Dzięki. Ja, mimo wieku, miałem jakiś tam kontakt z Beksińskim, słuchałem różnych nagrań jego audycji czy czytałem stare rzeczy z Tylko Rocka. I z jednej strony: to co napisałeś, o tym, że to mocne i intensywne rzeczy, mnie jako radiowca to inspiruje, tak więc całkowicie rozumiem całą jego legendarność. Ciekawe w ogóle - że on znalazł wspólny mianownik dla różnych osiemdziesionowych popowych płyt i starego progresywnego rocka, i prezentował te rzeczy w tych samych audycjach, tak, jakby to była naturalna rzecz
Ale też dostrzegam różne rzeczy, które mi przeszkadzają - pomijam, że im dalej w latach dziewięcdziesiąte, tym bardziej gust Beksińskiego jest skrajnie odmienny od tego czego słucham, ale chodzi mi o to straszne zamknięcie i lekceważenie dla wszystkiego, co nie leżało w obrębie jego zainteresowań. Z jednej strony to dobrze jak dziennikarz muzyczny ma określony i wyrazisty gust, ale z drugiej znajdowałem u niego (szczególnie w słowie pisanym) kilka takich opinii, które wydawały mi się lekko ignoranckie, takie na zasadzie
nie znam się, a wypowiem się o wykonawcy czy nurcie, którego nie lubię, albo chamskie podjazdy na gatunki, które mu się nie podobają (no, inna sprawa, że to ostatnie, to już było pod koniec życia, kiedy on jechał w swoich felietonach już dosłownie po wszystkich i wszystkich, strasznie przykro to czytać) - no to już mi się nie podobało.
Zaloguj się
Zarejestruj się
FAQ
Szukaj
Użytkownicy
. Ale to już było później.
