“Homofobi”, spotkajmy się w Śródziemiu!
“Profesor Dumbledore jest gejem” - ujawnia to sama autorka cyklu powieści o Harrym Potterze, Joanne K. Rowling. Prof. Dumbledore - jak wszyscy wiedzą - to dyrektor szkoły magii w Hogwart. Jedna z głównych postaci cyklu. Pani Rowling działa zapewne w dobrej wierze, a jej słowa mają wspomóc walkę o “równouprawnienie” i “tolerancję” (celowo używam cudzysłowów, bo słowa te w tym kontekście to nie moja bajka). I choć czytelnik książek o młodym czarodzieju raczej nie domyśliłby się, że dobrotliwy Dumbledore “kocha inaczej”, i choć jego “orientacja seksualna” nie ma wielkiego znaczenia dla akcji książek, to przecież cel tej wypowiedzi jest taki szczytny! Nowoczesny świat cieszy się i klaszcze z radością…
A ja z przyjemnością wracam do jednego z ostatnich “homofobicznych” światów fantazji, do tolkienowskiego Śródziemia. Tam małżeństwo to sprawa między mężczyzną i kobietą (czyli między neri i nissi - w “Prawach i obyczajach pośród Eldarów” Tolkien dodaje, że małżeństwo to najbardziej naturalna droga życia dla kobiety i mężczyzny), a inne niż monogamiczne związki małżeńskie między mężczyzną i kobietą są nie do przyjęcia. Jak czytamy u Tolkiena:
W owym czasie na Zachodzie powszechnie panowała ‘monogamia’, a inne konfiguracje budziły wstręt, jako rzeczy dziejące się ‘w Cieniu’” (Listy, tłum. Agnieszka „Evermind” Sylwanowicz, str. 442, pogrubienie moje).
I choć niektórzy autorzy tzw. fanfików tolkienowskich dwoją się i troją, żeby unowocześnić świat Tolkiena w duchu “tolerancji i równouprawnienia”, nigdy im się to nie uda, bo Autor zarysował swój świat bardzo wyraźnie. Jest to świat, w którym intymne relacje między ludźmi służą nie tylko budowaniu związków, nie mają za cel samorealizację, ale przede wszystkim są drogą, którą przekazuje się życie. Płodność realizować może tylko para - mężczyzna i kobieta, a dziecko jest uważane za dar Eru (wg “Praw i obyczajów” mówi się zawsze, że “dziecko zostało nam dane”, a nie że “mamy dziecko”). Można przypuszczać, że wśród tzw. Wiernych (ludzi, którzy pozostawali wierni Eldarom, Valarom, a w ostatniej instancji samemu Eru) osoba homoseksualna traktowana by była z szacunkiem i delikatnością - nie przyjęto by jednak jej “orientacji” za naturalną drogę życia, a raczej za przejaw skażenia Ardy, za coś, co dzieje się ‘w Cieniu’. Takie to proste, takie to logiczne, takie to… śródziemne.
Tolkien być może nie przewidywał, że jego książki będą w zwariowanych czasach, które nadeszły po jego śmierci (zapowiedź tych czasów Tolkien opisywał w swoich krytycznych wobec jego współczesności listach), czasach negacji najistotniejszych wartości, drogowskazem moralnym, latarnią w na ścieżkach życia, które biegną tak często przez krainę relatywizmu, skrzywienia, śmierci… Jeżeli nazywają Cię “homofobem”, a Tobie takie określenie się nie podoba, spotkajmy się w Śródziemiu!
Wiedziałem, że ze światem Harry’ego Pottera jest coś nie tak od początku. Cieszę się, że mogę spokojnie kroczyć pośród lasów i pól Śródziemia. Z tej perspektywy, zwłaszcza po słowach autorki, dzieło Rowling jawi mi się dziś w szczególny sposób…
http://czytaj.elendili.pl/2007/11/03/ho ... /#more-359
Zaloguj się
Zarejestruj się
FAQ
Szukaj
Użytkownicy
8)
Zespół zwie się 
