Ultima Thule

pomyliło mi się

ale i tak bardzo dobre!

_________________
....więc czekać musisz na wczorajszy dzień....

bardzo mi się dziś spodobał / zaintrygował problemem Brzóska


Ile

ile trzeba
pokory
żeby ciągle
jeść fastfoody

_________________
lol

Haha, znam to!
Byłem fanem niektórych jego ha i ku .
Szkoda, że mi przepadły.
Czasem coś mi się przypomni.

_________________
I wonder who chose the colour scheme, it's very nice

...ja pamiętam "cielaczka"

_________________
ooooorekoreeeoooo

o? jak to szło?

ja pamiętam "w krzaczorach":

Ty wiesz wszystko
nawet to
co robię teraz
w krzaczorach

mniej więcej

_________________
I wonder who chose the colour scheme, it's very nice

Co prawda w "tamtym czy owamtym" przegrał z Mickiewiczem, ale i tak dam coś Herberta, np.:

Damastes z przydomkiem Prokrustes mówi
Zbigniew Herbert

Moje ruchome imperium między Atenami i Megarą
Władałem puszczą wąwozem przepaścią sam
Bez rady starców głupich insygniów z prostą maczugą w dłoni
Odziany tylko w cień wilka i grozę budzący dźwięk słowa Damastes

Brak mi było poddanych to znaczy miałem ich na krótko
Nie dożywali świtu jest jednak oszczerstwem nazwanie mnie zabójcą
Jak głoszą fałszerze historii

W istocie byłem uczonym reformatorem społecznym
Moją prawdziwą pasją była antropometria

Wymyśliłem łoże na miarę doskonałego człowieka
Przyrównywałem złapanych podróżnych do owego łoża
Trudno było uniknąć - przyznaję - rozciągania członków obcinania kończyn

Pacjenci umierali ale im więcej ginęło
Tym bardziej byłem pewny że badania moje są słuszne
Cel był wzniosły postęp wymaga ofiar

Pragnąłem znieść różnicę między tym co wysokie a niskie
Ludzkości obrzydliwie różnorodnej pragnąłem dać jeden kształt
Nie ustawałem w wysiłkach aby zrównać ludzi

Pozbawił mnie życia Tezeusz morderca niewinnego Minotaura
Ten który zgłębiał labirynt z babskim kłębkiem włóczki
Pełen forteli oszust bez zasad i wizji przyszłości

Mam niepłonną nadzieję że inni podejmą mój trud
I dzieło tak śmiało zaczęte doprowadzą do końca

_________________
zostaw władzę... pociąg "Gdańsk" odjeżdża już

Dobry tekst.
Z wymienionych osób najbardziej cenię Kaczmara. George de Selve i Jean de Dinteville... zgadza się. Sama pamiętam, jak w odległych czasach podstawówki wertowałam encyklopedię, bo usłyszałam w jakiejś jego piosence np. wyrażenie muzyka sfer.
I również mam wrażenie, że wciąż nie jest on powszechnie doceniony tak, jak na to zasługuje. Ale co do zakończenia... Wiele znaków na niebie i forum JK wskazuje na to, że jednak do lekturowych kanonów on trafił. Widać to, gdy biedne dzieci zakładają wątki z prośbą o pomoc, bo polonist(k)a, kazał(a) im zinterpretować jakiś Kaczmarskiego wiersz...

Nowa miłość Marcinkiewicza pisze wiersze!

http://deser.pl/deser/1,97052,6313035,I ... zgody.html
http://deser.pl/deser/1,83452,6305389,D ... iersz.html

_________________
There's a lot of things if I could I'd rearrange

Pożyczcie jeszcze komuś ten tomik, to też się wpisze

_________________
Go where you think you want to go
Do everything you were sent here for
Fire at will if you hear that call
Touch your hand to the wall at night

ciekawe, czy coś z nich usłyszymy w wykonaniu Siekiery 2009

_________________
Mężczyzna pracujący tam powiedział:

- Z pańskim forum jest wszystko w porządku.

Jak wpiszecie wszystkie wiersze, to może nikt już nie kupi wersji papierowej
Co do utworów kolegi Psychotaty, to przeniosę je do wątku o twórczości własnej mieszkańców Najdalszej Wyspy. Igorze, przenoszę również "Lustro", ale w wersji zaproponowanej w poście autora.

_________________
Go where you think you want to go
Do everything you were sent here for
Fire at will if you hear that call
Touch your hand to the wall at night

Charles Baudelaire

"PADLINA"

Przypomnij sobie, cośmy widzieli, jedyna,
W ten letni tak piękny poranek:
U zakrętu leżała plugawa padlina
Na scieżce żwirem zasianej.


Z nogami zadartymi lubieżnej kobiety,
Parując i siejąc trucizny,
Niedbała i cyniczna otwarła sekrety
Brzucha pełnego zgnilizny.


Słońce prażąc to ścierwo jarzyło się w górze,
Jakby rozłożyć pragnęło
I oddać wielokrotnie potężnej Naturze
Złączone z nią niegdyś dzieło.

Błękit oglądał szkielet przepysznej budowy,
Co w kwiat rozkwitał jaskrawy,
Smród zgnilizny tak mocno uderzał do głowy,
Żeś omal nie padła na trawy.

Brzęczała na tym zgniłym brzuchu much orkiestra
I z wnętrza larw czarne zastępy
Wypełzały ściekając z wolna jak ciecz gęsta
Na te rojące się strzępy.

Wszystko się zapadało, jarzyło, wzbijało,
Jak fala się wznosiło,
Rzekłbyś, wzdęte niepewnym odetchnieniem ciało
Samo się w sobie mnożylo.

Czerwie biegły za obcym im brzmieniem muzycznym
Jak wiatr i woda bierząca
Lub ziarno, które wiejacz swym ruchem rytmicznym
W opałce obraca i wstrząsa.

Forma świata stawała się nierzeczywista
Jak szkic, co przestał nęcić
Na płótnie zapomnianym i który artysta
Kończy już tylko z pamięci.

A za skałami niespokojnie i z ostrożna
Pies śledził nas z błyskiem w oku
Czatując na tę chwilę, kiedy będzie można
Wyszarpać ochłap z zewłoku.

A jednak upodobnisz się do tego błota,
Co tchem zaraźliwym zieje,
Gwiazdo mych oczu, słońce mojego żywota,
Pasjo moja i mój aniele!

Tak! Taka będziesz kiedyś, o wdzięków królowo,
Po sakramentch ostatnich,
Gdy zejdziesz pod ziół żyznych urodę kwietniowa,
By gnić wśród kości bratnich.

Wtedy czerwiowi, który cię będzie beztrosko
Toczył w mogilnej ciemności,
Powiedz, żem ja zachował formę i treść boską
Mojej zetlałej miłości.

_________________
A esencją życia jest wymiotowanie.

O tym rąbaniu drewna... bardzo dobre!

_________________
hajfi super star super hit diskdżokej szczerzy kły znad konsolety

Może by tak założyć wątek dla dzieł zabranych Tomasza Adamskiego?

_________________
zostaw władzę... pociąg "Gdańsk" odjeżdża już