A ja pamiętam bardzo dobrze jak, rozpoczynając swoją nadbużańską wyprawę, i będąc na dworcu Warszawa Wschodnia, jeszcze wahałem się czy tak znienacka najeżdżać Kaja w Siemiatyczach. Napisałem esa, że wpadłbym na herbatkę po południu, za chwilę rozmawialiśmy przez telefon. Był zaskoczony i jeszcze upewniał się czy to, że będę teraz nie oznacza, że nie przyjadę z całą poradocyńską bandą, tak jak to było z góry zaplanowane – za jakieś trzy tygodnie. Oczywiście, że zamierzałem wtedy przyjechać znów.
I jak dobrze mi było wtedy w Siemiatyczach! Gościnność całej rodziny, pyszne jedzenie – to musi pamiętać każdy, który odwiedził kiedyś Kaja. Tata opowiadał o wycieczce do Norwegii, a ja zastanawiałem się czy wypada sięgać jeszcze po pyszności hojnie rozłożone na stole. Potem siedzieliśmy sobie z Kajem i Sulą resztę megasłonecznego popołudnia i wieczór. Kajo pokazywał nowe lampowe sprzęty do swojego domowego studia, różne przeszkadzajki (kopytka lam!), słuchaliśmy próbek nagrań, mówiliśmy o planach na przyszłość. Gadaliśmy też o forum, wiadomo: ploteczki, śmichy – chichy (Sula – pamiętasz?)(o, robiliśmy np.
zdjęcia Gera i Morelli!). Do tego słuchanie muzyki. Następnego ranka (bo zostałem na noc, ale fajnie!) Kajo nagrał mi cały cd – rom różnych płyt w mp3, a Sula odprowadziła mnie na autobus do Drohiczyna. Pojechałem dalej.
Czułem się naładowany pozytywną energią. Dzień wcześniej wyjaśniałem Kajowi o co chodzi w tej mojej wyprawie, trochę się krępowałem, że to takie trochę dziwactwo, a on mówi, że super, i czuję pełne zrozumienie i akceptację. Potem ciągle myślałem o tym ile dobra spotkało mnie w Siemiatyczach, tak zupełnie za nic, niezasłużenie. Esemesowaliśmy gdy byłem na trasie (pamiętacie w Lublinie?), a za chwilę mieliśmy spotkać się znów.
Myślałem wtedy też o tym, że od Kaja powinienem się też uczyć sztuki życia. Wiem, że tak naprawdę nie wiem z jakimi problemami się borykał. Ale też robił rzeczy, którym całkiem zdrowi ludzie nie dają rady. Konstruktywne podejście do życia, mimo takich przeszkód jakie miał. Tak jakby mówił swej chorobie: „Tak. Ale…” – i ona na te „ale” musiała ustępować. Dla mnie to były piękne zwycięstwa kwitowane beztroskim śmiechem, jaki zapamiętałem. Granie z Soundropsami rok wcześniej, normalnie w bloku: na początku jakoś tak spokojnie, jakby niemrawo, a potem: „Gero, może coś z „Drogi” zagramy?” (- pamiętasz Ger?) – i w „Burakach” poszedł TAKI CZAD, że do dziś mam ciarki jak sobie przypomnę! I właśnie chodzi o bębny Kaja, na pewno było je słychać w całej okolicy. Dla mnie to najpiękniejsze – teraz to widzę. Różne projekty muzyczne, wygrywanie z Crazym w szachy na „kórniku”, fachowe nagrywanie Gera (i mnie), inne muzyczne projekty realizowane wbrew trudnościom - za czymś takim musiała kryć się jakaś siła i mądrość, która pozwalała Kajowi mówić „No dobra. Ale…”.
I to również śmierci. Bo i ona, choć z natury rzeczywiście nieubłagana, musiała przecież mu ustąpić nieco. Miałem poczucie tego, kiedy przyjechaliśmy trzy tygodnie później na pogrzeb Kaja. Pewnie, że śmierć zatriumfowała. Ale nie wszystko udało jej się stłamsić. Kajo zagrał jej trochę na nosie. Że trumna była biała, że w kościele brzmiała piękna muzyka (zespół Kaja), że ksiądz w kazaniu mówił o „bębenku, - narzędziu radości” (a nie?)… Chodzi też o to co działo się między ludźmi tam i wtedy. Ja pierwszy raz poczułem wielki sens stypy, że to jest bardzo potrzebne spotkanie, że jest się tak blisko drugich. Pamiętam rozmowy (mama Kaja do mnie: „Ale, że ty wtedy przyjechałeś…”), również te wcześniej na cmentarzu. Albo jak brat Kaja, i Sula i Diana, odwozili nas na pociąg do Warszawy, peron… Myślę, że to Kajo nadał temu wszystkiemu ton i charakter. Nie wiem, czy to do końca w porządku, pisać tak pięknoduchowsko o tym wszystkim jako o przeżyciu - nie musiałem potem wrócić do pustego mieszkania… Ale (nie wiem jak to powiedzieć) to uznanie, szacunek dla Kaja, wdzięczność – też właśnie w tym ostatecznym wymiarze, żyje we mnie zwłaszcza od tamtej pory i nieraz o tym myślę. Jest to ważne po prostu w moim życiu. To już dwa lata minęły.
-
Zaloguj się
Zarejestruj się
FAQ
Szukaj
Użytkownicy
