Nie wierzę, że to się stało.
Wczoraj przez cztery godziny oglądałem Twin Peaks w kinie Iluzjon!Donna opowiadała, jak z Laurą poznały chłopaków i tańczyła przed Haroldem Smithem. Jednoręki wskazywał bez chemikaliów. Biedna Maddy pojechała do Missoula
Louise Dombrowski tańczyła z latarką. Ray Wise w ciągu ostatnich 20 ekranowych minut życia Lelanda Palmera stworzył jedną z najbardziej poruszających kreacji aktorskich w historii mojego oglądania aktorów.
Ale przecież i trochę miłych duperelków: Andy odbierający wyniku swojego plemnikowego testu. Pete proponujący panu Tojamura szklankę mleka.
New shoes.
Kiedy usłyszałem, że Iluzjon robi maraton całego Twin Peaksu (w trzech częściach), początkowo nie ogarnął mnie specjalny entuzjazm, choć jednak wpisałem do kalendarza. Pierwszy sezon pokazywali w niedostępnym mi terminie, zresztą szybko się wyprzedał. Ale druga część drugiego - w sumie to, co mnie interesowało najbardziej - wyglądała realnie i odkąd na początku tygodnia wybrałem się do kina, aby kupić bilet, zaczynała się rodzić ekscytacja. Wczoraj zaś miałem dzień tak napakowany, że wystarczyłoby na dwa czy trzy dni (ale samymi fajnymi rzeczami), więc dopiero wieczorem, gdy seans już się rozpoczął (odcinek 8 wystartował o 18:00), a ja akurat przystępowałem do próby chóru, nagle poczułem, że ktoś odpalił lont i że to JUŻ ZARAZ! Zdążyłem pochwalić się komu się da i po bardzo długiej, intensywnej i owocnej próbie, pomaszerowałem do kina.
Obejrzałem odcinki 12, 13, 14, 15, 16, skończyło się o 2:30. Nieoczekiwanie wielkiego wzruszenia dostarczyło oglądanie czołówki na dużym ekranie i w ogóle - muzyka brzmiała wprost potężnie, nie tylko te znane fragmenty, ale
na przykład ten. Hipnotyzujące.
Na drugi sezon bilety nie były wyprzedane, a im później, tym publika się przerzedzała. Nie było też żadnych przejawów "kultowego oglądania" i gdybym miał na coś narzekać, to jest jedyna rzecz, jaka mi przychodzi do głowy. Ja to bym przez połowę czasu mógł mówić razem z bohaterami, ale jakoś zupełnie nie poszło to w tym kierunku. Może przy pierwszym sezonie coś było? Może kiedyś będzie druga okazja (choć wątpię, bo Lynch drugi raz nie umrze...) i trzeba by zmontować ekipę, żeby ruszyć towarzystwo. Z drugiej strony fajnie, bo było naprawdę dużo młodych ludzi, w żadnym razie nie sami weterani wspominający rok 1991. (Podobnie skądinąd jak z ostatnią Armia, bo o ile koncert z pierwszą płytą zdominowany był przez weteranów wspominających Jarocin, to teraz była kupa młodzieży szkolnej).
Doświadczenie kinowe, filmowe - z tych najlepszych w życiu.
Zaloguj się
Zarejestruj się
FAQ
Szukaj
Użytkownicy
