Obejrzałem Amistad. Nie wiem, czy to dobry film - przede wszystkim na pewno można mu zarzucić nadmiar patosu i nadmiar minut projekcji - ale na pewno zrobił na mnie wrażenie.
Po pierwsze, Spielberg umie opowiadać historie
Jest taki moment w filmie, kiedy stary Anthony Hopkins doradzający obrońcom pojmanych Murzynów, jak zainteresować sąd ich losami, mówi im:
what is their story?. Mówią, że pochodzą z zachodniej Afryki, odpowiada Morgan Freeman. - Nie, nie: jaka jest ich HISTORIA? W sądzie wygrywa ten, kto opowie najlepszą historię. Być może jest to bzdura w realiach sądowych, ale na pewno sprawdza się w filmie i Spielberg wie o tym najlepiej na świecie.
Po drugie właśnie, muszę się przyznać do słabości do dramatów sądowych, a tym właśnie jest Amistad (nieoczekiwanie - myślałem, że to drastyczny film o przewozie niewolników itp., a z tego wątku była tylko krótka retrospekcja pośrodku filmu, zresztą WSTRZĄSAJĄCA). Przemowy, dramatyczne zawieszenia głosu, tyrady prawników... wchodzę w to bez popity, nawet arcydługa przemowa Kevina Costnera z JFK mnie ujęła
Po trzecie, i tu już bez wstydliwej emotikonki, tematyka handlu niewolnikami z Afryki jest dla mnie jedną z najgorętszych, budzących największe emocje. Nie potrafię podejść do tego na chłodno, dla mnie ten problem nigdy nie umiera. Nie wiedziałem, jak ten film się skończy, ale bałem się, że opowieść na faktach historycznych może się źle skończyć, nawet u Spielberga... było to bardzo
emocjonalne dwie i pół godziny, jeżeli nawet nie zawsze
emocjonujące, jeżeli wiecie, o co mi chodzi.
Po czwarte wreszcie - imperium dziecka. Nie jest to film ani o dzieciach, ani z dziećmi, ani dla dzieci. Ale jednak jest w nim dziecięca naiwność, czuję w nim wiarę w to, że prawda może zwyciężyć i więcej niż zwyciężyć: że może skruszyć zatwardziałe serca. Że wystarczy pokazać, jak to jest, jak to było z tym niewolnictwem i przed tą potęgą prawdy każdy się ugnie. Ugiął się podstawiony sędzia, który miał zrobić, co mu kazano, ugięli się sędziowie Sądu Najwyższego, którzy mieli być zwolennikami niewolnictwa i opowiedzieć się przeciwko naszym bohaterom.
Akurat te decyzje sądu były właśnie takie, choć film o Murzynach z Amistadu może się w wielu miejscach mijać z historycznymi faktami, tym niemniej sposób ich pokazania, naświetlenia był właśnie przesiąknięty tą dziecięcą wiarą w moc prawdy i chyba w dobro ukryte w sercu człowieka.
Nie wiem, czy polecam, ale z pewnością cieszę się, że obejrzałem.
Zaloguj się
Zarejestruj się
FAQ
Szukaj
Użytkownicy
(a jeszcze Daniel Day Lewis, ho ho!)
Już mówię, o co chodzi - ponieważ minęły już trzy pełne lata naszego kółka, to wszystkie dzieci, z którymi zaczynaliśmy, już sobie poszły do gimnazjum. Tym samym w tym roku w zasadzie mógłbym powielić to, co robiliśmy w pierwszym roku kółka, a co było przecież pod każdym względem wielkim sukcesem. I właśnie ten pierwszy stał Spielbergiem - zaczęliśmy od obejrzenia całości E.T. pod hasłem "magia kina w rękach najbardziej kasowego reżysera świata", potem w cyklu o efektach specjalnych oglądaliśmy całość Jurassic Parku, w cyklu o charakteryzacji oglądaliśmy fragmenty Hooka (żeby pokazać, że nie da się rozpoznać Dustina Hoffmana, którego wcześniej widzieliśmy "normalnie"), w cyklu o reżyserach zrobiliśmy jedne długie zajęcia, gdzie w charakterze kolażu oglądaliśmy fragmenty Szczęk, Bliskich spotkań, Indiany Jonesa, Koloru purpury i Raportu mniejszości.
