Ultima Thule

_________________

"Niewole robią z nas ponurych i złych"
"Nie ma przypadków, są tylko znaki"

Bardzo to wszystko ciekawe.

_________________
I wonder who chose the colour scheme, it's very nice

_________________

"Niewole robią z nas ponurych i złych"
"Nie ma przypadków, są tylko znaki"

Na tej płycie z linku Pablaka jest utwór, który ma dla mnie wśród innych utworów Swans zupełnie wyjątkową pozycję. Failure.
Ponad sześć minut spokojnej, nieco monotonnej muzyki, która mogłaby nudzić, ale stanowi świetne tło dla historii, którą opowiada Michael Gira. A to jest zupełnie unikalna sprawa.
Może powinienem zadać sobie więcej trudu, żeby dokładniej przeniknąć tekst, ale nawet poprzestając na tym, co rozumiem bez słownika /a wiadomo, że nie jestem tu orłem/ mogę powiedzieć, że właśnie słowa i interpretacja powodują, że jest to tak hipnotyzujący utwór, że słucha się go z uwagą od początku do końca, a często i dwa razy pod rząd.
Prosta konstrukcja - tyle i tyle zwrotek, a w nich różne obrazy, a każdy wyraźne puentowany zdaniem odnoszącym się do tytułowej porażki, kiedy kolejne dodawane słowa zmieniają nieco, rozwijają wymowę całości.
Doskonała, ponura - jak życie w wielu swoich aspektach - pieśń.
Choć czasem pojawiają się w niej mgnienia jakiegoś przewrotnego humoru, jak w tej zwrotce:



I tu też właśnie w ostatniej linijce dzieje się to o czym wspomniałem powyżej.

_________________
I wonder who chose the colour scheme, it's very nice

_________________

"Niewole robią z nas ponurych i złych"
"Nie ma przypadków, są tylko znaki"

Był ktoś na koncercie M. Gira Solo?



można już zamawiać nową płytę
http://younggodrecords.com/products/the-glowing-man

_________________

"Niewole robią z nas ponurych i złych"
"Nie ma przypadków, są tylko znaki"

Dostałem to wydanie od kolegi na urodziny, ale dopiero teraz siadłem do niego. Wczoraj mocny odsłuch. Dziś pewnie też przysiądę do tego materiału. Ze Swans mam tak, że najbardziej znam te nowe rzeczy, a stare, to fragmentarycznie niestety - wypadałoby kiedyś nadrobić te braki.

_________________
http://67mil.blogspot.com/

To że w tej części trasy nie ma Polski, to wiedziałem już dawno. Ale to jak znów wygląda rozkład jazdy SWANS to jednak mnie zadziwia.

_________________
I wonder who chose the colour scheme, it's very nice

O, okazuje się, że w Swans nastąpiła zmiana w składzie: Thora Harrisa zastąpił niejaki Paul Wallfisch.

Sprawdziłem co u nich, bo słucham dziś The Glowing Man. Ależ to jest obezwładniający album, będzie trzeba się z nim lepiej zapoznać!

_________________
I wonder who chose the colour scheme, it's very nice

Pochłania mnie ten Glowing Man, wciąga w swoje głębie, budzi różne myśli, obrazy i odczucia. A Michael Gira - przy okazji - z tym jego trybem pracy, determinacją i albumami-olbrzymami, jawi się kimś w rodzaju Hermanna Buhla, zdobywcy ośmiotysięczników. A na koniec płyty przychodzi do głowy Emily Dickinson, z ze swoim 632 wierszem:



Swans to dla mnie zaskakująca przygoda, w tych ostatnich kilku latach.

_________________
I wonder who chose the colour scheme, it's very nice

Tęsknię już za tymi wrażeniami.

_________________
I wonder who chose the colour scheme, it's very nice

to wpadaj antiwitek na offa, w 2017 roku tam zagrają

Czy myśleliście kiedyś o płycie "Children of God" w kontekście geometrii?

_________________
gdzie znalazłeś takie fayne buty i taką fayną głowę?


FORZA NAPOLI SEMPRE!

Ja nie . A masz na myśli całość czy poszczególne numery?

_________________
I wonder who chose the colour scheme, it's very nice

Raczej poszczególne utwory. Ale też nie do końca umiem wyrazić, to co mam na myśli, chodzi o jakieś niejasne wrażenie, że wiele z tych utworów ma taką idealną , domkniętą formę

_________________
gdzie znalazłeś takie fayne buty i taką fayną głowę?


FORZA NAPOLI SEMPRE!