Ultima Thule

Kupiłem sobie ostatnią płytę. Na razie wrażenie jest tak silne, że nie mogę odgwiazdkować, bo wychodzi pięć. Moje oczekiwania zostały w pełni spełnione.

"Z uśmiechem dziecka kamień" to tytuł rozpoczynającego utworu. Opowiada o stworzeniu świata. Pod względem zarówno muzycznym jak i tekstowym uderza w piosence niesamowicie pogodny nastrój. Tak jak na bardzo lubianym przeze mnie "Suficie" można i na "Skądokąd" trafić na duży ładunek nadziei - nie tylko że się zinterpretuje tekst, to wychodzi, że on jest o nadziei, ale raczej tak, że ta nadzieja się udziela. Obok nadziei jest może jeszcze jakiś spokój. Są smutniejsze utwory, np. "Dalej niż sięga myśl", bujający rytmem spokrewnionym z bossa novą czy czymś takim, ale te smutne też jakoś tak koją. W rytmicznym, falującym, kojarzącym się z łódką "Już" też jest trochę smutku, bo tekst leci tak: "Twych strun niechaj dotknie smutek mój", ale też smutek ten raczej kojarzy się z pięknem i nadzieją niż z depresją i strachem. Strach ("zapisany zgodnie z planem") to jeszcze Raz Dwa Trzy zdarzało się wywołać, choć nie na tej płycie, ale z depresją to chyba nigdy nie mieli nic wspólnego.

Formy muzyczne mogę chyba uznać za pewne rozwinięcie tych wypracowanych w okresie "Trudno nie wierzyć w nic". Bardziej mi się podobają póki co niż na tamtej płycie. Jest mniej więcej jak w "Jestem tylko przechodniem" - jeden charakterystyczny motyw i długie pracowanie na rytmie. Może tylko nie ma aż tak mocnych motywów jak ten z "Jestem tylko przechodniem". Najdłuższa piosenka ma ponad 8 minut i się nie dłuży. Trąbka drga coraz to inaczej. Kilka oddalonych w czasie drgnięć tworzy razem muzykę. Historia ciągle tak samo opowiadana logicznie się jednak rozwija.

_________________
Czuję tu zapach chrześcijanina

Ta piosenka jest spoko, ale jak razu pewnego dokładnie wsłuchałem się w tekst, to jej cały urok gdzieś prysł. Zabrakło jakiejś wyraźnej puenty, zamknięcia tekstu, czy może zwieńczenia całego obrazu. Świetnie jest oddany upalny dzień, ale czegoś wyraźnie brak.

_________________
Youtube

chyba, że u początków: http://www.youtube.com/watch?v=pt3g8HPw ... re=related

_________________
I wonder who chose the colour scheme, it's very nice

"Człowiek z liściem" to klimaty żoliborsko-ochockie a nie zielonogórskie

_________________
II.OP.OP

Ej, pomyłka!!!

Chodziło mi o to: http://www.youtube.com/watch?v=DJUILsdwVt8
Ale może być też to: http://artris.wrzuta.pl/audio/7mBfpOwq1 ... iedzy_nami (ładniejsze).

_________________
I wonder who chose the colour scheme, it's very nice

Ostatnią koncertową płytę Raz dwa trzy też bym tak ocenił...
W tym roku A.Nowak z zespołem Raz Dwa Trzy obchodzili swoje dwudziestolecie a zaprzyjaźniony z nimi zespół waglewskiego 25-lecie. I to nie jest ostatni zespół, który w tym roku świętował dwudziestopięciolecie... Razem nawet zagrali w tym roku w lipcu w LUBlinie na festiwalu INNE BRZMIENIA min utwór:One world

_________________
II.OP.OP

Nie wiem dlaczego tak się dzieje, ale w ostatnich miesiącach zdarzyło mi się już drugi raz wrócić do Raz Dwa Trzy. Odbywa się to wg pewnego schematu: włączam "To ja"; korzystam z bonusów, bo tam numery z debiutewnej płyty (choć brakuje dwóch najlepszych); zaczynam z "Sufitem", ale prędko zaczyna brakować zapału.

Miałem taki etap przed laty, że te najstarsze teksty wydawały mi się lekko pretensjonalne, nie zawsze podobały mi się tamte zabawy słowami. Ale ostatnio całkiem zmieniłem optykę. Bardzo doceniam, że to teksty-historie albo rzeczy wychodzące od konkretu, a nie takie uniwersalizowanie i uogólnianie jak później. Teraz to ostatnie mnie zniechęca.

A w tych zabawach... też po latach odkrywa się czasem któreś dno. Weźmy w ogóle wspaniałego "Wiesława", gdzie stoi: "myślcie / myśli się myślą". Zawsze odczytywałem to czynno-instrumentalnie, analogicznie do "wali się pięścią". A teraz odsłoniło mi się biernie: kwiaty kwitną, koty się kocą, a myśli się myślą.

Ale to taki drobiażdżek, pewnie mało istotny i w dodatku nietrafiony. Ale najfajniejsza jest lapidarność, niejednoznaczność, z której wynika siła wyrazu tych starych tekstów Nowaka. Dobrze się ich słucha.

PS. O, żeby nie być gołosłownym. "Ona idzie" w błyszczących pantoflach. Tam jest sporo momentów, które wydawały mi się ryzykowne, może nawet wątpliwe. Ale koniec końców bardzo lubię ten tekst i cały utwór! "Na drugiej półkuli ktoś smaży befsztyki".

_________________
I wonder who chose the colour scheme, it's very nice

Vitinha, a jaką płytę Raz Dwa Trzy lubisz najbardziej?

