Ultima Thule

Hmmm... może inaczej - owszem, dużo się dzieje, ale jak dla mnie nie tak znowu dużo z tego wynika. To bardzo "szczegółowa" książka

Nie znam się na krytyce literackiej. Mogę jedynie napisać, że Lód zaczyna mnie nużyć, co nie zdarzyło się z żadną inną książką Dukaja - nawet te słabsze przeczytałem jednym tchem. Ta słaba nie jest - jet pod wieloma względami wręcz imponująca - ale po prostu mniej mnie porywa czytelniczo.

Czytając, zastanawiam się, czy jest to aż tak fascynujący pomysł, aby nie oprzeć się wewnętrznej presji rozbudowania pierwotnego opowiadania do 1050 stron...

Przyłączę się (mimo większego dystansu do Dukaja) do szoku Pippina. W przeciwieństwie do "Innych pieśni" i "Perfekcyjnej niedoskonałości" właśnie w Lodzie przerostu formy nad treścią nie widzę zupełnie. No i pomysł wydaje mi się wystarczająco ciekawy, co przy poprzednich pozycjach nie było zupełnie oczywiste.

_________________
My shadow is always with me. Sometimes ahead... sometimes behind. Sometimes to the left... sometimes to the right. Except on cloudy days... or at night.

Cóż, kwestia gustu. Inne Pieśni i Perfekcyjną przełknąłem z mgnieniu oka i z olbrzymią przyjemnością. Tutaj odczuwm troszkę mniej entuzjazmu, choć na pewno nie jest to książka zła czy nawet przeciętna, parę razy się zachwyciłem

Dobra, nie wypowiadam się więcej, dopóki jej nie skończę, bo tak to się mija z celem. Mogę tylko ględzić o połowicznych doświadczeniach

ruszyłem z "Lodem"...może w ten długi łikend w końcu dotrę do końca...
książka misie podoba strasznie!
Dukaj Pany! To jest Mistrz!

_________________
" (...)Czy pan myśli,że nasze żydowskie pisma są tylko dla jakiegoś widzimisię pisane spółgłoskami?Każdy wyszukuje sobie skryte samogłoski, które zawierają dla niego jedynego określoną myśl, żywe słowo nie powinno zamieniać się w martwy dogmat."

a jak się Lód ma do Perfekcyjnej niedoskonałości ? Bo Dukaja bardzo lubię, ale na tej książce się wysypałem zaraz na początku i nie chciało mi się do niej już wracać...

pozdro...
KoT

Powiem tak - Kocie.
Dużo mniej skrzący pomysłami na każdej stronie, dużo bardziej klasyczno-tradycyjno-dziewiętnastowieczny (narracja!!!), dużo przystępniejszy i dużo dłuższy.

_________________
In an interstellar burst
I am back to save the Universe.

Krótko mówiąc - zdecydowanie lepszy

_________________
My shadow is always with me. Sometimes ahead... sometimes behind. Sometimes to the left... sometimes to the right. Except on cloudy days... or at night.

no to ucieszyliście mnie i za waszą namową się wkrótce w Lód zaopatrzę... Dukaja śledzę od początku i kibicuję mu szczerze... już zacząłem mieć obawy, że on ma problemy z dużymi formami... bo w jego mistrzostwo jeżeli chodzi o opowiadania nigdy nie wątpiłem... debiutancka powieść Czarne oceany była bardzo fajna, ale możnaby na jej kanwie napisać kilka powieści - masa pomysłów i wszystkie jakieś takie niedokończone mi się wydawały... bardzo podobała mi się za to Extensa, ale jeżeli to jest powieść, to bardzo krótka... no do Perfekcyjnej podszedłem z wielką nadzieją i się mocno rozczarowałem...

pozdro...
KoT

Dla mnie jak najbardziej, ale starałem się być obiektywny.

1990?

Debiutancka powieść to był "Xavras Wyżryn", Panie Kocie. Tudzież "Zanim noc". Ewentualnie puszczone wcześniej w Fantastyce "Irrehaare". Na pewno nie "Oceany".
Co do niedokończonych pomysłów, będących materiałem na osobne opowieści - pełna zgoda. Ale w "Lodzie" już tego moim zdaniem nie ma.
A "Extesnę" Jacek pisał jako opowiadanie do NF. Tylko mu się ciut rozrosło, to normalne u niego.

