|
Nagle Muminek się zbudził. Leżał skulony w fotelu, pośrodku salonu. Było popołudnie, firanka w otwartym oknie falowała pod dotykiem radosnego światła. Do wnętrza wpadało świeże ciepło – czuła troska, żadnych wyziębiennych gróźb i skaleczeń.
Muminek podniósł się i podreptał do kuchni. Pachniało kawą, aż chciało się pogłaskać imbryk. Dom był pusty, Muminek był sam. Tylko z zewnątrz dochodziły strzępy rozmów, głosy rodziny i przyjaciół, przemieszane z kukaniem kukułki. Powinien pewnie pobiec zaraz do nich i przyłączyć się do ich spraw, ale jakiś dobitny ton kiełkował z jego wnętrza jak malwa i chwytał go zaraz z zewnątrz w oploty. Nie, nie mógł teraz tam iść – sprawy trzeba prowadzić do końca.
Wiosna już się przepełniła i teraz czekała tylko na czerwcowe kulminacje. Wspomnienia zimy rozpłynęły się dawno w beztrosce. Więc nie powinno go tu być. A może jednak? Muminek podszedł do kredensu, wyciągnął miseczkę i nalał do niej soku malinowego. Potem postawił ją na podłodze obok szafki kuchennej, a na krawędzi umieścił kawałeczek knäckebrödu. Następnie sam się położył i zaczął szeptać w kierunku ciemnej szpary pod szafką:
- Hej!... Hej-hej! To ja, Muminek. Muszę z tobą porozmawiać o czymś bardzo ważnym. Nie mów nikomu... Bo sam wiesz, pęd i punk, i glosolalia w middle eight, i potrójny zawijas na koniec. Mistyczny kop, nie? A jednak nie do końca za to cenimy tę płytę... Chociaż ta gitarowa maź z napiętym nerwem i sferyczna – której na kasecie nie było – Andżelika z owym tajnym Ens...
- RADAMSA!!! – huknęło spod szafki.
Muminek wstał i patrzył przez chwilę smutnym wzrokiem w podłogę.
- Ensemble Organum, tej! – rzucił wreszcie, po czym kopnął miseczkę, rozlewając sok i pobiegł znów do salonu. Może zaśnie z powrotem i przyśni mu się choćby kometa i rzuci na wszystko i wszystkich swój czerwony blask i wreszcie będzie sens!
No, ukoimy Muminka, popędźmy z zapałem debatować, któreż, o któreż, trzeba by wyewaporować, z Tychów:
„Inaczej niż zwykle”,
„Bracia Bum”,
„Pięknoręki”,
„Bóg jest Miłością”,
„Pieśnią moją jest Pan”,
„Piosenka po nic”,
„Marność”,
„Łapacze wiatru”!
Niech-no poleje się krew, niech paczą od wstrząsów się ościeżnice!
_________________ [..  .]
|
Zaloguj się
Zarejestruj się
FAQ
Szukaj
Użytkownicy
