Przeczytałam 'Perfekcyjną Nieoskonałość' i wbrew przeważającym opiniom w tym wątku muszę powiedzieć, że mi się podobało. W porównaniu z takim "Lodem" lektura nieco rozczarowuje - nie ma tu aż takiej głębi i obfitości treści, niemniej jednak uważam, że to bardzo porządne i wciągające sf. Czytałam z zapartym tchem i uważam za podłość ze strony autora, że porzucił tą serię i nie dowiem się, co będzie dalej. A z drugiej strony, rozumiem go doskonale. Nie sądzę, żeby Dukaj po prostu "stracił zainteresowanie" tematem. Myślę, że po prostu zdał sobie sprawę, że porwał się z motyką na słońce, że dokończenie tej trylogii - przy zachowaniu dotychczasowego stylu i poziomu ambicji w kreowaniu XXIX-wiecznego świata - jest po prostu niemożliwe. Drugą tercję pewnie jeszcze dałby radę napisać, ale trzecią - jakim cudem??? Jak wiarygodnie przedstawić świat głównych bohaterów, którzy osiągnęli poziom inkluzji? - Bo domyślam się, że to właśnie było na ową trzecią tercję przewidziane.
Co nie zmienia faktu, że szkoda... ciekawość moja została rozpalona.
Chyba, że coś się w zamysłach autora zmieniło - toć wiedzę na ten temat czerpię tylko z tego wątku.
Ciekawi mnie tu trochę kwestia językowa. Książka jest oczywiście napisana po polsku, który to język pozwala na różne wygibasy gramatyczne - ale akcja przecież dzieje się w świecie, gdzie obowiązuje XXI-wieczny angielski. Skąd więc pomysł na tworzenie czwartego rodzaju? Ciekawe, czy Dukaj miał jakiś pomysł na to, jak miałoby to po angielsku brzmieć?
Zaloguj się
Zarejestruj się
FAQ
Szukaj
Użytkownicy