_________________
In an interstellar burst
I am back to save the Universe.

no jeżeli on w Fantastyce debiutował w 1990 to tak... Złota Galera o ile kojarzę to był jego debiut... no i potem sporo go w NF było... było takich kilka lat, że nawet prenumerowałem NF... ale po tym jak się zepsuła dałem sobie spokój... a z opowiadań Dukaja to największe wrażenie zrobiła na mnie kiedyś Ziemia Jezusa Chrystusa...


Wszystkie te utwory traktowałem zawsze jako opowiadania... przecież Zanim noc i Xavras się ukazały w jednej książce... Czerwone dywany Ziemkiewicza to też powieść ?

Czarne oceany uważam za powieść w sensie zarówno objętości jak i treści... wcześniejsze rzeczy Dukaja to dla mnie opowiadania

pozdro...
KoT

Ok, to znamy grunt.
Fakt, Xavras to jest takie dłuższe opowiadanie, ale formalnie, pod względem ilości znaków, spełniał kryteria powieści*. Takoż Zanim Noc i Irrehaare. Natomiast Czerwone Dywany nie.
Tak, Galera to był debiut. Niby niedawno, a tu 18 lat minęło i Dukaj już nie cudowne dziecko, a grubo po trzydziestce, czyż nie?
W każdym razie - kupuj Lód i go czytaj!!!

* - w rozumieniu np. regulaminu Nagrody Zajdla, te kryteria mam na myśli

_________________
In an interstellar burst
I am back to save the Universe.

i wszystko jasne....ensa...ja zawsze mam na myśli objętość i treść... pod tym względem długim, ale jednak opowiadaniem byłaby dla mnie również Extensa... ale w sumie nie ma o co kopii kruszyć...nie nasza wina, że asy naszej fantastyki piszą długaśne opowiadania ale mi to w sumie odpowiada - ja zdecydowanie wolę krótkie formy - zazwyczaj autor ma w nich więcej do powiedzenia niż w rozlazłych fabułach...

pozdro...
KoT

Ufam że "Lód" przełamie tę preferencję.

_________________
In an interstellar burst
I am back to save the Universe.

Skończyłem "Lód" i jestem głęboko pod wrażeniem. Najlepsza książka Jacka Dukaja jaką czytałem, być może najlepsza polska książka fantastyczna...napewno w XXI wieku....

Dukaj zrobił coś, co aż się prosiło by zrobić, ale tylko On był w stanie...modny nurt steam punkowy (wicie, rozumicie, wariacje na temat XIX wiecznej historii, że np zamiast pary i elektryczności, odkryto jakiś tajemny minerał i on stał sie podstawą wynalazków itp), który w warstwie filozoficznej nie wykraczał poza spory materialistyczne (kapitalistów z komunistami), Dukaj rozrobił filozofią Ducha i Wolnosci Bierdiajewa, Sołowiowa i innych Rosjan. Ale jak to zrobił.
Do tego napisane to jest narracją powieści XIX wiecznych - długie zdania (wbrew manierze anglosaskiej, uznającej maksymalnie zdania dwukrotnie złożone), opisy przyrody (ale takie, że aż dech zapierają), wewnętrzne przeżycia bohatera (ale takie, że mózg staje)...po prostu zrobił książkę XIX w XXI wieku ale zrobił ją tak, jak Lao Che opowiedziało Powstanie Warszawskie, lepiej niż wszystkie akademie "ku czci" razem wzięte - po naszemu, zrozumiale, głęboko, sednowato, wnikliwie...P I Ę K N I E

Chwała Jackowi Dukajowi !

_________________
" (...)Czy pan myśli,że nasze żydowskie pisma są tylko dla jakiegoś widzimisię pisane spółgłoskami?Każdy wyszukuje sobie skryte samogłoski, które zawierają dla niego jedynego określoną myśl, żywe słowo nie powinno zamieniać się w martwy dogmat."

Pippin nadaje z Zielonej Góry, z Polconu:
Zajdla za powieść dostał Dukaj za Lód
a za opowiadanie dostał Szostak

chwała zwycięzcom i pokonanym!!!


nie ma co: Kraków rządzi!

_________________
" (...)Czy pan myśli,że nasze żydowskie pisma są tylko dla jakiegoś widzimisię pisane spółgłoskami?Każdy wyszukuje sobie skryte samogłoski, które zawierają dla niego jedynego określoną myśl, żywe słowo nie powinno zamieniać się w martwy dogmat."