Ultima Thule

Hehe, a wiesz że ta książka leży, bo Prosiaczek jako krótkowidz nie mógł swoimi okularami rozpalić ogniska? Więc cała akcja potem nie mogła się wydarzyć. Tak gdzieś kiedyś wyczytałem.
Ale znakomita to powieść oczywiście.

EDIT: O, znalazłem w "Wiedzy i życiu":

_________________
In an interstellar burst
I am back to save the Universe.

Blondynka śpiewa w ukajali - - bezmyślna książka pisana stylem, tak lekkim, że aż drażniącym. ale co tam. to mi jest ostatnio potrzebne.

_________________
ja herez ja herez

ostatnio Hume - Badania dotyczące rozumu ludzkiego
teraz powinienem poczytać trochę Kołakowskiego, ale bardzo ciągnie mnie do Emanuelaa Swedenborga więc pewnie skończę na Rortym

Sonety Spenser'a, Sidney'a i Shakespeare'a w wesji oryginalnej. W końcu 'historia literatury' pokazała swoje drugie, lepsze oblicze. Bardzo mnie się podobuje

_________________
tory wyjeżdżają z lasu a tam...

Ja siłą rozpędu czytam/przeglądam Kołakowskiego "Pochwała niekonsekwencji". Różne eseje, artykuły itp. sprzed 1968 roku. Niektóre bardzo ciekawe, inne mniej, prawomyślne i nabijające się z marksizmu.

A swoją drogą widzę, że zmuszają Ciebie do czytania wielu książek, ale to dobrze, to bardzo dobrze.

_________________
Youtube

dostałam dziś słynny już Strach Grossa i zaczęłam czytać. mam mieszane odczucia

_________________
ja herez ja herez

O! Też zamierzam przeczytać, ale jeszcze nie mam.
Ale napisz jeszcze o odczuciach bliżej końca, jestem ciekaw...

_________________
hajfi super star super hit diskdżokej szczerzy kły znad konsolety

Właściwie to z tego co napisałem zmuszają mnie tylko do Rortyego, Emka z ciekawości chciałem bo mnie na wykładzie prof zainteresował. Kołakowski nawet ciekawie pisze, ale miejscami odnoszę wrażenie że za dużo stosuje słownictwa typowo filozoficznego.

to smutne,że zmusza się studenta do postmodernistycznego szamana, miast do dzieł klasyków. Kolejny raz uczy się wyjątków zamiast reguł? Dlatego wolę czytać na własną rękę niż iść wg akademickiego "planu".

Gravi, jak ci się podobała ta chrześcijańska Paideja pana prawie z The Rolling Stones ? Mając porównanie z wyjściową Paideją tegoż autora, te wykłady o chrześcijańskiej paidei to jednak są szkice. Prawdziwe mięcho wisi w oryginalnym dziele (mam dwu tomową edycję jeszcze z lat 60tych)
więc w temacie czytam sobie w ramach powtórek"Odyseję"
i mogę napisać, co śpiewał śp mistrz Jacek K

" (...) z mocy syren się ocalił
nie dał się zamienić w świnię"

i dalej

"pieśń człowieka doskonali
człowiek znika, pieśń nie ginie
tak śmiertelnik sięga szczytów
i w tym tkwi realizm mitów..."

_________________
" (...)Czy pan myśli,że nasze żydowskie pisma są tylko dla jakiegoś widzimisię pisane spółgłoskami?Każdy wyszukuje sobie skryte samogłoski, które zawierają dla niego jedynego określoną myśl, żywe słowo nie powinno zamieniać się w martwy dogmat."

ale fotki fajowe!

_________________
俳句
_________________

<PRZERWA>

czytnąłem "Kordiana" Słowackiego - całkiem miłe

_________________
....więc czekać musisz na wczorajszy dzień....

Nie przesadzajmy, trochę tych klasyków jednak liznąłem!

Wbrew pozorom to też pozytyw. Bo skoro studiujesz filozofię to nieświadomie zaczynasz używać słownictwa po takiej lekturze. I o to właśnie chodzi. Niestety, ale wielu kwestii, jeśli chce się je ująć precyzyjnie, nie da się wypowiedzieć bez typowego słownictwa. Kiedyś unikałem go, ale teraz widzę, że nie da rady. Kołakowskiego na pewno warto czytać. Hume'a też.



Bardzo się podobały, bo mimo że jakoś tam w tym siedzę (chociaż nie w filozofii starożytnej) wiele rzeczy było dla mnie nowych. Niestety na dwutomowe mięcho nie mam szans, no chyba że je kupię, bo u nas dostępne tylko w czytelni.

_________________
Youtube

Nie no jasne jak słoneczko. Pełna zgoda.

Wprawdzie bardziej przeglądam niż studiuję ów traktat, ale nie przerywam . Tytuł trochę jest mylący, powoduje, że można spodziewać sie jakiegoś historycznego wykładu, a tu jednak chodzi o coś innego: o to jak w religijnej świadomości człowieka przejawiały się takie zjawiska jak niebo, słońce, księżyc (dotąd na razie doszedłem); o to jak one kształtują myślenie, jakich są źródłem mitów i symboli - w tradycjach różnych miejsc i czasów, przy zwróceniu szczególnej uwagi na to co jest w nich wspólne (wszak doświadczenie nieba, słońca i księzyca do takich należy).

Prosty przykład: "Sklepienie niebieskie jest w najwyższym stopniu "czymś innym", różnym od maleńkiego skrawka ziemi, który zajmuje człowiek i jego przestrzeń życiowa. Można powiedzieć, że symbolika transcendencji wynika z prostego uświadomienia sobie nieskończonej wysokości nieba".

Mam wrażenie, że Eliade, kiedy dokonuje pod takim kątem przeglądu różnych wierzeń, dostrzega szczególność tradycji judaistycznej, ale na to jeszcze będę musiał zwrócić uwagę.

No jeszcze ciekawie się robi gdy na przykład Mircea pisze o tym, że księżyc człowiek zawsze wiązał z czasem i jego mierzeniem, i że to przejawia się w indoaryjskim rdzeniu me - który pojawia się w różnych językach w słowach dotyczących księżyca i mierzenia - a przecież w polskim mamy słowo miesiąc - oznaczające księżyc i słowo mierzyć, że nie wspomnę o zwykłym miesiącu.

No takie tam historie...