Postanowiłem dziś odwiedzić południowo-wschodni zakątek naszego kraju. Wyjechałem z Poznania osobowym do Gorlic, ciekawą trasą: przez Kępno-Częstochowę-Staszów-Sandomierz-Rzeszów. Jechał bardzo sprawnie, zajęło to może trzy godziny. W Gorlicach odwiedziłem pozostałości dziś zapomnianego zboru protestanckiego, owych - jak to z pogardą określał Przybyszewski - "sałaciarzy". Nie miałem pojęcia, że brat słynnego Norwida był założycielem tego zgromadzenia i że to on propagował ...no powiedzmy zdrowotne właściwości bielunia dziędzierzawy.
A jak już tam byłem to poszedłem do dzielnicy Glinik, gdzie przewodniki reklamują niby to wielką osobliwość - mianowicie, że od 1996 roku rośnie tam palma! Podobno jakiś wyjątkowy mikroklimat. Fakt, że jest osłonięta od wiatru, w bardzo słonecznym zakątku. Otoczona siatką, żeby nie niszczyć. Ale jakiś miejscowy powiedział mi, że prawdziwa palma zmarzła w lutym 1997 r. a obecna jest sztuczna. Utrzymują ją, bo norweski fundusz pomocowy płaci na nią kasę co roku. Spojrzałem, faktycznie jakaś za błyszcząca. Ale w sumie ładna, ostatecznie mi się spodobało.
Ale musiałem już wracać, bo miałem za chwilę autobus do Przemyśla. Podjechał naładowany jakimiś facetami w skórach, myślałem że harleyowcy bez motorów (niepraktykujący), ale oni jechali na jakiś turniej rekonstrukcyjny do Biecza. Będą tam odgrywali rolę katów. Za Bieczem zrobiło się luźno.
Jechałem zobaczyć słynne Nasanie w Przemyślu. Podobno nie zawsze się udaje, dużą rolę odgrywa pogoda ale byłem dobrej myśli. Wysiadłem koło baru bo kusił nazwą - "Grasica". Niestety, zamknięty.
Dalej poszedłem już szlakiem. Ale był dość zatłoczony, zatelefonowałem więc do Fengari. Poradziła mi jak mam skręcić i szlak natychmiast gdzieś się zapodział. Teraz miałem już przed sobą tylko rzadkie wyniosłe krzewy barszczu Sosnowskiego i nieliczne begonie. A w oddali szumiał San... i nagle zobaczyłem Nasanie! Przycupnąłem za barszczem i patrzyłem z zachwytem. Były właśnie takie jak opowiadał mi kiedyś Piotrpanek: dostojne a zarazem śmigłe i wydawałoby się - eteryczne. Niektóre błyszczały w słońcu miedzianoróżowym refleksem. Było ich dokładnie tyle jak mówili w radio - 188, ubyło 4. Mógłbym tak siedzieć bez końca, ale czas był nieubłagany... Wiedziałem, że nie zdążę już dziś z drugim celem. Tak, tak - naprawdę chciałem jeszcze tego dnia zobaczyć pomnik Nabugu we Włodawie. Przecież to fascynująca historia! Plemienny wódz z plemienia Malinke opuszcza rodzinną wioskę niedaleko Madina do Boe (dzisiejsza Gwinea Bissau) i przyłącza się do powstańców styczniowych! A w końcu jego oddział bije tylną straż rosyjską pod Dorohuskiem w szarży, która powinna się znaleźć w każdym pamiętniku historii! (nie wątpię jednak, że Witek nie raz o tym epizodzie wspominał na lekcjach). No ale to w przyszłym roku, może też w kwietniu
Zaloguj się
Zarejestruj się
FAQ
Szukaj
Użytkownicy
.
.
Nie pamiętałam już tego szlaku, musiałam się wspomóc mapą i przez pomyłkę wzięłam nie tą co trzeba! 
