Ultima Thule

A zanim nowa płyta (październik), to ktoś na tubę wrzucił taki rarytas:

https://www.youtube.com/watch?v=IAwBYEw1XcQ

_________________
It's the terror of knowing what this world is about

Jakieś demówki są w boksie - to to samo?

_________________
In an interstellar burst
I am back to save the Universe.

A nie wiem, aż takim fanem nie jestem To chyba ta słynna demówka, która pojechała na targi i załatwiła międzynarodowy kontrakt Na pewno była już udostępniana, ale ja pierwszy raz na nią natrafiłem, więc wrzuciłem linka, w ramach oczekiwania na nową, "klasyczną" płytę oraz, oczywiście, "Are You a Rebel?" na Luxfeście.

_________________
It's the terror of knowing what this world is about

_________________
gdzie znalazłeś takie fayne buty i taką fayną głowę?


FORZA NAPOLI SEMPRE!

saksakłisakmi

_________________
http://67mil.blogspot.com/

No i jest nowy utwór: "Don't Drink Evil Things".

https://www.youtube.com/watch?v=xAGqQgt-N9U

Bez rewelacji, dość łagodne, IMHO mocno inspirowane Led Zep czy Sabbathami. No ale już przywykłem, że na pierwszy singiel zazwyczaj wrzuca się utwór mało reprezentatywny, za to najbardziej "miękki" lub po prostu najbardziej bezpieczny.

_________________
It's the terror of knowing what this world is about

hmmmm... to będzie pierwsza płyta tego zespołu, której nie kupię. a zawsze biegłem szybciutko...

_________________
http://67mil.blogspot.com/

a mi się ten numer bardzo podoba

(choć rozumiem, że fani Acid nie tego u nich szukają)

_________________
The Hilgrims spotify

to nawet nie chodzi o ten utwór. bo w sumie to już poprzednich dwóch płyt nie powinienem był kupować.

_________________
http://67mil.blogspot.com/

Mnie też się w sumie podoba. Zresztą wiadomo, że cała płyta taka nie będzie (ale nawet gdyby była... ileż można "napie...ć", czasem trzeba odetchnąć).

A reakcje fanów... Poczytałem i widzę, że klimatu kompletnie nie czują raczej młodzi słuchacze (oczywiście nie wszyscy), natomiast starsi fani jednak kumają, że Acid to nie tylko "Dancing in the Slaughterhouse", ale też "Flooded With Wine", "Street Rockin'" czy przecież "Pizza Driver".

_________________
It's the terror of knowing what this world is about

No dobra...
Nie jest to album, który zrewolucjonizuje rynek muzyczny i powali na kolana wszystkich krytyków. Dużo tutaj hard rockowych zagrywek, parę melodyjnych zwolnień tempa, trochę wariacji, motórhed i szeroko pojętego thrashu. Faktycznie "klasyczne" Acid Drinkers. Cały zespół udowodnił, że jest formie i wg wspomnianych "młodych słuchaczy" nie skończył się na "Kill'em all" Nie ma się czego czepić. O niebo lepiej niż na poprzednim wydawnictwie. Płyta ma powiew świeżości czego przede wszystkim brakowało poprzedniczce. Mocne 4.

To co najbardziej zapadło w pamięć po pierwszym odsłuchu:

"God hampered his life"
"Not by it's cover"
"Demise"
"Madman's joint"
"Enjoy your death"

Zgadzam się z przedmówcą A bardziej szczegółowo, oczywiście czysto subiektywnie:

25 Cents for a Riff - już pierwszy riff ustawia całość, kwintesencja płyty. Od razu wiemy, czego należy się spodziewać - będzie klasycznie, melodyjnie, z groove'em, noga będzie tupać, a głowa się kołysać. W środku - w drugiej części solówki - przez chwilę mocno pachnie Gunsami

Me - Nogi same tańczą, taki groove ma ten kawałek. Zwrotka wokalnie trochę kojarzy mi się z Titus Tommy Gun. Popkorn dorzuca fajne melodyjne smaczki.

