colour scheme, it's very nice

Ciekawe, czy miałeś minę, jak docent Furman

Bardzo fajnie, że tak Cię ta płyta zaskoczyła.

_________________
ćrąży we mnie zła krew

To jest takie rozdwojenie i dezintegracja osobowości, trochę jak z "Bez limitu" 2 Plus 1. Ale obie płyty są dla mnie ważne i poruszają coś, co rzadko się rusza w mym wnętrzu.

A czy przypomniałeś już sobie stronę drugą?

_________________
I wonder who chose the colour scheme, it's very nice

Dobrze, że odświeżyłeś ten wątek. Ja np. dzisiaj w busie miałem krótką, ale upojną sesję z Billym Idolem. Najpierw posłuchałem "White Wedding" i "Rebel Yell", potem "White Wedding" i "Rebel Yell", a na koniec "White Wedding" i "Rebel Yell". Wspaniałe numery

_________________
gdzie znalazłeś takie fayne buty i taką fayną głowę?


FORZA NAPOLI SEMPRE!

No, Billy nagrał najlepszą wersję "LA Woman" .



Poszukałem w używkach i trafiłem na erefenowskie wydanie z 1984 roku. Kurtka na wacie, jaki to jest cichy cd - porównanie z współczesnymi standardami szokujące. Trzeba pamiętać, żeby ściszyć sprzęt przed odpaleniem następnej płyty!

Ale brzmi naprawdę wdechowo. A dodając fakt, że "Ethnicolor" odezwał się w mej duszy przejmująco, kiedy przedwczoraj kontemplowałem piękny beskidzki zachód słońca, to mogę powiedzieć, że jestem zadowolony zza kupu. Dobrze zainwestowane pięć dych .

_________________
I wonder who chose the colour scheme, it's very nice

Czad. Jak kiedyś trafię do Krasnego, to musimy razem posłuchać! Tym bardziej, że drugą stroną kiedyś sobie przypominałem, ale nadal budzi moje wątpliwości.

_________________
ćrąży we mnie zła krew

Tam trafiają się melodyjki. Ale tak, warto by obadać to wspólnie. Zapraszam .

_________________
I wonder who chose the colour scheme, it's very nice

Obejrzałem na netfliksie rewelacyjny dokument pt. The Greatest Night In Pop - o tym, jak powstała, ale przede wszystkim: jak była nagrywana piosenka We Are The World. Nie umiem ocenić, jak odebrałby ten film ktoś, kto nie lubi piosenki, a wiem, że jest tu trochę takich. Dla mnie zawsze to była piosenka z mojego "top of the pop", a tak się złożyło, że w ostatnich latach nawet w tej kategorii jeszcze awansowała. Ale wydaje mi się, że to rzecz drugorzędna. Sama historia jest kapitalna, a piosenka nie pcha się na pierwszy plan, raczej krótkie przebitki, urwane tejki - bo to najbardziej rzecz o tym, jak nieprawdopodobnym przedsięwzięciem logistycznym było jej nagranie, zebranie tej masy supergwiazd w jednym czasie i miejscu, żeby wbrew logice i zwyczajom zebrali się wszyscy razem i śpiewali do wspólnych mikrofonów, patrząc się na siebie i słuchając. I, jak to ktoś ironicznie mówi, zachowując jak klasa w przedszkolu czy szkole. W tym aspekcie na największego geniusza wychodzi Quincy Jones, który nie tylko odebrał od Lionela i Michaela kompozycję i zrobił z niej utwór, ale przede wszystkim stał się w sposób jednoznaczny reżyserem przedsięwzięcia.
Mi poleciła elsea chyba jeszcze w wakacje i potrzebny był świąteczno-wiosenny wieczór, żebym się do tego wziął.
Polecam w najwyższym stopniu!

_________________
ćrąży we mnie zła krew

na marginesie głosowania przy FNS odkrywam kompletnie nieznany mi moment historii kapeli, gdy już nie było Pałuchy, a oni grali całkiem porządną muzykę rockową z mocnymi wpływami The Cure

_________________
Mężczyzna pracujący tam powiedział:

- Z pańskim forum jest wszystko w porządku.

Były w Trójce na Liście.

_________________
In an interstellar burst
I am back to save the Universe.

tak, stąd w ogóle wpadłem na ich trop - ale to musiał być moment, kiedy nie słuchałem listy akurat, miewałem takie przerwy

_________________
Mężczyzna pracujący tam powiedział:

- Z pańskim forum jest wszystko w porządku.

Inna rzecz, że nie były ani specjalnie długo, ani specjalnie wysoko.
Dzięki za przypomnienie. To chyba faktycznie był ich najlepszy okres.

_________________
In an interstellar burst
I am back to save the Universe.

To przejście od Pałuchy do bez-Pałuchy było jednak artystycznie dużo bardziej płynne niż się to przedstawia. Album z Pałuchą był już dużo bardziej uładzony niż wczesne demówki, luźne nagrywki i koncerty z Pałuchą, a pierwsze nagrania bez Pałuchy jeszcze nie były takie dalekie od pierwszego albumu. Jaca miał w tamtym czasie zespół Furmanka i tam jest nawet jeden numer, który korzysta z tej samej melodii, co jeden z tych dwóch, które Budyń zalinkował.

_________________
gdzie znalazłeś takie fayne buty i taką fayną głowę?


FORZA NAPOLI SEMPRE!

no ja tu dodam, że w odbiorze części kawałków z pierwszej płyty przeszkadza mi, że znam dużo lepsze wersje koncertowe. Ot, choćby takie "Lubię grać muzykę" zyskiwało dodatkowe piętro bezczelności i absurdu, gdy zamiast "aiiiaaaa" było "ajli ajla".

_________________
Mężczyzna pracujący tam powiedział:

- Z pańskim forum jest wszystko w porządku.

Kompletny odjazd… na podwójnym przyspieszeniu kopie jeszcze mocniej;

_________________
Ceterum censeo Platformem delendam esse

Wszystkie prawdziwe ścieżki prowadzą przez Góry.

Zawsze mieć dojrzałe jagody do jedzenia i słoneczne miejsce pod sosną, żeby usiąść.

My gender pronoun is "His Majesty / Your Majesty".