Taki fajny temat, a właściwie nic konkretnego w nim nie ma. Zatem wypełniam go luźnym wpisem na początek. I może nie taki powinien być początek, gdyż rozpocząć powinienem od notki na temat zespołu Arzachel, w którym grali wszyscy muzycy Egg wsparci dodatkowo przez gitarzystę. Po jego odejściu przeobrazili się w Egg.
Egg - Egg [1970]
Płyta zaczyna się jednym wielkim "Bulb" wyskakującym najpewniej z gardła jakiegoś syntezatora (?). Krótkie wzdęcie przechodzi w kilka skromniejszych pod względem długości, właściwie piosenkowych utworów. Skład zespołu determinował pewne rozwiązania. Perkusja, bas i klawisze [głównie Hammond]. Jednak moim zdaniem daleko stąd do ELP. Czuć umiejętności instrumentalistów, ale są one stosowane w służbie muzyki, a nie w celu epatowania nimi samymi. Wystarczy posłuchać, jak panowie poradzili sobie ze słynną bachowską fugą. Są też humorystyczne miniatury, będące odświeżającym oddechem. Strona pierwsza zamknięta żartobliwym "Boilkiem" daje przedsmak tego, co miało kryć się dalej.
"Symphony No. 2" wypełnia całą stronę winylowego wydania. Kilkuczęściowa w całości instrumentalna forma była niesamowitym polem doświadczalnym dla młodej formacji. Awangarda gryzie się tu z klasyką, a jazz (wiele fragmentów bardzo free) flirtuje z rockiem. Wszystko zostało poprowadzone bardzo logicznie. Pojawiają się klasyczne cytaty (Grieg, Strawiński), ale raczej na zasadzie ornamentów, czy też impulsów, które pozwalają na dalsze rozwijanie swojej oryginalnej muzyki. W wielu fragmentach jest to bardzo gęsta muzyka, która operuje często powtarzanymi (czasami obsesyjnie) fragmentami. Są również momenty o charakterze wręcz sakralnym (ciężkie brzmienie organów oraz klasyczne podejście robią swoje) skontrastowane z industrialnymi odlotami klawiszowymi. Fascynujący album.
Ocena: ****+
Zaloguj się
Zarejestruj się
FAQ
Szukaj
Użytkownicy
.
