Ultima Thule

Freak brzmi dla mnie jak Morphine skrzyżowane z Helmet.
największe ciary mam przy 'You know I am', chyba ze względu na tekst. ulubione me: Home, w/w, Breakout, Grot, Freak.

ta płyta jest walcem.

cóż...freak u mnie nie przeszedł próby czasu, od początku nie byłem entuzjastą tej płyty, później troszkę zaczęła włazić by w efekcie w podświadomości pozostać promykiem nadziei, że to tylko wybryk i riplejów z tego więcej już nie będzie, przynajmniej jako główna droga zespołu na przyszłość...ale cóż słuchaczem tylko jestem i nie powinienem wpływać na twórczość zespołu czy podszeptywać cicho co mają grać a co nie, ich to sprawa, ich twórczość...ale jeśli miałoby nie być kontynuacji drogi z którą zespół przystanął na procesie miałbym poczucie, że coś hmmm odeszło...
cóż...ewolucja idzie swoją drogą, nie zważa czego byśmy chcieli tylko hmmm spontanem jest, wypadkową sił na które nie zawsze mamy wpływ...
tyle w temacie...a freak sobie leży na półce...

U mnie na Freaku bronią się jedynie Green i The Other Side. W moim subiektywnym odczuciu są to utworu, które znacznie różnią się od pozostałych. Gdyby cała płyta składała sięz takich numerów to Frak podobałby mi siędużo bardziej

_________________
po co ta wrogość do siebie, to co w Tobie prawdziwe jest piękne

U mnie na Freaku broni się wszystko i w zasadzie niczego innego nie słucham z Armijnych rzeczy - nawet Legendy. Za każdym razem, kiedy przebrzmią ostatnie dźwięki Other side dziwię się, że to już koniec.

_________________
Youtube

Hehe, Gravi . Freak!!!

_________________
I wonder who chose the colour scheme, it's very nice

o, w moim też - to akurat te, które podobają mi się najmniej Obu w zasadzie nie jestem w stanie dosłuchać do końca. Przy czym potencjalna wersja "singlowa" Other Side bardzo by mi się podobała - uważam, że motyw saksofoniczny jest kapitalny, a motyw wokalny też bardzo udany, tylko mam wrażenie, że w kółko się powtarza i dlatego wolałbym ten utwór w wersji trzy minuty.

Cóż, ja pozostanę fanem Freaka z koncertu w Trójce chyba (i oby z wielu innych!).

_________________
ćrąży we mnie zła krew

Zespół jest z tych poszukujących, więc mam nadzieję że nowa płyta nie będzie po prostu "frikiem dwa".

_________________
hajfi super star super hit diskdżokej szczerzy kły znad konsolety

tylko "do kwadratu", hehe...

Mam tak samo. Na zywo jakby ten materiał dostawał transowych pazurów. Choć było pare momentów słabych. Ogólnie koncertowy Frik zyskuje.

_________________
wiecznie wątpiący- gatunek ginący


Bóg stworzył człowieka, ponieważ rozczarował się małpą. Z dalszych
eksperymentów zrezygnował.

Mark Twain

słabych ? na przykład które?

_________________
ja herez ja herez

Cóż tu pisać... nie podeszła mi ta płyta. Po tylu pięknych latach, wspaniałych płytach pełnych poezji zgubił się na niej gdzieś ten "armijny" klimat. Za dużo tu psychodelii, która by pasowała raczej do 52umu, niż Armii. Z całym szacunkiem dla Budzego - z tym angielskim akcentem to też nie najlepiej, co przeszkadza w słuchaniu. "Der Prozess" zdecydowanie bardzej udany ("Przed Prawem" jeden z najlepszych kawałków Armii w ogóle!!!!). "Freaka" przesłuchałęm kilka razy, cóż, pozostanie tylko zapewne uzupełnieniem dyskografii.

_________________
Hm.

Obecnie dla mnie best moment Freak to fragment od 2:20 do końca... You know I am..... a sinner i uchwycony moment pokoju. Gdy np. siedzę w kuchni, piję kawę, rozmawiam, czynię wyznanie i rozumiem, w tej krótkiej chwili rozumiem i się godzę. Gitary, waltornia i cichy pomruk.... Zawsze czekam na ten moment...

_________________
Youtube

Gravi You know I am miażdżdżdży

_________________
W jednej ręce granat,
w drugiej nóż... i już!

Mi Freak nie za bardzo się podoba ale z powyższym się nie zgadzam. Uważam, że angielski w wykonaniu Budego na tej płycie wypadł na prawdę dobrze i mi na pewno w słuchaniu nie przeszkadza. Choć wolę jednak Armię po polsku

_________________
po co ta wrogość do siebie, to co w Tobie prawdziwe jest piękne

Mnie początkowo Freak bardzo odrzucał, jego zrozumienie przyszło z czasem. Obecnie to dla mnie bardzo „armijna” płyta (końcówka Green wyciągnięta jakby z Dla każdej samotnej godziny), wbrew oryginalności formy. Być może po polsku byłaby lepsza, ale ja anglojęzyczne teksty uważam za część określonej koncepcji, po prostu jeszcze bardziej podkreślają obcość i dziwność tych malowanych muzycznie światów.
A tak poza tym słuchając ostatnio Pocałunku mongolskiego księcia stwierdziłem, że Horror Budzulli jest dość freakowym utworem, tylko saksów brakuje...

_________________
drabina okno a rakieta mysz