Ultima Thule

Materiał bliski doskonałości. Znaczy, to takie głupie powiedzenie. Po prostu doskonały. No bo:

wokalista - silne pięć gwiazdek, jeżeli wziąć pod uwagę ekspresję - nawet bardzo silne

sekcja rytmiczna - silne pięć gwiazdek, precyzja wprost porywająca!

i gitarzysta - chyba jednak sześć gwiazdek, brzmi jakby ciągnął struny za włosy, a te krzyczały wniebogłosy, ale dokładnie to, co on chce!

Dla tych, co wolą klikać linki wewnętrzne:



Ledwie 20 minut i chyba jedna z lepszych rzeczy, jakich słuchałem w tym roku

_________________
ćrąży we mnie zła krew

A propos Jugosławii, to ostatnio odkryłem kanał na yt, na którym pojawiają się archiwalne nagrania TVP wszelkiej maści. A wśród nich m.in. fragment programu z 1981 roku poświęconego jugosłowiańskim grupom postpunkowym - Električni Orgazam, VIS Idoli i Zula.

_________________
Alternativepop.pl

I jeszcze ta chłodna maska na twarzy, aż ciary przechodzą.

_________________
gdzie znalazłeś takie fayne buty i taką fayną głowę?


FORZA NAPOLI SEMPRE!

@alternativepop: dzięki za link, jest wspaniały. Jestem generalnie zachwycony jugoslawiańską scena nowofalową, uważam, że to było coś absolutnie wyjątkowego, niesamowita eksplozja krwatywnosci, talentu, bycie na bieżąco z trendami z Anglii, ale też bardzo ICH, mające w sobie jakiegoś ducha i rodzaj emocji, którego chyba żaden angielski zespół nie mógł mieć. Ta mała próbka dobrze te oddaje, przepiękny utwór Idoli, neurotyczny Elektryczny Orgazm...Wyobrażam sobie, że zobaczyć to w Telewizji Polskiej w 1981 tez musiało być mocnym przeżyciem.

_________________
gdzie znalazłeś takie fayne buty i taką fayną głowę?


FORZA NAPOLI SEMPRE!

Poniższa EPka NEGATIVES, to podobno archiwalny materiał zarejestrowany pod koniec lat 70-tych ubiegłego wieku, będący jedyną pozostałością po zespole, znaleziona gdzieś cudem i wznowiona dzisiaj przez Iron lung Records. Po jej przesłuchaniu chciałbym bić pokłony wydawcy, a z drugiej strony zimno mi się robi na samą myśl, że taka perła o mały figiel nie przepadła w pomroce dziejów.
Gdybym nie przeczytał opisu tej płytki na bandcampie, to pomyślał by, że to jakaś współczesna, nowojorska ekipa rżnąca post-punk tak świeżo i oryginalnie, jak chciało by to robić 99% innch bendów eksploatujących zawzięcie ten nurt i osiągających co najwyżej tytuł "836392 kopia Joy Division, różniąca się od nich tylko brakiem energii i polotu".

Słuchajcież to!



To brzmi tak, że ja się cały czas zastanawiam czy ten 1979 rok to nie jest jakaś wkrętka wydawcy, bo tak naprawdę zarejestrował to jak najbardziej współczesny zespół. Naprawdę ciężko uwierzyć, że ktoś rżnął tak wizjonersko w tym stylu aż 45 lat temu.

_________________
Sometimes good guys don't wear white

Na forum nie wypada tak się po prostu zgadzać i zachwycać, to weszcznę kłótnię, twierdząc, że to bardzo przyjemny punk, ale jeszcze nie postpunk.

_________________
zostaw władzę... pociąg "Gdańsk" odjeżdża już

Rzućmy wszystko i chodźmy się okładać argumentami ad personam!

_________________
Sometimes good guys don't wear white

chyba nie lałeś

_________________
zostaw władzę... pociąg "Gdańsk" odjeżdża już

Nie znasz się!

Lauem!

_________________
Sometimes good guys don't wear white

posłuchałem, dla mnie w sumie słabe, spokojnie mogli tego nie znajdować i świat by się nie zmienił

_________________
Mężczyzna pracujący tam powiedział:

- Z pańskim forum jest wszystko w porządku.

Ten to dopiero chce się napierdalać na gołe pięści.

_________________
Sometimes good guys don't wear white

Z dyni go! Z dyni!
edit: bardzo dobry, rześki materiał! Powiedziałbym, że w moim szerokim rozumieniu panka się spoko mieści.

_________________
Gram reggae z płyt | Zbieram szablony
Każde zwierzę koi dotyk.

W moim rozumienia panka to panek kojarzy mi się z wikipedią, a tego czegoś na wikipedii nie znajduję, zatem mi się nie mieści.

_________________
ćrąży we mnie zła krew

Piszecie tu jakieś bzdety, zamiast powiedzieć wprost to, co najważniejsze: SPIRIT OF 84 RŻĄDZI!!!

Możecie tylko zapłakać nad własną głupotą!!!

_________________
ćrąży we mnie zła krew

Fala: Rok 1984 i polski postpunk - Rafał Księżyk. Premiera: 5 marca 2025

Gdy za żelazną kurtyną niezmiennie trwa Orwellowski „rok 1984”, najlepszym sposobem, by wskoczyć w inną rzeczywistość, jest założenie zespołu rockowego.

Do tego właśnie 1984 zabiera nas w podróż w czasie Rafał Księżyk. Był to rok przełomowy dla polskiej muzyki rockowej. Doszła wtedy do głosu młodzież, która dorastała w realiach stanu wojennego. A najdobitniej przemówiła ta z mniejszych miast. Ustrzyki Dolne, Łańcut, Rzeszów, Puławy, Zduńska Wola, Toruń, Bydgoszcz, Piła – to one nadają rytm opowieści Księżyka i to z nich na podbój Polski ruszają bohaterowie nowej fali. Siekiera, Variété, 1984 i inni: amatorzy, którzy ograniczone możliwości równoważą nadzwyczajną mobilizacją. Ich bezkompromisowa, bolesna, a zarazem intelektualna muzyka jest niczym wyzwalający chichot, który dochodzi ze szczelin w systemie. I porywa tłumy.

A zatem, jak śpiewa Siekiera, „dobrze jest, dobrze jest”. Ruszyła fala.

Więcej/ Źródło: https://czarne.com.pl/katalog/ksiazki/fala

_________________
Gram reggae z płyt | Zbieram szablony
Każde zwierzę koi dotyk.