W koncertach wyjazdowych jest coś fajnego. Trzeba się w pewnym sensie przygotować. Jest droga do celu, jest droga powrotna. Koncert staje się wydarzeniem.
No więc podróżowałem z Pietruszką. Gawędziliśmy po drodze, więc kręta trasa szybko zniknęła za nami. Na miejscu bezproblemowe parkowanie i wbijamy na teren festiwalu. Pierwszy koncert, na który się wybraliśmy, to Bunkier. Garażowe punkowe granie na malutkiej scenie. Publika bawi się doskonale, klimat bardzo fajny, kawałki płyną jeden po drugim. Ma to swój urok, jest ujmujące. Kameralne miejsce bardzo pomogło. W przyszłym roku na tej scenie chcę występować z zespołem Artykuły Rolne.
Po chwili jednak zmieniamy miejscówkę i idziemy pod dużą scenę, na której gra Dr Misio. Smutny to koncert, choć pewnie miał być wesoły. Albo mi taki humor nie odpowiada. Nie wiadomo. Przed momentem przyuważyłem, że wokalistą w tym zespole jest znany aktor Arkadiusz Jakubik. Zapowiadając ostatni utwór poinformował on, że zespół miał się pierwotnie nazywać "Mr Chuj". Fajna nazwa, ale chyba za fajna jak na ten zespół. Potem idziemy zrobić przelot po sklepikach. Okazuje się, że można kupić "Lunę" Budzego na cd za 7 pln. Każdy kupuje po egzemplarzu. Dam bratu, ucieszy się. Potem piwko, jedzenie słonych paluszków i zjawia się wuka. Gadamy o wędzeniu mięsa, robieniu piwa i o szeroko pojętym jedzeniu. Najlepsze rozmowy zawsze o jedzeniu.
Trupia Czaszka wyszła na scenę o 21:45. Morowa aura zawisło w powietrzu. Bardzo dobra słyszalność, choć chyba minimalnie głośniej dałbym wokal. Świetnie było słychać gitary Franza. Słyszę, jak w akcji gada Death By Audio Apocalypse i Swollen Pickle Dunlopa. Mocne ziarniste brzmienie, tak bardzo podobne do tego z płyty, ale w sumie jednak inne. Piękne były przejścia pomiędzy kompozycjami - zawsze na sprzęgle, tak jak powinno być. Sekcja gruntowała wszystko, choć w pewnym momencie poszła struna od basu i pojawiła się unikalna możliwość posłuchania TC w wersji na bębny, wiosło i wokal. Strasznie surowe się to zrobiło, ale nie wiem, czy przez to nie było bardziej czadowe. Mam zatem propozycję: jakby basista kiedyś odpadł, to nie szukajcie zastępstwa, tylko grajcie bez niego!
Wokalista też bardzo dobrze. I jedno rzuciło się w uszy: jakiś młodszy głos miał i było to tak wyraźne, że zdefiniowało w pewien sposób odbiór tego koncertu. Ta potężna muzyka i ten nieco delikatniejszy niż zwykle głos. Ciężko to opisać.
Repertuar: najpierw szedł MOR, by pod koniec koncertu cofnąć się do kilku utworów z "Uwag Józefa Baki". Baka oczywiście w brzmieniowych szatach MORa. No i te cudowne sprzężenia pomiędzy utworami, o których już wspominałem.
Publiczność niezbyt liczna i w miarę trwania koncertu niestety coraz mniejsza. Pod koniec może jakieś pięćdziesiąt osób obserwowało zespół. Trochę szkoda, ale widać było, że to raczej nie jest publiczność, która chce zgłębiać otchłań MORu. Trochę szkoda, bo nawet nie wiedzą, że mieli unikalną możliwość uczestnictwa w tym, jakby nie było unikalnym wydarzeniu. Drugi, i kto wie, czy nie ostatni koncert TC w tym roku...
Po koncercie chwila na rozmowy i pora wracać. Trasa powrotna doskonała, chyba nawet lepsza niż dojazd. Słuchamy "Orgasmatron" Motorheadu i gadamy o jazzie. Potem lekkie zagubienie w Krk i już jesteśmy na miejscu.
Wyjazdy na koncerty są ekstra.
Zaloguj się
Zarejestruj się
FAQ
Szukaj
Użytkownicy
chyba pierwszy raz słyszę czymś takim
