..jako ,że dżez żydowski odnotowuje w Rivendelu bardzo dużą słuchalność pomyślałem że trzeba wreszcie zacząć ......tak więc:
STEVEN BERNSTEIN - DIASPORA SOUL ***** (czyli klezmer)
Trudno chyba o lepszą wizytówkę klezmerskiego jazzu. Nasz trębacz z ameryki gra tu tradycyjne żydowskie pieśni religijne w instrumentalnej jazzowej formie. Już na początku ,w pierwszym utworze -wielu z nas ,idących neokatechumenalną drogą ,usłyszy znane -paschalne " co takiego jest innego w tej nocy od wszystkich innych nocy " Zaraz później -chanukową melodię , którą na Drodze śpiewa się jako : "posłuchaj Jahwe wołania swego ludu" .W końcu tanecznym krokiem dochodzimy do Hevenu szalom alehem !!!
Gdzieś tam po drodze słychać ....titina ach titina ,titina ach titina i wiele innych sławnych melodii. Kameralny zespół towarzyszący naszemu trębaczowi gra pięknie ,czysto i radośnie. Muzycy improwizują ale nie oddalają się za bardzo od głównego tematu. Płyta jest, można by powiedzieć wręcz taneczna, bo generalnie dominują rytmy afrokubańskie. Na szczególną uwagę zasługuje ostatni utwór na płycie : Dybbuk Dub- kapitalne klezmerskie rege ! Generalnie wszystkie utwory to po prostu hity !!! Płyta świetnie i naturalnie brzmi,współproducentem jest Zorn i wydał ją Tzadik. Pasuje do każdej pory dnia i nocy, podnosi na duchu i rozwiewa złe myśli.
Polecam bardzo !
STEVEN BERNSTEIN -DIASPORA HOLLYWOOD ***** (czyli jazz)
Na tej płycie jest ewidentnie więcej dżezu . Jak diaspora soul była płytą klezmerską tak hollywood jest płytą jazzową. Muzyka jest dość posępna i rzewna. Można by rzec ,jakaś taka skradająca się i tajemnicza. Momentami wręcz smutna. Przypominają mi się sceny z powieści "Golem" Gustawa Mairinka. Myślę ,że byłaby to świetna ilustracja do filmu pod takim tytułem. Ten tajemniczy nastrój pochodzi głównie od grającego na wibrafonie D.J Bonebrake'a .Mamy tu w ogóle zupełnie inny skład niż na poprzedniej płycie. Także instrumentarium jest inne ,dochodzi klarnet i przeróżne flety. O wiele więcej improwizacji i to posuniętych znacznie dalej niż poprzednio. Płyta jest melancholijna i piękna. Podobaja mi sie wszystkie utwory, a szczególnie piąty utwór pt: "Meyer Lansky". Jest w tym wszystkim jakaś wszechogarniająca tęsknota..... tęsknota za czym ? Za czym tak tęskni żyd w słonecznej kalifornii. ? Polecam bardzo!
STEVEN BERNSTEIN -DIASPORA SUITE ***** (czyli... jazzrock ?)
I znowu inny skład i to znacznie poszerzony. Mamy tu nawet trzy elektryczne gitary!!! Całość brzmi jak mocny big -band. W odróżnieniu od dwu poprzednich płyt ,słyszymy coś ,co dla mnie jest niemal jazz-rockiem a przynajmniej czymś w rodzaju fusion. Sekcja gra bardzo motorycznie i mocno. Momentami jest niezły czad. Znowu jest mrocznie a nawet jakoś tak transowo groźnie. Polecam drugi utwór "Simeon", albo dość posępny "Dan". Ostatni utwór to już po prostu okrutny ,groźny czad !!! W ogóle utworów jest dwanaście ,a tytuły, to po prostu dwanaście pokoleń Izraela. Dużo gitarowych improwizacji ,słychać chyba nawet jakiś gitarowy syntezator. Super! Bardzo ciekawe partie trąbki ,saksofonu i klarnetu. Duża ilość improwizacji. Jazz pełną gębą. Płyta jest chyba najmniej "klezmerska" z całej serii, ale żydowską nutę wyczuwa się ewidentnie. Szczególnie w wyszukanych harmoniach instrumentów dętych. Choć gdzieś tam słychać Davisa z okresu "In a silent way" czy "Beatches brew" to muzyka na płycie jest niezwykle oryginalna. Można też powiedzieć ,że jest ze wszystkich trzech "najtrudniejsza", ale oczywiście w granicach słuchalności
. Czy gdzieś tam nie słychać...... Freaka ?
Brzmienie -bardzo naturalne i akustyczne i jak poprzednio -świetne! Bardzo polecam!
płyty DIASPORA BLUES jeszcze sobie nie kupiłem -ale mam zamiar!
Zaloguj się
Zarejestruj się
FAQ
Szukaj
Użytkownicy
