A ja myślę trochę inaczej niż MAQ
Ale od początku... Octavarium - poprzednia płyta zespołu podobała mi się średnio. Miałem duży niedosyt i od dawna czekałem na Systematic Chaos z dużą nadzieją. Jak już do mnie trafił, przesłuchałem, to się załamałem. Album mi się po prostu nie podobał. Pojechałem do Katowic na koncert z mieszanymi uczuciami. A tam całkowita zmiana. Na nowo odkryłem nowy album (choć zagrali z niego tylko 3 piosenki), a setlista była po prostu genialna
Praktycznie same utwory, które sam najbardziej cenię. Zagrali sporo z Scenes from a memory, a to moim zdaniem jedno z największych dokonań w historii muzyki. Cały koncert podobał mi się o niebo bardziej niż ten w Poznaniu. Co do emocji wkładanych w grę, również się nie zgodzę, zwałaszcza jeśli chodzi o Myunga, LaBriego i Portnoya. Petrucciego niestety niespecjalnie widziałem. Stałem dość blisko, ale nie wyróżniam się specjalnie wzrostem i parę osób skutecznie go zasłaniało. Rudessa uwielbiam słuchać, ale nie patrzeć jak gra. Wkurza mnie jak zaczyna machać do publiczności podczas gry albo uśmiechać się sam do siebie jaki to genialny jest. Ale zrekompensował mi to LaBrie w genialnej formie
Zgadzam się, że mogli zagrać dłużej, ale trzeba wziąć pod uwagę, że przed nimi grał jeszcze Riverside, pod sceną było duszno i gorąco (w Poznaniu znacznie lepiej z wentylacją) i grali w czerwcu, a nie w listopadzie jak dwa lata temu. Wracając do nowej płyty, posłuchaj jej jeszcze parę razy. Niepotrzebny jest tylko jeden utwór - Constant Motion. Za bardzo trąca Metallicą i brak w nim "tego czegoś"
Patrząc na całą historię zespołu (w skali od 1 do 6):
- When Dream And Day Unite - *** - głównie przez wokal. Dominci miał zbyt słaby głos jak na muzykę. Utwory z tej płyty prezentują się świetnie, ale z wokalem LaBreigo na płycie Live at the Marquee
- Images And Words - *****1/2 - nie zachwycam się tym albumem tak jak większość, ale niewątpliwie jest dziełem niezwykłym.
- Awake - **** - słabo go znam, nie wypowiadam się szczegółowo
- A Change of Seasons - *****1/2 - tytułowa suita jest świetna, część koncertowa na podobnym poziomie.
- Falling into Infinity - *** - wg mnie najsłabszy album, zbyt komercyjny, wytwórnia ich przekonała do nagrania czegoś pod publikę. Z tego co wiem, to przed nagraniem kolejnej płyty z zespołu chciał odejść Portnoy.
- Scenes from a Memory - ****** - od tej płyty poznałem Dreamów. Kumpel dał mi ją w schronisku na Markowych Szczawinach. Kompletny odjazd od początku do końca, świetne teksty, świetna historia, świetny pomysł, świetna muzyka. Geniusz
- Six Degrees - ***** - pochwała zwłaszcza za CD 2
- Train of Thought - *****1/2 - jeden z ich lepszych albumów, mocny od początku do końca.
- Octavarium - **** - czegoś tej płycie brakuje. Wyróżnię może 4 utwory, w tym tytułową suitę.
- Systematic Chaos - *****1/2 - zdecydowanie genialny album, trochę za słabo go jeszcze znam żeby się dłużej wypowiadać.
Co do płyt live nie znam dokładnie żadnej oprócz Live at the Marquee.
Zaloguj się
Zarejestruj się
FAQ
Szukaj
Użytkownicy
ale jest super!
****
