Tyler Durden pisze:
Rozwiniesz myśl?
Tak bardzo w skrócie: dla mnie „Wspaniała nowina” jest utworem o nadziei (nie tej spośrodka rozpaczy (przepełnieni jesteśmy tu światłem), ale i nie tej niechcącej rozpaczy rozumieć (Franciszek i bolączka)). Mamy tu jakby pogodne pogodzenie się ze swoją nędzą duchową (pierwsze dwa wersy) i uznanie, że by być tą słoną solą, by dojść do tego Królestwa, trzeba iść przez świat, który nam dano, ze wszystkim, co z sobą niesie – małym i bolesnym, wspaniałym i radosnym.
Samo w sobie nie jest to oczywiście argumentem za tym, że jest to tekst szczególnie udany, ale sposób, w jaki to Budzy ujął niezmiernie mi się podoba i to od dwudziestu niemal lat. Połączył tu oszczędność, zwartość i jakby kształtność z celnością konkretu i szyfrem tajemnicy (z jednej strony króciu/Króciu (z tym kotem nie mam żadnej pewności, zresztą też nie przywiązuję do tego szczególnej uwagi, bo i nie tłumaczy to wiele), a z drugiej przepiękne i – mimo niejasności – mocne i wizyjne
w zatokach półnieba). I zrobił to najwyraźniej – tak mi się w każdym razie zdaje – doskonale bawiąc się formą (choćby to: dyscyplina i swoboda w jednym: tekst poddany dyktatowi dobitnego rytmu, a spójrzmy na liczbę sylab: 7/8/7/7 + 7/7/6/8).
Pewnie gdybym miał pecha i gdyby nie działały na mnie obrazy, z których się składa tkanka tekstu, byłoby inaczej, ale akurat tu nie mam.
Zaloguj się
Zarejestruj się
FAQ
Szukaj
Użytkownicy
.]
Najwyższych not piosenka dostała 3, najniższą ocenę przyznał Peregrin Took (trója).
