Dwa lata temu napisałem:
Crazy pisze:
Roztoka - doskonałe miejsce, żeby sobie tam mieszkać. Kiedy tylko wszedłem, od razu miałem ochotę zostać, a co gorsza (gdzie ideały moneysavingu?!??!), zamówić coś do zjedzenia
czego efektem bezpośrednim było to, że w kolejnym roku pojechaliśmy do Roztoki ośmioosobową brygadą i wszyscy się zachwyciliśmy. To schronisko ma tak miły klimat, idealną wielkość, fajną salę jadalną, bardzo fajną salę świetlicową obok (graliśmy w Monopol: Tatry, można było kupić Kasprowy i takie tam
), oczywiście tę kuchnię, chociaż pandemicznie niektóre rzeczy nie działały (mam nadzieję, że lodówkę już uruchomili, bo to był najsłabszy punkt*). Pokój 9-osobowy, który zajęliśmy w całości ma też świetne położenie, zwłaszcza gdy się jest z dziećmi: wychodzisz i jesteś w sali jadalnej, więc możesz dzieci połozyć spać, a potem sobie na luzie tam siedzieć, ile chcesz. Ach, no i jeszcze jest wspaniałe miejsce, ta przeszklona weranda, skąd ongiś obserwowałem bawiące się niedźwiadki, a teraz rankami siedziałem i czytałem "Niewiarygodną historię niewinnej Erendiry i jej niegodziwej babki". I w tym roku (znaczy w zeszłym) po deszczach zrobiła się fajna kałuża, w której pluskali się Jaś i Witek
A dookoła chodził kotek i zaglądał turystom do plecaków.
To było w zeszłe wakacje. W tym roku tą samą brygadą pojechaliśmy do Chochołowskiej. Schronisko, z którym emocjonalnie jestem może najbardziej związany, w którym spędziłem grubo ponad miesiąc noclegów w przeciągu kolejnych lat wyjazdów i zawsze do tej Chochołowskiej wracałem, chociaż niby nie było po co. Zwykle były to pobyty dwu-trzydniowe, a najdłuższe przypadły właśnie w ostatnich latach. Trzy lata temu spędziliśmy tam z Gerem i Witkiem wspaniały tydzień, co przyspieszyło decyzję, że w tym roku, na wyjazd rodzinny - również tam, też na tydzień. Coś mi się jednak zdaje, że schronisko boryka się z obniżką formy; można się było przyczepić do szeregu rzeczy: w naszym pokoju 8-osobowym praktycznie nie było żadnych półek/szafek i musieliśmy kombinować jak zrobić, żeby się tam rozpakować (owszem, trochę pomogli, ale przecież szafy nie wstawili**) - w sali jadalnej, wyraźnie brakowało krzeseł, chyba popandemicznie
, a rozkład stołów był zupełnie kiepsko pomyślany - sala na I piętrze, ogromna, jasna, z pięknym widokiem, pozostaje nadal zamknięta i nie wiadomo, czemu służy
- braki gniazdek elektrycznych są, w obecnej erze smartfonów, dość niewygodną uciążliwością, choć mi to akurat niepotrzebne, bo mój telefon oczywiście nie miał zasięgu - stoły na zewnątrz sali jadalnej okej, ale kamienny murek wokół nich się sypie i trzeba łazić naokoło - wszędzie goni człowieka wrzask pani z kuchni "NUMER TRZYDZIEŚCI PIĘĘĘĆ!" - teren wokół schroniska jakby bardziej rozjeżdżony przez traktory 8 uprawnionych wsi... I takie tam.
No i niedogodność od zawsze (taka sama jak w Murowańcu), czyli patent z zamykaniem sali jadalnej na noc, i to od 20 do 8 rano. Słabe i wieczorem - wielkie schronisko, a właściwie nie ma gdzie posiedzieć i pograć w karty, i rano, kiedy ktoś chce wcześnie wyjść na wycieczkę, ale musi czekać na śniadanie.
Na plus nadal łazienka (to było kiedyś jedyne schronisko tatrzańskie z ciepłą wodą) i to, że jest kuchnia turystyczna, chociaż w porównaniu do roztockiej, to uboga ona bardzo (naczynia trzeba mieć własne), no i daleko do niej strasznie, jeżeli chce się siedzieć gdzie indziej, a przynieść sobie herbatę czy zupkę chińską; ale warunki do gotowania dobre.
Nie żebym to schronisko oceniał na minus - tylko punktem wyjścia jest bardzo wysoki pułap jednego z moich ulubionych miejsc na świecie w ogóle
W zeszłym roku w Roztoce miałem wrażenie, że pokazałem wszystkim miejsce tak wspaniałe, jakim ja je widzę. W tym roku czasami było mi głupio, że jest mniej fajnie, niż pamiętałem.
* rok wcześniej zostawiłem w lodówce bryndzę, kiedy szliśmy na kolejne dni do Moka i schodząc z gór zaszliśmy po bryndzę - czekała, a przy okazji zjadłem cudowne pierogi z jagodami na śniadanie - w te poprzednie wakacje też się nimi porządnie objedliśmy
** ciekawostka forumowa - byliśmy dokładnie w tym samym pokoju, co podczas Forumowej Wyprawy w 2006, z Mikim, Profesorem i innymi
Ale wtedy były tam takie obszerne półki, na których można było się rozłożyć z rzeczami. Co się z nimi stało?!
Zaloguj się
Zarejestruj się
FAQ
Szukaj
Użytkownicy
Dosłownie w środku niczego, nie wiadomo, dlaczego ktoś akurat na tej uroczej polance w Beskidzie Sądeckim, gdzieś tam we względnym pobliżu Hali Łabowskiej i Rytra, postanowił (dość niedawno) założyć schronisko. Ale jest to miejsce, które zauroczyło mnie natychmiast, w jednej chwili. Koniecznie chcę tam pojechać i spać!!!
