Ultima Thule

W czasach przeddzieciowych standardem dla mnie było czytanie, pisanie i inne przygotowywanie rzeczy do pracy nocą, do ok. 3 (spokój, który zapadał na świecie po północy, całkiem sprzyjał skupieniu), a potem spanie do 9. I kiedyś znajoma, która zadzwoniła do mnie o tej 9 właśnie i dowiedziała się, że właśnie wstałam, wyraziła pewne zdumienie i zazdrość, jak super mam, że mogę tyyyyle spać. Ludzie łatwo przenoszą schematy na innych. Choć, owszem, teraz luksusu pospania do 9 zasadniczo nie mam, ponieważ dziecko - naturalny budzik - budzi nas ok 6/7 świątek-piątek (świątek zwykle oznacza bliżej 6 ). Ostatecznie bilans snu podobny, jak w poprzednim życiu, z drzemkami jednakowoż czasami.

Wszystko przed 6 uznaję za nieakceptowalne. Wyjątkowym złem w tym kontekście bywa zmiana czasu, ta ironicznie łączona ze spaniem o godzinę dłużej

_________________
There's a lot of things if I could I'd rearrange

U mnie tak to wygląda, że zdecydowanie wolę (i lepiej znoszę) późne pójście spać, niż wczesne wstanie - również przy założeniu identycznej długości efektywnego snu. O świcie właściwie nie funkcjonuję - dlatego też np. jadąc w długą trasę samochodem wolę jechać cały dzień i noc i dojechać na miejsce o brzasku, niż wstać np. o 3 czy 4, żeby dojechać na późny wieczór. Teraz, jak co roku ostatnio, chodzimy w poniedziałek na roraty o 6, co wymusza wstanie o jakiejś 5:15, żeby zdążyć od nas z domu do Dominikanów. Udaje mi się wstać i trzeźwo uczestniczyć, ale już koło 10, 11 rano czuję się zrąbany i pod wieczór mam wrażenie, jakby mnie brała jakaś choroba. Osiem godzin snu uważam za niezbędne mi minimum, chociaż - jak w przypadku w/w bardzo długich przejazdów samochodowych umiem być w pełni aktywny i całkowicie skoncentrowany przez okrągłą dobę (jazda bez zmiennika). Imprezowe zarywanie nocy znoszę już od bardzo dawna naprawdę źle, chyba że mam okazję niezakłóconego odespania do np. 16 (co zupełnie nie utrudnia mi pójścia spać znowu np. o 23 tego samego dnia). W sytuacjach górskich potrafię się zmobilizować do bardzo wczesnej pobudki, ale traktuję to ściśle zadaniowo i niesie mnie wtedy adrenalina. Wiem, że na 100% nie byłbym w stanie funkcjonować w modelu opisanym wyżej przez Witka (codzienna, lub regularna pobudka o 5:45). Sen jest najlepszą częścią dnia!

_________________
Ceterum censeo Platformem delendam esse

Wszystkie prawdziwe ścieżki prowadzą przez Góry.

Zawsze mieć dojrzałe jagody do jedzenia i słoneczne miejsce pod sosną, żeby usiąść.

My gender pronoun is "His Majesty / Your Majesty".

Dziesięć lat temu, jeszcze na studiach, również chodziłam późno spać i lubiłam długo pospać. Pamiętam, że w dzieciństwie latem wstawałam o 10-11, nie wcześniej. Z czasem zaczęłam stopniowo się przestawiać. Codziennie budzik, reżim wczesnego chodzenia spać i granice się przesuwały. Tak z sowy przerobiłam się na skowronka. Przez ostatnie lata, czy to piątek, czy to świątek, wstawałam codziennie z budzikiem o 5-5:30, o 6 jadłam śniadanie. Do łóżka o 21. Posiłki o stałych porach.
Rok temu zasady przestały być priorytetem. Brakowało czasu na życie, więc chodziłam spać później. Wstawałam przy tym o 4:50 (niedobrowolnie) co doprowadziło do permanentnego stanu wyczerpania. W weekend nie potrafiłam dłużej wypocząć, budziłam się mniej więcej jak zwykle, może godzinę półtorej więcej snu. Po pobudce pełna energii, ale ten stan trwał bardzo krótko tak, że zwykle nie zdążałam wykonać nagromadzonych planów. Pamiętam jak o 11 rano siadłam na dywanie oparta o szafę i drzemałam nie będąc w stanie nic zrobić. Co to za życie!

