A mnie życie, jak i Zanussiego produkcje, jak i duza część Kieślowskiego odstręcza. Wręcz Życie, to jeden z filmów, które na liście najmarniejszych jakie widziałem (pomińmy wschodnioazjatyckie kino kopane i podobne szajsy zupełnie beznadziejne)
Jeśli chodzi o Łowce Jeleni, Natalia pisała że zbyt patetyczny. Coś w tym jest. Cenię ten film, ale o wiele bardziej cenię dość prosty (co nie znaczy głupi) Pluton, a najbardziej z wojennych i około wietnamskich rzecz jasna Czas Apokalipsy.
Ostatnio widziałem Full Metal Jacket (chyba nie pisałem) i jakoś mnie nie powalił - mały budżet wychodzi z tego filmu bardzo w porównaniu do wszystkich tytułów tu cytowanych.
W ogóle filmy wojenne to odrębna tematyka. Moze tak po westernach, porównamy swoje listy wojennych (i tu strzelają i tam w sumie
Bandyta: jeśli chodzi o Kreta, to niewątpliwie jest on blużnierczy, ale i tak uważam że jest niesamowity. Prorok co szedł na złą drogę i przemienil się w mesjasza? A następnie został wysmiany?
Rany, ale ten film trzeba w całości.
Poza tym to jest film ze starej szkoły w której tak jak u Sergia Leone, akcja nie dzieje się w ciągu kilku dni, a wielu lat. Stara szkoła, która potrafiła zrobic to w taki sposób, że film nie nużył, a jednocześnie oddawał przemijanie tego czasu (nawet przy filmie 3 godzinnym, to niezła sztuka - we Władcy Pierścieni upływającego czasu prawie nie czuć, a mogłoby być. Kojarzycie jak w ksiązce Aragorn spotyka się z Hobbitami? Ksiązka to na mnie tak mocne wrażenie zrobiła, Aragorn, który czas cały był strażnikiem - czułem cieżar biografi tej postaci, albo Bombadil, co z boku czasu stał, albo Enty w rozmowie - kilka nakreśleń pióra i zupełnie tak ogromny ciężar czasu)
Nie wiem czy Leone by zrobił lepszego władcę, ale na pewno innego. czas by tam grał (kurcze kto w dzisiejszych czasach zostawi Eastwooda na pół roku i wroci do postaci, oddając jej czas co upłynął, a nie tracąć kompozycji filmu?)
5 nieczystych zagrań widziałem - Trier i nie Trier. Raczej pewien eksperyment, nie do końca udany (ale jak ktoś lubi piękne obrazy, to musi film zobaczyć) Konfrontacja starej skandynawskiej szkoły z podważającym ja Trierem. Się zastanawiam, czy drugi raz nie pójść. Nie zeby film był jakiś super udany, ale smaczki są warte obejrzenia.
No i Wszystko o Lily Chou-Chou (chyba dobrze napisałem). Wciaz leci na Ale Kino. Niby jedynie o dorastaniu nastolatków. Niby film jak film. Taki amerykański 'Kids' po japońsku. Tyle że Japonia, to Japonia. Wszystko jest tam niby takie same, a jednak zupełnie inne.
Jak dla mnie to poza wszelką masą róznic, kino można podzielić na japońskie i inne. Nie chodzi o to że to są zawsze znakomite filmy. Wcale nie, kich tez jest sporo. Tylko o to że inność jest tak dojmująca. Więcej podobieńst będzie nawet w kinie irańskim i amerykańskim. Japonia to kompletnie inny świat.
Zresztą dziś naszła mnie refleksja, że może to kraj grzechu. Ale nie takiego zwykłego. Tylko głębokiego, poskórnego, ciężkiego jak gorący asfalt. Takiego z samego dna piekieł.
Filmy z jednej strony, z drugiej strony geneza powstania świata według tamtejszej religi i porównanie jej z chrześcijaństwem. CZERŃ
Zaloguj się
Zarejestruj się
FAQ
Szukaj
Użytkownicy
