O choroba
Weszłem na ów wątek, żeby się podzielić refleksjami po wysłuchaniu mojej kanonicznej składanki made in Krasne -- a tu czytam post sprzed ponad pół roku o koncercie w Toledo --- jak to się stało, że przegapiłem to kompletnie?! Brzmi to jak coś, w czym udział byłby czymś niezapomnianym. Prawdziwy czad!
No więc refleksje. Jak mówię, moja krasnowa składanka ma dla mnie moc kanonicznej. Dla przypomnienia: składa się w znacznej większości z piosenek z Children's Children i Thresholda, które sobie ułożyłem w kolejności, jaka mi się zdała optymalną i po latach się broni zdecydowanie. ALE - spostrzegłem na stronie A zadziwiającą nie-do-reprezentację Haywarda! Układ piosenek pod kątem wokalistów brzmi:
Hayward (Gypsy)
Thomas (Eternity)
Lodge (Candle)
Thomas (Diary)
Pinder (Have You Heard)
Pinder (Melancholy Man)
- i co, jeden Hayward tylko? Że jeden Lodge to zrozumiałe, bo mi się jego piosenki zwykle najmniej podobały, nie licząc tej jednej, która jest moim numerem jeden (ale to sobie całą płytę kupiłem, więc na składance nic z niej nie ma). Ale Haywarda jednak jest na płytach Moodych najwięcej, więc statystycznie powinien jakoś tam dominować i składankę. Nigdy wcześniej nie zauważyłem tej dysproporcji.
Na stronie B jest już tak, jak by się można spodziewać:
Hayward (Never Comes the Day)
Thomas (Lazy Day)
Hayward (Comfortably)
Edge (tzn. tam nie ma wokalisty
, Beyond)
Pinder (Out and In)
Lodge/Thomas/Lodge (Eyes/Floating/Eyes 2)
Hayward (I Never Thought.. i Watching and Waiting)
W ogóle fajna ta składanka
Druga refleksja jest taka, że właściwie są tu prawie wszystkie piosenki z Children's Children, więc czemu zamiast sobie kupić lub przegrać w całości, pociąłem ją po swojemu? Chyba dlatego, że w oryginalnej płycie nie podobał mi się szeroko pojęty początek. W mojej składance najbardziej lubię początek i koniec - najpierw triadę Gypsy/ Eternity Road/ Candle of Light i na końcu rzecz najpiękniejsza: Watching and Waiting. Koniec zgadza się z płytą oryginalną. Ale początek zupełnie nie. Pomijając wstępniak Edge'a, płyta zaczyna się inną triadą, niestety dalece gorszą: Eyes of the Child/ Floating/ Eyes pt.2. Zachowałem ją sobie, ale wciskając gdzieś w międzyczasy, bo nie przekonuje mnie ona do końca a jako początek płyty w ogóle. Dobry wstęp do płyty, o ile nie jest (na araskową modłę
) największą petardą, powinien być takim mocnym co najmniej czterogwiazdkowcem. Pierwszy "Eyes" jest dla mnie raczej średnio mocnym trójgwiazdkowcem. Floating nawet nie i gdyby nie moja słabość do Thomasa, to bym tego numeru chyba nie dał rady
. Dopiero drugi Eyes naprawdę mnie kopie, ale pamietam, że kiedy słuchałem pożyczonej od Gera płyty, to cały ten początek dziwnie mi nie współgrał z zachwytami Gera, że to "pod względem muzycznym jedna z najbardziej udanych płyt wszechczasów". Musiałem więc po swojemu zreinterpretować układ utworów, żeby ów zachwyt Gera trochę podzielić
He he, bez sensu ten post.
Ale wątek spadł na drugą stronę, Witt czyś zapomniał co sobie ślubowaliśmy?!
Zaloguj się
Zarejestruj się
FAQ
Szukaj
Użytkownicy
Koncert na 5 gwiazdek!
