Zdałem sobie wczoraj sprawę, że jak dotąd niewłaściwie rozumiałem istotę "niezwyciężoności".
Zwykle wyróżniało się dwa aspekty:
1) utwór w czyimś dorobku najbardziej znany, powszechnie kojarzony, który znają zwykle również ci, którzy w ogóle twórczością twórcy się nie interesują
2) utwór, który mimo powyższego bynajmniej nie jest najlepszy w dorobku i spokojnie można wymienić ze 30 lepszych
Ale słuchając Jamesa Browna uświadomiłem sobie, że ta definicja się nie nadaje, bo I Feel Good jest
ewidentnie niezwyciężonym, to się po prostu czuje przez kości
, a jednocześnie z całą pewnością jest moim ulubionym utworem Jamesa. To samo z What a Wonderful World Armstronga.
No bo ulubioność jest tu kryterium problematycznym nie tyle nawet przez swoją subiektywność (vide powyższa dyskusja o Wieży radości/ samotności), co przez mijanie się z istotą rzeczy:
"niezwyciężonym" jest nie ten utwór, który jest słabszy od innych, ale ten, któy jest dla twórczości danego artysty niereprezentatywny.
Niereprezentatywny - a jednocześnie najbardziej znany.
Więc Niezwyciężony Armii, który może już nie teraz, ale przez bardzo długi czas był znakiem firmowym zespołu - to tak jakby Underground miał być wizytówką Prozessu.
Więc Another Brick in the Wall Part II - nie dlatego, że stosunkowo słaby (moim zdaniem), bo czyimś zdaniem może mimo ogrania jest super wspaniały, ale dlatego, że to taki radiowy przebój zespołu, który grał zupełnie inaczej, ambitniej.
Więc Light My Fire, bo nie ma w nim Doorsowej tajemnicy, szaleństwa, niepokoju.
Nothing Else Matters - znów radiowy przeboik, w dodatku lajtowy, a Metallica to zespół długich i ciężkich form.
Ale właśnie też I Feel Good - dla mnie rzecz przewspaniała, kocham tę piosenkę, porywa mnie i sprawia, że naprawdę czuję się GOOD, sześć gwiazdek jej mogę dać spoko, ale jednak w żaden sposób nie jest ona reprezentatywna dla Jamesa Browna.
W świetle powyższego myślę, że śmiało można odrzucić hipotezę o niezwyciężoności zarówno Smells Like Teen Spirit, jak i Wieży radości... za to np. Under the Bridge w okresie swojego powstania, czyli przed balladowym okresem Red hotów, takim niezwyciężonym chyba było, ale potem zespół zmienił oblicze i się okazało, że Under the Bridge nie było reprezentatywne dla Red Hotów wtedy, ale antycypowało kierunek zmian...
Co Państwo myśli o takiej interpretacji terminu?
Zaloguj się
Zarejestruj się
FAQ
Szukaj
Użytkownicy
) wysnułem, można by mieć wątpliwości... Tzn. może by można. Ja się póki co zupełnie nie znam na Motorhead i mam tylko jakieś intuicje. Po pierwsze że Ace of Spades jednak jest w pełni reprezentatywne dla twórczości zespołu, więc jest bardziej jak Wieża radości niż jak I Feel Good 
.
