elsea pisze:
I w ostatnim czasie wydarzyły się dwie rzeczy. Najpierw niesamowity koncert Glena Hansarda, który opisałam na swoim profilu a teraz seria udanych meczów reprezentacji Polski.
Doświadczyłam bezpośrednio na sobie, że sztuka (muzyka, koncert! - wcześniej może też Konkurs Chopinowski) i sport potrafią sprawić, że pojawia się Radość (ta sama, co jest iskrą bogów) a jak pojawia się radość, różnice, nienawiści, spory na chwilę bledną.
Od razu przypomniał mi się jeden wiersz Jacka Podsiadły, ale znalazłem go dopiero dziś. Wklejam, uśmiechając się do Elsi
:
Cytat:
Zjednoczeni
Jakże lubię te chwile na stadionach
kiedy nasi prowadzą pięcioma bramkami i nikt już nie interesuje się meczem,
ale też nikomu nie chce się odejść. Ludzie
radośnie wymachują flagami i śpiewają,
niektórzy umawiają się na jutro na ryby
wszyscy są braćmi wszystkich, uśmiechają się do siebie,
wielka niedzielna radość przepełnia ich gesty.
Starzy mężczyźni z nagłą Czułością myślą
o swoich grubych, zmęczonych żonach czekających z obiadem.
Chłopcy, którzy przyprowadzili na stadion dziewczęta,
obejmują je mocniej niż zwykle, dziwnie ośmieleni.
Życzę im szczęścia. Nie zapominam ani na
chwilę, że wynik meczu od początku był mi obojętny,
że flagi,wędkarstwo i niedzielne obiady budzą we mnie wstręt,
ale lubię ten świąteczny nastrój tysięcy ludzi.
Podobnie bywa po wielkich koncertach rockowych,
kiedy muzycy układają gitary do snu w płóciennych pokrowcach,
reflektory gasną a technicy uwijają się na scenie rozplątując wężowisko kabli.
Dziwacznie ubrani ludzie z długimi włosami
zjadają bułki, dopijają mleko i układają się do snu
na ziemi, fajka coraz wolniej przechodzi z rąk do rąk.
Ktoś kogoś nawołuje, ktoś krąży
zbierając pieniądze na bilet kolejowy. Zbiera też butelki,
postanowił, że jutro wróci do domu, czeka go daleka Droga.
Zatrzymuje się pod najbliższym drzewem i bez skrępowania siusia
patrząc przy tym w niebo jakby się modlił.
Zaloguj się
Zarejestruj się
FAQ
Szukaj
Użytkownicy