God Hampered His Life - najszybszy numer na płycie, śpiewany przez Jankiela. Drudzy wokaliści w Acid zazwyczaj nie "obsługują" największych czadów, pod tym względem przypomniało mi się "Pig to Rent" z Acidofilii. Wokal pachnie White Zombie, a główny riff bardzo mocno czerpie z "Backyard Bandit" z Infernala, z kolei refren przywołuje echa "Stray Bullet" z RINE. Jednak mimo tych wszystkich inspiracji całość wypada świeżo.

Don't Drink Evil Things - wrzucony po największym czadzie, robi lepsze wrażenie niż wyrwany z kontekstu. Muzycznie pobrzmiewa Led Zeppelin, wokalnie Black Sabbath, sporo się dzieje w tym numerze. Z czasem coraz bardziej wpada w ucho. Jankiel pokazuje drugie oblicze wokalne, bawiąc się w Ozzy'ego Wersja płytowa w porównaniu z singlową ma rozbudowany wstęp i solówkę - z jednej strony fajnie brzmiącą, ale ta krótsza chyba lepiej się sprawdzała - kwestia gustu.

Chewed Alive - znów robi się groovy Trochę kojarzy się z "Broken Real Good" z poprzedniej płyty. Solidny rozbujany numer z bardzo klasyczną, hardrockową solówką.

Not by it's Cover - kolejny kawałek Jankiela. Zaczyna się od chwytliwego riffu w średnim tempie, potem odpływamy na stonerowe klimaty Junkiego i mocno przybijamy piątkę Downowi. A kiedy zaczyna się robić monotonnie, na szczęście wchodzi bardzo udane psychodeliczne zwolnienie w stylu Orange Goblin.

Demise - pokręcony czadowy riff, do tego przepięknie melodyjny, wpadający w ucho refren. Jeden z moich faworytów do śpiewania pod prysznicem Popis Popcorna w części solowej.

Riot in Eden - ciężki walec dosyć nisko, a jednocześnie klasycznie hewimetalowo zaśpiewany przez Titiego. Porządny numer, ale tyłka nie urywa.

The Noose - pierwszy udostępniony riff z płyty - zwiastował coś bardziej przebojowego i hardrockowego, ale i tak wpada w ucho, choć zwrotki nieco bez pomysłu.

Manman's Joint - numer Ślimaka, który wokalnie brzmi jak... numery Olka. I to najbardziej jak "Reborn" z Flapjacka. Melodyjnie, jakby trochę grunge'owo. Ślimię wreszcie w normalnym numerze bez robienia sobie jaj - daje radę. Solówki i ozdobniki Popcorna bardzo smakowite.

Enjoy Your Death - na pokład wskakują Lemmy i spółka Drugi najszybszy numer na płycie. Wszystko jest na swoim miejscu i do przodu.

My Soul's Among the Lions - to dopiero powrót do klasyki, bo akustyczne numery mieliśmy na trzech pierwszych płytach (w sumie "Midnight Visitora" też można by podciągnąć), a ostatnio aż na AAA. Muzycznie jak wypadkowa Gunsów i solowych dokonań Zakka Wylde'a, wokalnie jak dla mnie nieco za czysto i "grzecznie". Tym razem bez elektrycznego, mocnego zakończenia jak w "Woman...", "Flooded..." czy "What a Day". Pozostawia lekki niedosyt, ale i tak miła odmiana.

Ogólnie rasowy, solidny album - mocne 4,5 gwiazdki. Subiektywnie najlepszy Acid od czasu... ho ho... chyba "State of Mind Report"

Ze spraw pozamuzycznych - polskie wersje tekstów to jakaś masakra

_________________
It's the terror of knowing what this world is about

Aż się ma ochotę sprawdzić .
A dwa poprzednie albumy całkiem odpuściłem.
I do żadnego nie wracam regularnie .

PS. Jakoś tak... gładziutko brzmią te gitary...

_________________
I wonder who chose the colour scheme, it's very nice

ja sprawdziłem, właściwie jednym uchem wpadło, drugim wypadło, jak wszystkie płyty Acidów od wspomnianego "State of..." (może poza "Verses of steel"). Ale jeszcze pewnie będzie drugi odsłuch.

_________________
Mężczyzna pracujący tam powiedział:

- Z pańskim forum jest wszystko w porządku.

Trafiłem na koncert Acid z 1996 - jaki jazda! - takich kurde lubię, na takim koncercie chciałbym być :

_________________
I wonder who chose the colour scheme, it's very nice