Ale mam i inne wspomnienia. Też narzucony dobrowolnie reżim, że po kilku letnich miesiącach wyspałam się dopiero w listopadzie. Brakowało czasu... ale ten czas, który miałam, starałam się maksymalnie wykorzystać. Nie ma, że zmęczenie. To wtedy zaczęłam pić kawę nie tylko rano, ale i po południu, wówczas naprawdę pomagała mi funkcjonować. Taki paradoks - pragnęłam mieć więcej czasu, ponieważ przy ówczesnej mobilizacji mogłam go naprawdę wydajnie wykorzystać. Jednak mając już ten czas, robiłam mniej niż wcześniej.

Z tym rano/wieczór to ewidentnie zależy od jednostkowych uwarunkowań. W sensie, że jeden woli tak jak monika opisała - siedzieć do 3 w nocy, wtedy najlepsze skupienie itd., rano pospać. Drugi woli wcześnie się położyć i lepiej niż po północy, działa przed świtem. Ba, wydaje mi się (po sobie sądząc), że u jednej osoby nawet może być czasem tak, czasem siak. Nienajlepiej tylko sprawdza się połączenie tych dwóch modeli

Ja osobiście wolę (albo też: wolałbym woleć) model poranny. W tym sensie, że kiedy mi się uda wcześnie położyć i nawet bardzo wcześnie wstać, to o wiele lepiej się z tym czuję i sensowniej wykorzystuję czas (niezależnie, czy chodzi o jakąś pracę, czy czynności rozrywkowe) - oczywiście jeżeli mowa o działaniu samotnym, bo posiedzieć i pogadać to na pewno wolę wieczorem.
Problem przy nadal małych dzieciach jest taki, że właściwie dopiero, kiedy pójdą spać, ma się trochę tzw. czasu dla siebie. Więc dość często nadużywam tego czasu dla siebie... i siedzę w noc. Ale to nie jest to, co wolę.

_________________
ćrąży we mnie zła krew

Czytałem, że nawet to zbadano i wykazano, że jest kilka typów ludzi o różnym rytmie.
Ja dodam tylko jedną obserwację - wysypianie się ma bardzo duży wpływ na to, co robię w układaniu bez patrzenia. Odkryłem to dopiero w tym roku. Krótko mówiąc, tak jak pisali inni - ma to duży wpływ na możliwość koncentracji.

Edit:
O znalazłem nawet film poglądowy na ten temat
https://www.youtube.com/watch?v=6FZl4V18tfI

_________________
Youtube

O właśnie

Czyli jesteśmy "sowami". A Crazy to nasz forumowy "skowronek".

_________________
hajfi super star super hit diskdżokej szczerzy kły znad konsolety

A ja taki kiedyś widziałam - w imieniu & w obronie sów:

_________________
There's a lot of things if I could I'd rearrange

W tym sporze sów ze skowronkami są jeszcze kosy.

_________________
Youtube

Człowiek - kosa?

_________________
I wonder who chose the colour scheme, it's very nice

Człowiek - kasa

_________________
Youtube

_________________
zostaw władzę... pociąg "Gdańsk" odjeżdża już

..kręgosłup szyjny.Ponad miesiąc siedzę na L 4. Oprócz bólu szyji i lewego ramienia ,niedowład lewej ręki.Jakby mi sił ubyło tak z 80 %. Lekarstwa ,zastrzyki pomogły w pewnym stopniu.W zasadzie to mam ten problem ponad 10 lat. Po rentgenie wiadomo jak schorzenie przez te lata się pogłębiło.W sumie to nie byłem zaskoczony.Dziś idę pierwszy raz na rehabilitację. Trzeba ten wyprostowany odcinek szyjny doprowadzić do naturalnej krzywizny. A sytuacja wygląda tak ,że do pracy potrzebuję dwóch sprawnych rąk.I to nie koniecznie do tej którą wykonuję teraz,ale do jakiejkolwiek.

_________________
..Ty się tym zajmij..

Ojoj. Dzielny bądź!

_________________
In an interstellar burst
I am back to save the Universe.

Wuka, musimy poharatać w gałę, tak rehabilitacyjnie!
Chcesz być tormanym?

_________________
hajfi super star super hit diskdżokej szczerzy kły znad konsolety

..do tora mógł bych wlyźć.Ino bych musioł mieć tak że 20 kilo mniyj abo i lepij. No i obie łapy zdrowe.

_________________
..Ty się tym zajmij..