Koncert przewspaniały!
Płyty wcześniej nie znałam, z wyjątkiem tego 'Gdzie ja tam będziesz Ty' z linka, który wzbudził we mnie mieszane uczucia. Z jednej strony uznałam, że to ciekawy eksperyment, z drugiej strony miałam poczucie, że to chyba nie do końca dla mnie ten elektroniczny klimat.
Na koncert jednak bardzo chciałam iść, bo czułam, że bez względu na wszystko to może być wyjątkowe i niepowtarzalne wydarzenie.
I nie zawiodłam się.
Jak już Crazy wspomniał, początek się opóźniał z powodu doprowadzającego do szału alarmu. Na szczęście, kiedy zawiodły już wszelkie przepisowe próby wyłączenia go, zjawił się w końcu bohater, dzielny Pan Młotkowy i w prosty, skuteczny i spektakularny sposób rozwiązał problem, zbierając gromkie brawa. Potem mogło być już tylko lepiej.
Muzyka płynąca ze sceny zauroczyła mnie totalnie już od pierwszych dźwięków. Co tu mówić, wpadłam, odpłynęłam, utonęłam, zakochałam się, straciłam kontakt z rzeczywistością. I tak już pozostało w zasadzie do końca. Teraz na trzeźwo przyznaję, że samo brzmienie, nagłośnienie było bezbłędne - w czasie koncertu nawet nie pomyślałam o technikaliach, po prostu wszystko było doskonałe. Cudowna muzyka to jedno, oprawa wizualna to drugie - krajobrazy na ekranie, światła - jakiś mega total! Jedno w połączeniu z drugim zaowocowało u mnie dalekim tripem bez dragów. Jak mi się dwa strumienie światła skrzyżowały przecinając szyję, miałam dreszcze, niemal fizycznie je czułam. Na ekranie najepsze było morze - co za moc, co za żywioł! Miałam ochotę rzucić się w te odmęty! No i jeszcze raz muzyka - przenikała na wskroś! Wokal Budzego - czysta moc, na tle dźwięków Jacaszka wybrzmiewał w pełnej, niezmąconej krasie.
Nieraz czytałam z zazdrością o tym, że koncerty Armii to dla wielu uczestników rockowe misterium. Przy całej mojej miłości do Armii, ja tego misterium nigdy chyba nie czułam, mimo, że brałam udział w wielu koncertach - dobrych, bardzo dobrych, rewelacyjnych, nadzwyczajnych, z których wracałam zachwycona. Tu było Misterium absolutne!
A kiedy pod koniec zagrali Potop - pomyślałam sobie, że teraz mógłby skończyć się świat. Zmiażdżyło.
Po nich nastąpił jakiś dziwny medley, dość nieobliczalna mieszanka tekstów i muzyki, dla mnie jedyny odrobinę słabszy moment wieczoru. Za to na bis wróciła wspaniała Opowieść Zimowa.
Jednego mi tylko brakowało, bo coś mi się we włbie popieprzyło, a jakże! - przez cały czas ogromnie czekałam na Jeżeli. Straszliwie chciałabym usłyszeć to w takiej wersji. Co mi się ubzdurało, że to z Legendy, to nie wiem, doprawdy... Chyba przez te morskie fale na ekranie...
Miło było spotkać tylu forumowiczów, żałuję, że musiałam się zmyć zaraz po koncercie. Wyszliśmy razem z Antoniem, już w drzwiach zauważyliśmy, że Budzy wyszedł do publiczności. Miałam wielką ochotę podziękować mu za ten koncert, chyba zabrakło mi odwagi, żeby się wrócić... Niniejszym, jeżeli to czytasz, dziękuję
Po wyjściu z teatru postanowiłam wracać do domu inną trasą, niż ta, którą zawsze wracam ze Starówki. W rezultacie czego... zgubiłam szlak.
Nie szkodzi, Anioł Stróż mnie prowadził, wróciłam znacznie lepszą opcją, niż ta, którą sobie wymyśliłam - chciałam jechać z przesiadką, trafiłam na autobus bezpośredni i szybki, w dodatku zaraz przyjechał, chociaż jeździ raz na pół godziny.
Teraz marzy mi się jak nie wiem co koncert rimbaudowy. Ciekawe, czy ma jakiekolwiek szanse się ziścić...
Zaloguj się
Zarejestruj się
FAQ
Szukaj
Użytkownicy
.]
