Ultima Thule

Helmet, Klub Fabryka, 12.09.2014

Koncert wystartował dokładnie o 19:30. Najpierw, wedle programu poleciała cała "Betty". Od początku do końca, z country, z jazzową wstawką. Znam ten album bardzo dobrze, więc słuchałem z ciągłym zainteresowaniem, fragmentami bardzo bujało. Zawsze jednak żałuję, że poznałem dorobek tego zespołu w latach zerowych, a nie w dziewięćdziesiątych. To taki żal, że u mnie w mieście nie szło kupić ich kasety. W hurtowni nie było. Była Pantera, był Biohazard, ale Helmeta nie było... Sentyment zawsze zapewnia gwiazdkę więcej. A po "Betty" poleciała wiązanka różności. Ciężko mi pisać, co zagrali, bo dorobek nie jest wykuty na blachę. Było sporo fragmentów "Meantime", to wiem. Co jeszcze? Dużo. O wiele za dużo. Wiem natomiast, że nie było "Born Annoying" i "Just Another Victim". Nawet nie wiem, czy to grają, ale bardzo chciałem to usłyszeć.
Panom musiało się świetnie grać, bo szoł trwał bite dwie godziny, co przy trzech kwadransach "Betty" daje 1h 15 min zwyżki. Ta obfitość jednak niekorzystnie rzuciła się na mój odbiór. W pewnym momencie wszystko zaczęło zlewać się w jedną całość. Godzina piętnaście, to byłby ideał... Patrząc na warszawską setlistę, właśnie to dostało się stolicy.
O tym, że zespół bawił się dobrze świadczyła konferansjerka lidera. Hamilton opowiadał, że był w 1982 roku w Zakopanem na jakiejś wymianie studenckiej i że dziewczyny były wspaniałe. Potem ponarzekał na piwo Żywiec, którego nazwę przekręcał tak, że w końcu wyszło coś ze słowem "dick". Opowiadał sporo i z humorem.

Wracając do muzyki - tak duża dawka helmetowego grania pokazała, jak wiele zespołów rypało od nich na potęgę. Cały nu metal, a także sporo naszych polskich zespołów z Illusion na czele.

Dźwięk. Było za głośno, solówki Hamiltona znikały. Szkoda, choć wiem, że nigdy nie chodzi o ich pierwszoplanową rolę. Muzycy, którzy z nim grają dobrze znają swoje miejsce, nie brak im ogrania, ale wiedzą, kto rozdaje karty.

Podsumowując: cieszę się, że byłem. Dzięki temu zakładam wątek, magluję dyskografię raz jeszcze i mam z tego sporą radochę. Przynajmniej teraz.

_________________
http://67mil.blogspot.com/

nie muszę kłaść szczególnego nacisku na to, że nie mam zielonego pojęcia, o czym w ogóle piszesz?



ale to, to jednak przegięcie. koncert godzina piętnaście to jakiś, jak to mawia(ła?) młodzież, ŻAL Jedynym wyjątkiem w mojej pamięci był wspaniały koncert P.J.Harvey, ale to dlatego, że ona tam była sama na scenie i grała z kilku, więc było to godzina piętnaście powiedzmy razy cztery Co jest już długością koncertu całkiem godną!

_________________
ćrąży we mnie zła krew

zależy co to za muzyka. ostatnio bardzo cenię sobie występy krótsze, godzinne. i helmet ze swoim walcem muzycznym zdecydowanie w moich uszach by zyskał. no ale z kolei dwie godziny to mogło być niebo dla jakichś uberfanów. i to też rozumiem

_________________
http://67mil.blogspot.com/

Nigdy bym siebie nie posądzał o to, że kiedykolwiek napiszę coś podobnego, ale kilkanaście minut temu stwierdziłem, że idelany czas koncertowy to... 45 minut

Byłem ostatnio na dwóch takich występach i wyszedłem szalenie szcześliwy! NIC tym koncertowm nie brakowało.

Piszę tak głównie dlatego, że tych koncertów mam w ciągu roku bardzo dużo i podobne ułożenie znacznie ułatwia mi bezbolesny powrót do normalnego funkcjonowania. Po 2 godzinnych koncertach to jednak jestem zwykle zmasakrowany, a już szczególnie jak są udane i wzbudzają silniejsze emocje.

Choć w sumie nie ma tu reguły - jazzowy czy awangardowy koncert, trwający 3 kwadranse - spoko, ale jakbym tak miał zobaczyć KISS albo Gerrego w analogicznej konwencji to nie byłbym taki pewien pozytywnego charakteru swojej reakcji.

Wiem jedno - są sytuacje w których takie krótkie potraktowanie sprawy bardzo mi leży.

