wuka pisze:
..oglądam z opóżnieniem koncert z płyty. Myślałem że to będzie typowe wydanie koncertu..A tu proszę! Ekstra!
..Tam gdzie kończy się kraj DVD to właściwie nie zapis koncertu, a raczej muzyka ubrana w obraz.
Może trochę zinterpretuję
według mnie.
Pod dom znajdujący się na
końcu kraju podjeżdża człowiek . Nie wchodzi do środka(?) obserwując przez okno co dzieje się wewnątrz. A że na dworze jest chłód to ta obserwacja jest utrudniona . Odbywa się w zasadzie poprzez "podglądanie" przez zaparowaną szybę. Żeby coś oglądać przez zaparowaną szybę trzeba sobie zrobić małe okrągłe okienko..
A w środku dzieje się..Tam gra muzyka..I ten katowicki koncert pokazywany jest przez takie właśnie okienko, gdzie obraz centralny jest znacznie wyrażniejszy. Jest obrazem tajemniczym, koncentrującym widza na tym co jest najważniejsze..Ale czy jednak?..
Toń czyli głębia? ..Czy
Toń jako obraz wtórny i nie do końca prawdziwy? Bolesławiecki koncert jest jakby tonicznym odbiciem tego katowickiego.
Ale co jest dla artysty istotne albo najważniejsze? Czy jednak jest to odbicie wtórne ? Wydaje mi się że nie.To głębia , która niesie z sobą tajemnicę i niepokój. Chyba każdy z nas ma taką swoją
Toń, swoje odbicie. Ja znam je, ale nie nie mogę odebrać go całościowo wizualnie, natomiast osoba obserwująca zna je wizualnie jednakże nie zna mojego wnętrza..No chyba, że zna mnie bardzo dobrze..
Kończy się koncert, człowiek który obserwował z zewnątrz co się dzieje w środku ...wychodzi z domu..No a przecież tam wcale nie wchodził..No ale jak tam nie wchodził , jak jednak wchodził...Podróż w głąb siebie..Taką podróż polecam! Podróż na Wschód.
..pora na reklamę..Promocja!
Towarzystwo Turystyczne "Podróż na Wschód" oferuje za darmo podróż po zakamarkach ludzkiej duszy. Całkowity koszt to zero złotych!
Weż ze sobą drugie śniadanie i swego nieprzyjaciela. W domu zostaw gniew, niepokój, zwątpienie.
Wszelkich informacji udziela Twój Anioł Stróż pod numerem tel. 888 888 888.
Zaloguj się
Zarejestruj się
FAQ
Szukaj
Użytkownicy
. Pewnie, że mam różne zastrzeżenia, ale ogólnie - zwłaszcza jeśli chodzi o numery z Toni - słucha mi się bardzo dobrze i z dużą przyjemnością. Pasuje mi moc i brud, którego tu jest co nieco. Mniej podobają mi się starsze numery, które jakoś gnają do przodu, gubiąc część swojego charakteru, tak przynajmniej dotychczas to odbierałem. Zaskakuje mnie czyściutkie brzmienie waltorni, ale jest tak ładne, że się nie zagłębiam. Bas świetny, zwłaszcza solowa partia w Breakout, uważam, doskonała. No i koncertowy Budzy, moc.
