Początkowo bardzo mocno myślałem nad wyjazdem na koncert do Ostrowca Świętokrzyskiego (bliżej, darmowo i ogólnie wydawało mi się to bardziej prawdopodobne niż Mielec)... Los jednak chciał inaczej i doszedłem do wniosku, że terminowo bardziej mi pasuje koncert w rodzinnym mieście Artyphata... Niestety, będąc na nocnej zmianie w czwartek okazało się, że jestem potrzebny w pracy w piątek... pogodzony już z myślą, że wszystkie plany na piątkowy wieczór są przekreślone - przyzwyczajałem się do myśli, że chyba przez najbliższe pół roku mało realnym jest, abym uczestniczył w koncercie zespołu Armia... nagle ok. 15:30 telefon, że jednak nie muszę iść do pracy! Szybka weryfikacja sytuacji i decyzja: jedziemy! Na spotkanie z Tomaszem Budzyńskim o 18. raczej nikłe szanse zdążyć, więc jedziemy dosyć spokojnie, trasa całkiem ładna, ale okolice Sandomierza już po prostu takie są. Myśl o Pizzy w Tarnobrzegu trochę kusi, ale odrzucam ją i przekładam wizytę w pizzerii na czas odleglejszy... Gps pokazuje, że jesteśmy na miejscu... Armia gra w Pepco?? Wraz ze Smoczycą obchodzimy osiedle dookoła w poszukiwaniu jakiegoś muzycznego klubu, niestety bezskutecznie (dzwonię do Artyphata -> nie odbiera, piszę sms do Niego, a potem do Damiano ->zastanawiam się czy zapamiętałem dobrze nazwę ulicy na której ma być ten klub). Po kilku minutach dzwoni Artyphat z info, że to jednak jest ten budynek co Pepco, ale trzeba wejść na górę... Damiano chwilę później potwierdza tę wskazówkę... Uff, czyli to tutaj! Przed klubem, na schodach spotkaliśmy Kristofera -> ma płyty, książkę w twardej oprawie w okazyjnej cenie, a także (całkowity szok!!) plakaty z Drogi! Ależ się ucieszyłem! Przy wejściu spotykamy Artyphata, jego znajomych, a później już w klubie: Barda i Wojtka, przybywa także dawno nie widziany Damiano z Beatą!
Nieco później niż kwadrans po 20 zespół Armia wychodzi na scenę... w tle rozeta-witraż, wygląda to wszystko po prostu wspaniale. Na pierwszy ogień idą utwory z Legendy, zaczynając od
Kochaj mnie,
Przebłysk,
Gdzie ja tam będziesz Ty... nagłośnienie bardzo fajne, w gitarze Frantza sporo tego czadu, ale i klarowności, no po prostu idealnie! To samo perkusja, bas, fajnie słychać waltornie, wokal w świetnej formie! Jestem w euforii estetycznej... a publika stoi jak zamurowana i słucha... nie mogę się temu nadziwić (gdzie jest pogo? poza panem tańczącym ze szklaną butelką i jego kolegą wszyscy stoją)... Brzmienie najlepsze jakie słyszałem do tej pory na trasie "Armia gra Legendę".
Opowieść zimowa na której przechodzą mnie dreszcze i to w momentach - w których zwykle ich nie mam. Na
Niezwyciężonym już nie wytrzymuję i rzucam się w pogo (zdaje się, że od tego momentu także i pozostali emeryci doszli do wniosku, że to odpowiedni moment na taki rodzaj ekspresywnego przeżywania koncertu)... Dodam, że na ogromny plus to gra Frantza - niesamowity luz w grze na legendarnych utworach i ogromna radość na twarzy. Na bisach m.in. fenomenalne wykonanie
Domu przy moście z wplecionym
Break Out i imponującym solo w wykonaniu Rafała i Karpiu
Dawno nie słyszane
Zostaw to! także porwało publikę. Ludzi, tak jak już wspomnieli przedpiszący - niezbyt dużo było. Po koncercie bardzo miła rozmowa z wokalistą i powrót do domu! Warto było jechać tyle kilometrów, warto!!
Zaloguj się
Zarejestruj się
FAQ
Szukaj
Użytkownicy
Wybiera się może ktoś?
tylko 30 km od domu, będę na pewno. wprawdzie połączenia autobusowe kiepskie, ale za armią zdarzało się i kilkaset km jechać
Dopiero na koncert ludzie zaczęli się schodzić do kameralnego klubu Studio na piętrze. Przy wejściu można było zaopatrzyć się nie tylko w armijne płyty i książkę SSS, ale również plakaty Legendy i Drogi. Z tego ostatniego byliśmy szczególnie zadowoleni, bo okazało się, że zostały wydrukowane przy wydaniu Ars Mundi Drogi i do tej pory czekały w piwnicy Tomka. 