_________________
http://freemusicstop.com

Helmet, Strap It On (1990)



****

Muszę przyznać, że to nieco zaniedbany przeze mnie album. Nie dotykałem wieki i w głowie nie zostało nic oprócz tego, że wczesne, że zespół się dopiero formował i że lepsze są późniejsze płyty. I fakt, może są lepsze, ale już tutaj zespół jest całkowicie dojrzały. Ostatnie, przed i pokoncertowe odsłuchy sprawiły, że wróciłem do tej płyty i przeżyłem lekki szok. O! Jakie to dobre, jak blisko stąd do innego, mojego ulubionego wydawnictwa Helmet z Amphetamine Reptile.
Hamilton na tej płycie śpiewa znaczne bardziej agresywnie niż później, więcej tu dysonansów, brzmienie jest bardzo surowe, czasem nawet garażowe, dzięki czemu metaliczność staje się nieco zmatowiona i bardziej alternatywna. To wszystko sprawia, że to bardzo świeża płyta. Niezgrana, żywiołowa, nie wbita jeszcze w metalowy kaftan.

Gdzieś kiedyś wyczytałem fajne słowa: Helmet pod szyldem Amphetamine Reptile był najlepszy. Ma w sobie to COŚ, czego inne ich płyty nie posiadają.

_________________
http://67mil.blogspot.com/

Helmet, Meantime (1992)



***1/2

No to pora na dzieło klasyczne. Punkt centralny dyskografii zespołu. Dojrzeli, okrzepli, stali się bardziej przebojowi, postawili na znacznie lepszą produkcję. Przejście do dużej wytwórni i jej wsparcie sprawiło, że zespół wypłynął z niezależnej niszy i usłyszał o nim cały świat. Efekt? Jedna z najważniejszych metalowych płyt lat 90. Wzorzec dla rzeszy naśladowców. Polska należała do silnie zainfekowanych krajów - Illusion, Kr'shna Brothers, może nawet Hey...
Płyta jest krótka. raptem 36 minut muzyki. Ciężko ciosane i natychmiast rozpoznawalne riffy, twarda praca sekcji, sporo dysonansów w solowych partiach gitary, skandowane teksty. Wszystko wpada w ucho, wszystko zostaje w głowie, jest nawet lekkie bujanie w tym wszystkim, a to rzecz niespotykana w tego typu muzyce. No ale bębniarza to mieli znakomitego, więc nie powinno to dziwić.

Zatem dziejowości płyty jest bezdyskusyjna, ale ja wolę Helmet w innym wydaniu. I stąd mocne ***1/2. Walka o **** toczy się od lat i niestety póki co zespołowi nie udaje się mnie przekonać do tego, żeby wyższą notę uskutecznić.

Ciekawostka: "In The Meantime" nagrywał Steve Albini.

_________________
http://67mil.blogspot.com/

Ja tam słyszę Helmet w utworze "Adwent", choć rypaniem na potęge bym tego nie nazwał

_________________
Dzień jeszcze trwa i wszystko można

nowy:

https://www.youtube.com/watch?v=TkFMvststF0

riff jak należy.. ale wokal.. i melodyjność zaskakuje jednak mię ..hm?

_________________
...sailin`on...

Gdyby nie podpis klipu z tekstem, pomyślałbym się, że to Foo Fighters.

_________________
Go where you think you want to go
Do everything you were sent here for
Fire at will if you hear that call
Touch your hand to the wall at night

O wlasnie!! FF.. Tak sie zastanawialem, co mi to przypomina.. No, bliskie calkiem FF..

_________________
...sailin`on...

FF? Weźcie mnie chłopaki nie straszcie, bo nie chce mi się teraz sznurka otwierać.

_________________
Sometimes good guys don't wear white

Bądź jednym z pilotów obsłuchujących rzeczony numer i przekonaj się, czy mamy rację

_________________
Go where you think you want to go
Do everything you were sent here for
Fire at will if you hear that call
Touch your hand to the wall at night

O wlasnie.. Tam moze jeszcze nawet do tysiaca wyswietlen nie dobilo Poza tym... Nooo, yyy.. Harmonie wokalne jak... yyyy, u Beach Boys


..chyba za mocno polecialem

_________________
...sailin`on...

Macie rację. Niestety.

Hamilton chyba zbyt dosłownie potraktował apel Giry, przedstawiający publiczną kastrację jako świetny pomysł.

_________________
Sometimes good guys don't wear white

On tylko publicznie prezentuje jej skutek. Jest to o tyle dziwne, że "Aftertaste" nie brakowało melodii, a i na poprzednich albumach (może z wyłączeniem "Born Annoying" i "Strap It On") jej nie brakowało. Tu jednak wokal Page'a brzmi naprawdę łagodnie i miękko.

_________________
Go where you think you want to go
Do everything you were sent here for
Fire at will if you hear that call
Touch your hand to the wall at night