Ultima Thule

A przed chwilą odbyło się losowanie, które wyłoniło do oceny POCAŁUNEK MONGOLSKIEGO KSIĘCIA.
Co my na to?

_________________
hajfi super star super hit diskdżokej szczerzy kły znad konsolety

Hmm... 9/10.

_________________
Would you know my name, if I saw you in heaven ?

Mój kanał na YouTube, czyli klejenie modeli, ale nie tylko.

7

_________________
In an interstellar burst
I am back to save the Universe.

Utwór, który miał kryptonim koncertowy "Ładny" - tak w każdym razie wynikło z setlisty z jedynego koncertu, gdzie słyszałem ten utwór na żywo.
Bardzo adekwatny kryptonim, bardzo ładny utwór, jeszcze podkreślone to na koniec tym śpiewem. Kiedyś podobał mi się bardzo, potem jakoś popadł w zapomnienie... zobaczymy!

_________________
ćrąży we mnie zła krew

Dla mnie super! Zawsze byłem miłośnikiem PMK .

_________________
I wonder who chose the colour scheme, it's very nice

_________________
..Ty się tym zajmij..

8... albo i nie. Niech będzie 9. Z perspektywy czasu to w sumie czołówka płyty się okazuje.

_________________
zostaw władzę... pociąg "Gdańsk" odjeżdża już

Coś w tym jest... To utwór, który w moim odczuciu bardziej udaje Armię niż nią jest. Niby jest waltornia, ciężka gitara, czysty wokal Budzego, ale wszystko to razem jest raczej pomalowane na Armię. Z tym, że uwaga - to w tym przypadku nie jest to zarzut! "Pocałunek" od razu mi się spodobał, kojarzy mi się z dojrzałą maliną pełną soków.
Bardzo lubię brzmienie gitar w zwrotkach, właśnie takie soczyste, przesterowane na nisko (podobnie brzmią w "Marana tha" 2Tm2,3). Akordy (same dury) istotnie ładnie dobrane, zresztą i refren - "szalej/szaleję" - pomysłowy pod tym względem. Z tym, że refren już bardziej zdradza armiowość, zwrotki natomiast śmiało pasują do pop-rocka (nadal niczego nie zarzucam, są fajne!).
Utwór trochę traci zwartość na fragmencie pt "uciekaj stąd" ale później następuje (od 3:13) najcięższa i najmniej "przyjemna" część utworu, ze świetnym zresztą, urywanym akcentem waltorni.
Tekstu nigdy nie rozbierałem na elementy... Jest w grupie tych bardzo barwnych, obrazowych, pełnych serpentyn dalekich skojarzeń. Najbardziej lubię wers inspirowany Wandą Chotomską (gdyby tygrysy zjadły te irysy...).

Nie jest to może najwyższa półka dokonań zespołu. Ale widzę tu wiele pozytywów i niewiele słabości. Doprawdy, taki lubiany kolega z klasy!
8/10

_________________
hajfi super star super hit diskdżokej szczerzy kły znad konsolety

Świetny, świetny kawałek.. Bajkowo-baśniowy...

10 / 10

_________________
...sailin`on...

A ja właśnie nie jestem fanem tego konkretnie kawałka. Riff całkiem przyjemny, ale jednak tekst jest mi jakoś trochę obcy... przynajmniej w tym momencie.

5/10

_________________
The Roots of Pangea na YouTube
Duszą Malowane obrazy

Nie ukrywam, że nigdy nie rozumiałem tego tekstu. Niektóre frazy bardzo mi się podobały (jak choćby tytułowa czy ta o irysach) - to taka forma, którą Budzy nieźle opanował, a na Pocałunku chyba zwłaszcza nieźle, czyli zbitki i przekształcenia rozmaitych cytatów (albo choćby tytułów filmowych, jak w Śmierci w Wenecji). Brzmi to miejscami fajnie, miejscami mniej, ale żebym coś z tego rozumiał, to nie powiem
Best przykład: daj się podrapać w bródkę

Natomiast jak zwykle słucham bardziej muzycznie, dźwiękowo, a dźwiękowo ta "rzeka co szjumi" bardzo ładnie mi siedzi w melodii i klei się w całość.

_________________
ćrąży we mnie zła krew

nie mam czssu na internet, a kolejan okazja na zalogowanie się pewnie za 4 dni, tak więc daję prostą ocenę 7.8/10

czy ktoś jeszcze pamięta Budyniowy "Pocałunek Poznańskiego Księdza"? Does anybody here remember Vera Lynn?

_________________
Ceterum censeo Platformem delendam esse

Wszystkie prawdziwe ścieżki prowadzą przez Góry.

Zawsze mieć dojrzałe jagody do jedzenia i słoneczne miejsce pod sosną, żeby usiąść.

My gender pronoun is "His Majesty / Your Majesty".

9/10

_________________
Auto, winda, kibel, molo
Ławka, kino,basen, szkoła

4.5/10
jakoś nie szalejję za tym numerem...

_________________
muzyka gra, a dzień ucieka
last.fm/wokr

Pora niestety wrócić na opuszczony posterunek, którym pod moją nieobecność nikt się należycie nie zajął.
Niewiele mi się w tym kawałku podoba, za to nie podoba - całe mnóstwo. Przede wszystkim, niespecjalnie lubię piosenki, w których muzyka jest tylko akompaniamentem do wokalu, a tu w moim odczuciu właśnie z czymś takim mamy do czynienia, co podkreśla wybicie w miksie wokalu mocno do przodu. Ta ciężko brzmiąca gitara (no, porównania z Maranatha bym w życiu nie wymyślił), trochę kpiąca, bo cały utwór łagodny jak podejścia w Górach Świętokrzyskich. Snuje się to to przez ponad 6 minut, perkusyjne doły - przynajmniej w konfiguracjach sprzętowych, w jakich najczęściej mam do czynienia - dają się posłyszeć bez większego ładu i składu to tu, to tam, tak jakby to jakieś hałasy przeszkadzające w nagraniu, końcowy jęk w "szalejjęęę" brzmi słabo, jedynie waltornia i, szerzej, fragmenty instrumentalne (z nadaniem ciężaru w końcówce każdego z nich), czy jeszcze szerzej fragmenty spoza schematu zwrotka - refren, bo zaliczam tu także "a potem chodźmy tam", ratują nieco sytuację. W dodatku nie mogę uciec od płyty, w której utwór tytułowy (może fakt, że tytułowy, jeszcze wzmacnia efekt) ustawia mi odbiór całej płyty - po nierewelacyjnym, ale zupełnie dobrym początku, następuje zjazd w nudę, z którego - mimo prób - płyta już się nie podnosi.

Nieliczne plusy pozwalają wydobyć się Pocałunkowi z moich bottomów, ale mimo wszystko - nie lubię. 2/10.

_________________
My shadow is always with me. Sometimes ahead... sometimes behind. Sometimes to the left... sometimes to the right. Except on cloudy days... or at night.