Eighties to lata specyficzne. I myślę, że inaczej bym do nich podchodził, gdybym miał wtedy trochę więcej niż kilka (potem -naście) lat. Tak jak nie rusza mnie kicz lat 70tych (Boney M, Abba (sorrki Crazy)czy Bee Gees) tak na lata osiemdzisiąte reaguje przynajmniej uśmiechem a czasami to w pełni rozdziawioną gębą. Sprawa rocznika przesądza.
Dla mnie muzyka zaczęła się od
Limahla i Kajagoogoo. Neverending Story to pierwsze nagranie jakie zrobiłem samodzielnie na kaseciaku (z Lp3 naturalnie). Piosenka absolutnie kultowa podobnie jak i video. Kajagoogoo w zeszłym roku zakupiłem nawet na CD. Dopiero wtedy się oficjalnie ukazały te płyty - jedna z Limahlem (White Feathers z Too Shy oczywiście) i kolejna juz bez (ale z Big Apple czy Lion's Mouth - Islands).
W drugiej lidze tego czasu dorzuciłbym
Wham i G. Michaela (Careless Whisper! choć Last Christmas już mi też bokiem wychodzi po latach) oraz
Shakin' Stevensa (Cry Just A Little Bit ponad wszystko - on to takie rock'n'rolle grał).
Jacko OK ale w dużej mierze dzięki video, choć Billie Jean nadal lubię.
Madonna mocno niedoceniana w tamtych latach zyskała wiele szacunku trwaniem na scenie i brakiem syndromu Jacko w latach późniejszych.
Później po okresie błędów i wypaczeń (Modern Talking) do którego trudno wracać nawet z sentymentem coś by się wybrało.
a-ha to jest jeden z moich absolutnych faworytów. I zespół, który lubię w zasadzie do tej pory. Mam wszystkie płyty + solową Harketa. Zwłaszcza pierwsze trzy to kopalnie przebojów i typowego brzmienia lat 80tych. Zaczęło sie oczywiście od video Take On Me ale moja ulubiona płyta to druga Scoundrel Days z Manhattan Skyline i I've Been Losing You. O nich to bym jakiś wątek monograficzny mógł zrobić. A za miesiąc mniej więcej wychodzi nowa płyta więc jest okazja. Płyty późniejsze mniej znane a tam kilka kilerów jest!
Depeche Mode to też materiał na osobny topik. Znałem ich oczywiście w latach osiemdziesiątych, lubiłem poszczególne utwory ale tak naprawdę doceniłem dopiero w latach 90tych, zwłaszcza okres Ultra.
Co jeszcze
New Romantic -
Ultravox przede wszystkim (Vienna, Dancing With Tears In My Eyes, Hymn),
Talk Talk (rewelacyjna płyta Colour Of Spring z Life's What You Make It + koncertowa London 1986 wydana po latach),
Tears For Fears (Shout, Change),
Duran Duran też ok (View To A Kill, Hungry Like A Wolf, Save A Prayer, Rio),
OMD (So In Love, Enola Gay, Maid Of Orleans), Visage (Fade To Grey),
Classix Nouveaux (Never Never Comes czy San Damiano Sala Solo), Alphaville (Big In Japan czy Forever Young - toż to hymn prawie).
Trochę później
Pet Shop Boys - Suburbia, West End Girls, Love Comes Quickly + cała płyta Actually (głównie It's A Sin i Rent)
Dziewczyny:
Sandra, Samantha Fox i Sabrina (tylko w takiej kolejności
)
Dużo tego jeszcze - Alan Parsons Project, Eddie Brickell & The New Bohemians z całą płytą Shooting Rubberbands At the Stars,
Pojedyncze utwory: Foreigner - I Want To Know What Love Is, Status Quo - In The Army Now
Im dalej w lata osiemdzisiąte to już bardziej świadome i selektywne słuchanie więc pojawia się Bon Jovi (Livin In A Prayer itd.), Def Leppard (Love Bites i cała Hysteria), potem Metallica. A z drugiej strony Sinead O'Connor (pierwsze dwie płyty eeecchhh), Peter Gabriel, Marillion, INXS, The Cure, Sisters Of Mercy, U2, The Smiths i Morrissey, Clannad i Enya, Dead Can Dance ....
O polskiej muzyce musi być osobno ...
UFF
Zaloguj się
Zarejestruj się
FAQ
Szukaj
Użytkownicy
).
8)
To prawda, że kiepsko nawzajem znosimy swoje odmóżdżacze!)