Ultima Thule

W sedno. Dla mnie “Samo Voo Voo” juz bylo rozczarowaniem. Dalej jest to chyba moj ulubiony polski zespol, lubilam koncerty i chetnie bym poszla, ale “wino” i “jesienny spleen” po 2008 mi nie wchodzi.

_________________

Kiedy tylko w moich snach
Ktoś podnosi na mnie głos
Jak wytresowany pies
Kuląc się czekam na cios

A Dobry wieczór jest quais jazzowym odjazdem czy zjadaniem własnego ogona, bo osobiście nie mogę dopasować żadnej z tych kategorii do, być może, najlepszej polskiej płyty dekady?

_________________
ćrąży we mnie zła krew

Na poprzedniej stronie pisalam, ze Dobry Wieczor jest ok, ale zestawiajac “ok” z moja miloscia do tego zespolu, to chyba niezbyt wiele.

_________________

Kiedy tylko w moich snach
Ktoś podnosi na mnie głos
Jak wytresowany pies
Kuląc się czekam na cios

Spoko, mi nie chodzi o to, że się musi podobać czy bardzo podobać

Tylko zastanawiam się nad tą kategoryzacją, bo "quasi-jazzowy odjazd" jakoś mi nie pasuje. To jednak jest płyta rockowa, po prostu, a to, że muzycy grają lepiej, niż przeciętni muzycy rockowi (co bywa przymiotem jazzmanów), trudno mi poczytać za zarzut
Zresztą odjazd? Na Dobrym wieczorze zespół bardzo się trzyma w ryzach. Owszem, jak dadzą popalić, to się kurzy, ale zawsze wracają i nie zapominają, co grają. Dlatego się w sumie dziwiłem, że MAQ lubi tę płytę, bo ona dla mnie jest niezmiernie piosenkowa.

Co do zjadania własnego ogona, to trudno mi powiedzieć, ponieważ nie znam się zbyt bogato z twórczością VooVoo. Nie pasuje mi to o tyle, że wcześniejsze nagrania tego zespołu jakoś średnio mi podchodziły, a Dobry wieczór podchodzi mi totalnie - z czego wnioskuję, że chyba ta płyta jest jakaś inna... co nie pasuje do zjadania ogona.

_________________
ćrąży we mnie zła krew

Ja się trochę dokształciłem w Voo Voo w ostatnich latach, poznałem całą dyskografię i choć oczywiście nie czuję się "mocny na wyrywki", to na pewno nie mogę się uznać za leszcza znającego tylko pojedyncze numery z przysłowiowego radia. Powiedziawszy to muszę stwierdzić, że uważam "Dobry Wieczór" za najlepszą płytę VV i jedną z najlepszych polskich płyt w ogóle!

_________________
Ceterum censeo Platformem delendam esse

Wszystkie prawdziwe ścieżki prowadzą przez Góry.

Zawsze mieć dojrzałe jagody do jedzenia i słoneczne miejsce pod sosną, żeby usiąść.

My gender pronoun is "His Majesty / Your Majesty".

Ja twierdze, ze wiekszosc tego, co slyszalam po 2008 roku (Dobry wieczor jest Ok) to odgrzewane kotlety po Voo Voo z kobietami i XX cz.1. Powiedzmy, ze byly wczesniej przypadki, ze plyty wydane, w krotkich odstepach od siebie sa podobne stylem (Lobi Jabi, Rapatapa to ja i Flota Zjednoczonych sil; Plyta i Plyta z muzyka), ale nowe wydawnictwa przyjmuje z obojetnoscia. Wlasnie slucham “Sroda” i “Czwartek” z “7” - wtorna tematyka tekstow, zaspiewy o winie przed polnoca, marazm - nuda. Nie wiem czy to kwestia nastawienia, bo nie ukrywam, ze obecny styl tego zespolu wrecz mnie irytuje.

_________________

Kiedy tylko w moich snach
Ktoś podnosi na mnie głos
Jak wytresowany pies
Kuląc się czekam na cios

Tak - te dwa obozy słuchaczy Voo Voo się ostatnio mocno wyklarowały.

Zapisuję się oczywiście do teamu DW/7, choć w przeciwieństwie do Kacpra i Krejzjego to 7 uważam za ich najlepszą płytę (z drugiej strony Sno-powiązałka i jedynka byłyby może wyżej gdyby nie ich koszmarne brzmienie). Z ostatnią płytą gorzej, ale generalnie powiedziałbym, że Voo Voo z Bryndalem to dla mnie najlepsze wcielenie zespołu, dość zdecydowanie. Aczkolwiek ogromnie doceniam też organiczność sekcji Stopa+Jan Pospieszalski. Ale gdy słuchałem koncertu w kamieniołomach i fragmentów występów z początku nowego wieku, to... sięgałem myślami po rewolwer. Tylko w co miałbym strzelić? Przecież nie we wzmacniacze Wagla... Pewnie w te dekoracje Koziary!

Upraszczając - Voo Voo nieco ciemniejsze, oszczędne w aranżacjach, mniej melodyjne a bardziej aluzyjne i introwertyczne, przyczajone, mówi do mnie dalece bardziej niż Voo Voo zabawowe, skaczące i rozwibrowane. A koncertowe wersje Czwartku, to chyba w ogóle był dla mnie top Voo Voo. Np. ta stąd: https://youtu.be/5D-KOww3NEQ?t=1286

PS: co do tekstów, no w latach '90 (i wcześniej) były lepsze zdecydowanie, ale na koncertach ustawiam się tak, żeby wokalu prawie w ogóle nie słyszeć, więc to nie taki duży problem . Natomiast siódemkowe teksty wolę 100 razy bardziej, niż waglewską publicystykę, która się pojawiła gdzieś w okolicach - chyba - 2009 roku i teraz wróciła ze wzmożoną siłą.

