Cytat:
Ostatnio złapałem fazę na Nirvanę
Znów. Teraz pogrzebałem teraz w nagraniach koncertowych, których pełno na yt - w całkiem niezłej jakości. I to dało mi takie przemyślenie ogólnomuzyczne. Nirvana w swoim gwiazdorskim okresie grała dość podobne sety - delikatne zmiany w kolejności, czasem dorzucili ze dwa-trzy rodzynki do setlisty, czasem coś odjęli, ale generalnie to raczej co wieczór to samo. Aż zaskakujące, że za kulisami Cobain miał swoje problemy i kręcił nosem na ciągłe trasy, ale na scenie w większości jednak starał się być kompetentny. Natomiast zadumałem się, jak przesłuchałem najpierw fragmenty koncertów z Madrytu, Sztokoholmu czy Roskilde (wszystkie trzy - przełom lipca i czerwca 1992), gdzie grają poprawnie, czasem coś fajnego wrzucą do setlisty (a to nagle wskakuje jakas staroć z Bleacha, a to przedpremierowe wykonania Pennyroyal Tea czy Rape Me), ale generalnie to nie ma w tym życia. A dwa miesiące później koncert w Reading - i WTEM te same numery, chociaż niby niczym się nie różnią, totalnie żrą
Nie dziwię się, ze właśnie ten koncert po latach ukazał się na DVD.
Ale i tak najbardziej zafascynowało mnie
to. Koncert sprzed Nevermind (czyli jeszcze jak byli nieokrzesanymi prowincjuszami, a nie gwiazdami rocka), ale już z Grohlem. Ich klubowe koncerty wtedy były krótkie, a tutaj przez prawie dwie godziny wycinają wszystkie piosenki jakie umieją, z czego połowa to zupełne nowości (są nawet dwie rzeczy z In Utero - w 1990). Chyba musieli się bardzo ekscytować swoimi nowymi piosenkami
Zaloguj się
Zarejestruj się
FAQ
Szukaj
Użytkownicy
