Ultima Thule

Kazdy ma swoj czad.

_________________
gdzie znalazłeś takie fayne buty i taką fayną głowę?


FORZA NAPOLI SEMPRE!

Jeszcze jest definicja najprostsza: czad to tlenek węgla (II), wzór sumaryczny CO, oraz druga: Czad to państwo i jezioro w środkowej Afryce.

Teraz dopiero zrobi się zamieszanie...

_________________
Would you know my name, if I saw you in heaven ?

Mój kanał na YouTube, czyli klejenie modeli, ale nie tylko.

zwłaszcza jeśli chodzi o uczucia w stosunku do mamy i taty

_________________
I wonder who chose the colour scheme, it's very nice

Może nawet każda rzecz ma swój czad.

_________________
There's a lot of things if I could I'd rearrange

KoRn zdecydowanie ma dużo czadu jak dla mnie, zwłaszcza- jak już było mówione- dwa pierwsze albumy. Są chore i mocne.

...jak coś jest chore to nie może mieć czadu

_________________
ooooorekoreeeoooo

Niby czemu nie może mieć? Większość piosenek Behemotha jest chora, czy chociażby płyta Limp Bizkit "Three Dollad Bill Yall" ma sporo chorego klimatu, a jest to jazda bez trzymanki. Wiele zespołów grających, powiedzmy "chorą" muzykę gra mocno i po prostu czadowo. Jedno bynajmniej nie wyklucza innego, a często wręcz przeciwnie.

Spoko, argument niepodważalny

Można wymieniać setki zespołów, ktorych muzyka zawiera "chore" elementy, od Slayera po Metallice (chociażby "One") które zawierają w sobie mnóstwo energii i właśnie czadu.

....nie wiedziałem,że ktoś w tym co chore może upatrywać siłę...
...celna uwaga (poza tym ,że nie słyszałem ani jednej piosenki tego zespołu i nie zamierzam)

ps.drogi Miki ,spokojnie możesz przenieść te dyskusje do stosownego tematu

_________________
ooooorekoreeeoooo

ja tylko dodam od siebie, ze MEGACZAD to jest 'RING OF FIRE'
..na moimmajspejsu jest i chyba juz do konca bedzie... mojego albo jego. heh

Czad! Czad! Czad!
była nawet taka piosenka Tiltu

czad = pankrock

Nie jestem pewien, czy znalazłem ten wątek, o który mi chodziło... no ale chciałem trochę wyciągnąć dyskusję revolverową, która zaczęła się mniej więcej tu. Napisała bowiem monika coś dla mnie dziwnego:



nerwa rewolwerowego? Płyta Revolver ma według mnie milion zalet, ale z czym jak z czym, z żadnym nerwem to ja jej nie kojarzę. Najbardziej jaskrawym tego przykładem jest I'm Only Sleeping - utwór, który mam w najściślejszej czołówce Bitli ever i w ogóle za jeden z arcyutworów ever, ale jednocześnie będący przeciwieństwem jakiegokolwiek nerwa!
Myślę, że między innymi (a nawet głównie dlatego) przez wiele lat zupełnie do mnie nie docierała cała ta płyta z jakimiś nielicznymi wyjątkami. Bo odpowiadając na pytanie, czego szukam w muzyce, przez wiele lat bym powiedział, że najbardziej właśnie: nerwa, pazura, jak nie złości, to napięcia, jak nie napięcia, to jakiegoś powiedzmy magnetyzmu. A Revolver operuje gdzie indziej. Operuje w znacznej większości jasnymi barwami i lejącymi dźwiękami. Phi, lejących dźwięków to kiedyś wręcz wprost nie poważałem, chyba Gero mnie pod tym względem wykrzywił, no ale to akurat dobrze.

Zatem:





Dokładnie tak, pod warunkiem, że słowa "średnia" nie bierzemy ocenowo, tylko jako coś najbardziej charakterystycznego. Tak jak pisałem w tamtym wątku: docenienie Revolvera wzięło się u mnie bezpośrednio z odkrycia tych właśnie utworów, które wymieniłem, a zwłaszcza tych wspaniałych trzech: I'm Only Sleeping, She Said, And Your Birds Can Sing.

_________________
ćrąży we mnie zła krew

Może kiedyś wniknę jeszcze i odniosę się, ale tak na szybko, bo widzę nieporozumienie, a może nawet dwa. Przez "nerw" rozumiem specyficzną energię, a nie że złość od razu (choć w Taxmanie trochę tak, ale nawet jeśli, to i tak jest to pozytywna dość złość), a trochę bez sensu byłoby spierać się o słowa tylko. To po pierwsze. A po drugie - no jasne, że nie o "I'm Only Sleeping" mi chodziło, tylko o te dokładnie numery, które wymieniłam w tamtym cytacie.
A co do "lejących dźwięków" to się zgadzam i właśnie dlatego np. bardzo żal mi wczesnego odrzucenia "Here There Everywhere".