_________________
http://freemusicstop.com

toś zalinkował!
jest to oczywiście świetne, ale to wcale nie jest Czwartek, tylko dokładnie "jazzowy odjazd" w końcówce Czwartku!
No ale płyta "7" z pewnością nie jest jazzowym odjazdem (co najwyżej przerostem nudziarstwa ).

_________________
ćrąży we mnie zła krew

Te zgnile leniwe zaspiewy, to moga co najwyzej ”Sno-powiazalce” buty czyscic . Nie mowiac o tekstach.

_________________

Kiedy tylko w moich snach
Ktoś podnosi na mnie głos
Jak wytresowany pies
Kuląc się czekam na cios

A słyszałem jedno wykonanie Czwartku jeszcze mocniejsze niż to!

edit:

Tak, ale jednak niezupełnie, tzn. taki fragment jest też przecież na płycie. To nie tak, że tu został dodany, a na 7 w tym mijscu cięcie. Oczywiście polecam cofnąć się na pasku przemijania i wysłuchać całego koncertu od początku do końca.

A apropos tej nudy, serio? Że wolne tempa biorą górę, to jasne, ale od razu nudziarstwo?



No, ale przecież napisałem, że teksty wcześniej były lepsze, i że wokal mnie w Voo Voo interesuje mniej niż cała reszta.

_________________
http://freemusicstop.com

z mojej strony - nudziarstwo w cudysłowie
doceniam zarówno *szlachetny minimalizm*, *ascetyzm formy*, jak i leniwie sączące się dźwięki
ale z drugiej strony trochę to za daleko idzie momentami (jak dla mnie); podoba mi się, ale nie porywa

Posłuchałem zaś płyty Tie Breaku pt. The End. Zanęcałeś, żeby posłuchać "Darów", no to posłuchałem, a potem całości. Dobrze się tego słucha, Mateusz Pospieszalski jak to on wygrywa jakieś cuda na saksofonie, Marcin Pospieszalski wyróżnia się też basowo, ogólnie dużo dobrych pasaży instrumentalnych, nieco gorzej z wokalnymi, ale ogólnie sprawia to na mnie wrażenie muzyki zachowawczej i jakoś mało ekscytującej. W sumie dość zaskakujące, że akurat od Ciebie wyszło to polecenie

_________________
ćrąży we mnie zła krew

Z tą zachowawczością, to muszę się jeszcze zastanowić, ale to co mnie tak do tej muzyki przyciąga to ŚWIEŻOŚĆ. Przy czym występuje tu pewien podział, zespołem są tu, uważam, 3 osoby: Mateusz / Marcin i Gralak. Yanina się czasem (zamiast grać) popisuje i jego tembr nie zawsze mi leży, acz nadal jest to zawodnik - powiedzmy - z tej samej półki. Inaczej sprawa ma się z bębnami: Frank Parker moim zdaniem odstaje i to dość poważnie. Ani drive'u, ani uderzenia, ani soundu, ani swingu, ani oryginalności. Taki sobie, bezbarwny, profesjonalista.

Mimo to, wygenerowano tu jakąś twórczą energię z pewnym rozmachem i Tie Breakowa wesołość nie zdaje mi się, ani trochę, trywialna, a pomysłowość nie staje się żonglerką patentami. Ta muzyka jednak PŁYNIE. No i sam Mateusz jest tu - a więc pełna zgoda - nieprawdopodobny.

Lubię też takie luźne, ale jednak konkretne podejście do tekstów. To, że udało się złapać w studyjnych warunkach takie wibracje to dla mnie spory sukces. Wyszło trochę przedłużenie części wartości utrwalonych na płycie TRALALA, o której zdanie też mam jak najlepsze (jaki tam jest pałker!), a o brzmieniu to już w ogóle. Żadna płyta Voo Voo nie brzmi tak dobrze jak TRALALA! Ale do tego trzeba płyty, w wersjach internetowych szlag ten sound trafia i istotny blask ulatuje. Zresztą dopiero na CD mnie ta muzyka przekonała.

_________________
http://freemusicstop.com

Dobra, to proszę każdego z Was (i każdego chętnego, który nie brał udziału w ostatniej dyskusji) o osobisty topten Voo Voo - z zaznaczeniem, z której płyty dany utwór. Okaże się kto w jakich czasach zespołu najbardziej gustuje.

_________________
hajfi super star super hit diskdżokej szczerzy kły znad konsolety

Policz że u mnie są same Wizyty i Fazy. Mniejsza o kolejność.

Chociaż w sumie pierwsze miejsce mogę dać nieco inne - "Faza III", ale nie w wersji z debiutu, tylko z reedycji, tej z bonusami, "Jeszcze młodszej generacji".

_________________
In an interstellar burst
I am back to save the Universe.

1. F-1
2. Wizyta III
3. Snardz
4. Faza
5. Zasnuty
6. Jak zyc
7. Czlowiek wozkow, wersja filmowa z 2000 roku
8. Ktos mi wczesniej kazal wstac
9. Cudnie
10. Dzieczynko chlopczyku

_________________

Kiedy tylko w moich snach
Ktoś podnosi na mnie głos
Jak wytresowany pies
Kuląc się czekam na cios