Mikołaj pisze:
Dzisiaj na przykład słuchałem, żeby móc się wpisać w Ocenarium.
- hm, a ja tak nie zrobię. Bardzo dawno nie włączałem sobie RazDwaTrzy, więc nie zrobię tego na potrzeby wątku: byłoby nieautentycznie, hehe.
Tak się złożyło, że poznałem zespół bardzo wcześnie, kiedy miał on jeszcze profil kabareciarsko-dołujący. Słyszałem nawet jakieś nagrania robione 'w kuchni', kiedy to gdy Nium (jak podobno ze względu na
zabójczą przystojność nazywano Nowaka) wzbudzał radość swych znajomych, mówiąc, że jeszcze zobaczą, że wydadzą kiedyś kompaktową płytę. Ale z tamtych nagrań nie pamiętam nic poza "tak, bo między nami...".
Mam za to debiutancką, winylową płytę
"Jestem Polakiem" - nawet z autografami
. Niestety winyl chyba nie był zbyt dobrej jakości, że się ona mocno zwichrowała i nie każdy gramofon ją odtworzy... Ja ją bardzo lubię, choć trafiają się utwory nie do końca nieudane. Nie wiem czy wszystkie pojawiły się później na cd, więc wpiszę tu całą listę - może uda się to ustalić.
Strona pierwsza:
1. Policjanci w Warszawie... mhm - ja lubię te wszystkie historie o policjantach, zawsze w nich wiele humoru
2. Ona idzie - o, super numer
3. Talerzyk - ok, ale dla mnie nie był to jednak nigdy aż taki hit, jak dla Maka czy też dla poprzedniej właścicielki płyty (widać po płycie ze to utwór o dużym potencjale)
4. Każdy ma tyle - no to z tych słabszych momentów
5. W każdym razie, w każdej chwili, w każdej knajpie - też raczej druga część stawki, choć to chyba tu komantuje się na bieżąco solo na harmonijce: "no niezły z ciebie figlarz Kamol"
6. Tak, bo między nami - bardzo to zawsze lubiłem, bardzo udane połączenie tekstu i muzyki -
ty do mnie, ja do ciebie... niemożliwe...7. Policjanci w Chicago niszczą stare gazety - patrz nr. 1
Strona druga:
1. Mesdames et messieurs!!! Arnold S. Voil'a!!! - raczej nieudane
2. ...więc z wami wszystkimi - fajne, największy dół na płycie, ale czy się pamięta tekst?:
Bóg więc z wami wszystkimi, spod zamkniętych drzwi, wieje chłodem, wieje chłodem, co przeżyłem to moje sam do siebie mój głos za tym progiem, za tym progiem, być może zielone drzewa, być może rosną gdzieś, być może w słońcu błyszczy liść, nie mam do kąd iść 3. Rytmiczne usiłowanie zabójstwa - raczej nieudane; zaskakujące i śmieszne wykorzystanie syntezatora
4. Wchodzi -
sędzia wchodzi! też bardzo w porządku
5. Sopot piąta rano - klasyk, hehehe
A na płycie jest jeszcze komentarz Kaczmarskiego, nie wiem czy on był też drukowany indziej więc pozwolę sobie przytoczyć:
"Festiwal w Krakowie przed rokiem. Dla mnie - tylko zespół RAZ, DWA, TRZY. Profesjonalizm, nie ograniczający ekspresji, spójne propozycje artystyczne. Teraz po roku, słuchając nagrań, mogę oczywiście zrobić miejsce dla uwag krytycznych. Być może niektóre teksty są niedookreślone, być może pastisze muzyczne zacierają oryginalność brzmienia, ale jedyne zagrożenie widzę w przeniesieniu punktu ciężkości z przekazu na efekt. Ale ten pozbawiony płaczliwości egzystencjalizm odpowiada mi. Jest dobry". (1991)
Na mój stosunek do tych nagrań na pewno ma wpływ czas ich poznawania: sam począteczek liceum, a także takie towarzyskie historie - to tyczy się również płyty
"to ja" - duża sympatia, zwłaszcza dla otwierającego "Wiesława".
A potem się skończyło fajne. Wtedy (1994) chyba wszyscy postanowili być szczęśliwi - na przykład VooVoo, i to też dotknęło RazDwaTrzy... Płyta 'cztery' bardzo mnie rozczarowała. Potem doceniłem to i owo ale ogólnie niespecjalnie.
MAQ pisze:
Aha niestety nie ma policjantów
- jak to? a 'p. w. p. p. f.' czyli "Policjanci w Paryżu pchają furgonetkę"?
Z tego całego zniechęcenia olałem
'sufit', choć być może niesłusznie - słyszałem tę płytę potem u kuzyna i kilka fragmentów było dobrych.
Z tego co wydawał zespół potem spodobał mi się
'niecud' - zwłaszcza dwie ostatnie piosenki. Ta płyta wzmogła mój szacunek do pana Nowaka jako do autora tekstów. Kilka piosek wydało mi się bardzo poruszjących, wytapiających nawet jakieś osady z człowieka...
Doceniam też - bywa że bardzo
'Czy te oczy mogą kłamać' - ale nie żeby w całości. Dobra też jest pewnie ta płyta 'trudno...', ale prawie jej nie słuchałem. A z
'Młynarskiego' słyszałem ze dwie/trzy piosenki i pomyślałem, że to raczej nie to - być może za dobrze znam i lubię oryginały. No ale może trzeba by posłuchać całości - tata ma więc może się uda
.
Zaloguj się
Zarejestruj się
FAQ
Szukaj
Użytkownicy
, część z nich nie znająca szerzej twórczości zespołu, a jedynie ostatnią płytę. Koncert miał dwie części - najpierw poszedł Młynarski dokładnie z takim samym programem jak na płycie. Ciekawie się zaczynał i kończył. W pierwszej piosence najpierw wszedł na scenę Nowak, zaczął grać, a pozostali muzycy wchodzili tuż przed tym, jak wchodziła ich partia. Na koniec wszystko odbyło się w drugą stronę. Po chwili wywołani brawami wrócili i zagrali kilka piosenek z Trudno nie wierzyć w nic i jedną z Osieckiej. Wszytko na gitarach akustycznych, kontrabasie, harmonii i klawiszach, oraz dość oszczędnej perkusji.
