Już uważam, że porażające zjawisko pt. "Armia z okresu płyty Legenda", duch zespołu w tamtym czasie, duch, który znam nie z własnych doświadczeń, a raczej z nagrań - bez utworu Exodus byłoby trochę uboższe.
Na pewno był to bardzo ważny punkt koncertów. Armia jechała wtedy blokami i albo w ogóle nie robiła przerw miedzy piosenkami (Saluto/Hejszarawiara/W niczyjej sprawie/kawałek Siódmego czy pojawiający się czasem miks Jestem drzewo, jestem ptak/Nic już nie przeszkodzi przechodzący płynnie w Zemstę/Jeżeli/3 bajki/Niezwyciężony) albo robiła przerwy trwające kilka sekund. "Exodus" pełnił w tym wszystkim rolę oddechu. Był (chociaż napisany przecież przez Boba Marleya) ambasadorem grupy Izrael w Armii (riff trochę jak w POLI BEZ KONTROLI), momentem, w którym można było poukładać sobie w głowie, to co przed chwilą zostało rozwalone przez falę CZADU, był bujającym rodzynkiem (spoko Maleo na basie), ale też solowym momentem Bryla w całym secie, w którym wysuwał się on na pierwszy plan i z zamkniętymi oczami grał tego klasyka w poszarpany gitarowo i wczuty wokalnie, emocjonalny, prywatny sposób. Z drugiej strony - jest to moment, w którym na starych nagraniach wideo czy audio słychać pełen BROTHERHOOD - zarówno między członkami Armii, swobodnie ze sobą grającymi i wymieniającymi się linijkami tekstu, jak i z publicznością. I to jest dla mnie bardzo ważna część tych klasycznych, legendowych setów koncertowych, które poznaję po latach. Wiem zresztą, że utwór nie wyleciał z setu po odejściu Bryla - chętnie bym poczytał jakieś rele forumowiczów, jak brzmiał on w późniejszych czasach, kiedy procent członków grupy Izrael wśród muzyków Armii znacząco się zmienił.
No a poza tym - to jest znakomita piosenka w oryginale. Ale Armia nie siliła się, zeby tego klasyka przeskoczyć - grała to po swojemu, dżemowo*, lekko, ale też rockowo. Bardzo fajnie.
7,5/10
*nie chodzi mi o ten zespół z Benedyktem Otrębą
Zaloguj się
Zarejestruj się
FAQ
Szukaj
Użytkownicy
. Odnaleziono wreszcie... To był mój ulubiony Exodus!
