Zostaw to - jak większość utworów z pierwszej płyty - nie mieści się w ciasnym kole moich muzycznych fascynacji i gdyby nie to, że to Armia, raczej nie posłuchałbym tego numeru drugi raz. Ale ponieważ moje "życie muzyczne" potoczyło się tak a nie inaczej, utwór jest mi oczywiście doskonale znany (choć tekstu absolutnie nie umiem na pamięć) i w niczym on nie uwiera. Rzeczywiście, bardzo zgrabny tekst wyciąga go ponad co tu dużo mówić (post?)-punkową estetykę, numer ma fajny drive i jest może prosto, ale bardzo dorzecznie skonstruowany, z tą solówką, na którą się czeka, by uwolniła nagromadzone przez zwrotki napięcia. Może porwać.
O wiele bardziej wolałem wykonania koncertowe (nie tylko w obniżonym stroju, ale też w obniżonej tonacji z E do D) - to "metalowe" wygłuszanie rzeczonego D, dodawało fajnego zadzioru punkowej formie i wot, od razu numer stawał się stylistycznie mniej wyrazisty i przez to bardziej tajemniczy.
Moje ulubione wykonanie to to z Gdańska, pamiętam, jak oglądałem to w TV i to był naprawdę sążnisty kop (
good cop? bad cop? 
) od razu napisałem esa do Aviatora z gratulacjami po tej solówce, a on: "takie tam pitolenie"
Dzięki tej wersji podwyższam swoją notę do 7/10
_______
mam też z tym numerem kilka osobistych wspomnień wykonawczych... zawsze bardzo miłych...
po pierwsze, na słynnej próbie u Ślepego przed słynnym WOŚPem, stoimy z Bartkiem niesamowicie przestraszeni, nie mogąc z nerwów utrzymać gitar w rękach drżenia rąk, gadka się bardzo nie klei
, no i w końcu Tom mówi: "to co możecie zagrać, umiecie Zostaw to?", no i uff, jakoś idzie
a jeszcze fajniejsze po słynnym nad słynnami koncercie w Szczecinku, kiedy to w Zostaw to zagrałem... yyy...
najbardziej pamiętne solo w dziejach tego utworu 
[world
cup poproszę!] - tutaj muszę dodać, że po żadnym z moich pamiętnych wywijasów na koncertach Armii lub Budzego solo, nie usłyszałem od Toma ani słowa przygany - ale tym razem, gdy wracaliśmy z Bartkiem samochodem Toma do Poznania i omawialiśmy koncert i wypłynęła ta solówka, Tom wpadł w dość mocne rozbawienie, ale zaraz nagle spoważniał i mówi: "w takiej sytuacji aż nie można powstrzymać się od pytania -
co ci Pan Bóg chciał przez to powiedzieć?" - trochę mi to zabrało, ale teraz już wiem
dzięki, Tom
Zaloguj się
Zarejestruj się
FAQ
Szukaj
Użytkownicy