_________________
hajfi super star super hit diskdżokej szczerzy kły znad konsolety

Trudno odpowiedzieć, bo trzeba by było słuchać przypominająco, a nawet poznawczo (nie sprawdzałem nowej, Młynarskiego nie chcę poznawać).

Ale biorąc pod uwagę po co sięgam, to zapewne "To ja".

A Ty którą, Araskonoglyu?

_________________
I wonder who chose the colour scheme, it's very nice

Cztery!

_________________
hajfi super star super hit diskdżokej szczerzy kły znad konsolety

Była dla mnie dużym rozczarowaniem! Przełamywałem lody, nawet skutecznie, ale po latach nie mam jakoś ochoty na powtórki. Wolę Sufit! - choć wciąż nie poznałem go należycie.

_________________
I wonder who chose the colour scheme, it's very nice

No a ja właśnie lubię. Wydali ją w okresie współpracy z Waglem. Nie wszystkim wykonawcom wychodziło to na dobre, bo niektórzy dawali sobie Waglowi wejść na głowę artystycznie i za dużo tam pobrzmiewa Voo Voo. Ale Raz Dwa Trzy się obronili moim zdaniem, a ten melanż nawet się udał - zespół dostał trochę rockowego pazurka (nie w sensie instrumentarium, lecz w podejściu do grania).

"Żyjemy w kraju" otwierające album, już to pokazuje. Jest energia, to raczej nie kraina łagodności choć przecież wiadomo że gra Raz Dwa Trzy. Chociaż nie darzę tego utworu jakąś wielką estymą, jest ok i tyle.
Ale już duży przebój czyli "W wielkim mieście" do dziś robi na mnie wrażenie. Bardzo lubię te nieoczywiste, nieco pokręcone akordy w refrenie i te chórki przy końcu. I tu już jest łagodność, ale taka jak lubię: rozświetlona, pozytywna, na pewno wolę to od smętów typu "Trudno nie wierzyć w nic".
"Ciało ziemiste" ma w sobie coś drażniącego mnie, ponadto w tym utworze Nowak trochę jednak wokalnie jakby przelicytowuje, przeważnie przewijam.
"Różana aleja" to już półka wyżej - klimat noir, trochę jazzowej posypki, bez przesady ale lubię.
Ale potem następują najlepsze rejony płyty.
Świetny "Sekstelefon" - utwór, którego lubię słuchać pod kątem jego formalnej budowy. Te dźwięki, buczenia, wariactwa klarnetu(?) - wszystko to prowadzi konstrukcyjnie do owego telefonu. Plus wokal i tekst - z tymi cienkimi aluzyjkami! ("wsadzam palec w tarczę telefonu" itp)
Potem chyba najlepszy dla mnie utwór zespołu w historii czyli "Czekam i wiem". Tu już mamy jakiś light-punk choć osiągany bez sprzężeń i krzyków. Dla mnie arcydzieło. Chociaż przyznam, że tu akurat jakiś taki zapach Wagla się czuje.
Ale potem idzie równie potężny zawodnik - "Nikt nikogo". Zupełnie inny styl, coś jest w tym teatralnego, dziwne chwyty (moll + moll + znów moll, rzadkość w muzyce popularnej) no i wzruszający i potężny refren. Niewiele to ustępuje poprzednikowi.
Potem mamy flirt z rege czyli "A poza tym". Fajnie buja w tle, ale słucham rzadko - jest zbyt jednostajne jednak.
Ale następnie jest cichy bohater płyty czyli "Trwajmy". Utwór, który nie jest ani spokojny ani agresywny ani smutny ani wesoły, trudno go zaklasyfikować. Jednakże przez swoją mantrowatość - której zazwyczaj w muzyce nie lubię - wchodzi do głowy. Refren to na chwilę przełamuje, ale potem zawsze jest konsekwentny powrót do głównego tematu, z jedną lepszych w RDT aranżacji instrumentarium perkusyjnego.
Łooo, a dalej mamy bardzo niegrzeczny jak na ten zespół utwór "Złote zęby"! Znów robi się punkowo, ależ to galopuje, instrumenty dmuchane szaleją (też gdzieś w tle słyszę Voo Voo i Pospieszalskiego), Nowak śpiewa agresywnie i jakie rzeczy! Złote zęby jeśli kupię, po to by je wstawić dupie!
"Pod niebem" to evergreen, pewnie wciąż grywany na koncertach. Ale cóż tu się przyczepiać - to piękny, misterny utwór (te zakrętasy akordowe w końcówce!) z mądrym tekstem. Lubię od lat, potrafi nadal wzruszyć.
"PWPPF" to instrumentalne wariactwo, nawet profesjonalny muzyk nie tak od razu załapie te wszystkie zmiany w tej miniaturce (a już na pewno nie ze słuchu). Świetna rzecz!
No i na koniec "Zapominamy kto był" - doceniam formę minimalu, ale nie jest w stanie mnie zainteresować.

Finalnie jednak - dla mnie bardzo dobra płyta!

_________________
hajfi super star super hit diskdżokej szczerzy kły znad konsolety

Kogo masz na myśli?

Hmm, czytając większość rzeczy umiałem sobie przypomnieć - mimo, że na pewno ponad 25 lat nie słyszałem tej płyty. A może by tak do niej wróó?

_________________
I wonder who chose the colour scheme, it's very nice

najlepsza płyta Raz Dwa Trzy

_________________

"Niewole robią z nas ponurych i złych"
"Nie ma przypadków, są tylko znaki"

no Antonina na przykład na "Takim moim wędrowaniu".

_________________
hajfi super star super hit diskdżokej szczerzy kły znad konsolety