Ultima Thule

Niedawno na Ale Kino puszczali znowu Kontrakt rysownika, debiutancki film Petera Greenawaya (moim zdaniem zresztą znacznie przewyższający wszystkie jego późniejsze dzieła i "dzieła").

Ale tutaj tylko o samym początku filmu...



na co Kacper się obruszył, że czemu nie Czas apokalipsy - tylko że w Czasie nie ma żadnej czołówki! ani śladu napisów poczatkowych, nawet tytuł się nie pojawia.

Macie jakieś swoje ulubione czołówki?

Mnie się jakieś Lynche od razu przypominają, ale na razie pozostawię tylko ten jeden film, Kontrakt rysownika (póki co - na pierwszym )

_________________
ćrąży we mnie zła krew

Bardzo lubię czołówkę filmu "Psy" Pasikowskiego, do napisów włącznie. Zeznanie przed komisją weryfikacyjną o odstrzeleniu głowy ogarniętemu obłędem kapitanowi MO czy SB snute zmęczonym ale wyzywajacym tonem w oparach papierosowego dymu robi wrażenie. A później temat przewodni grany na trąbce...

Pełna zgoda do Se7en, mnie jeszcze zawsze wbijają w fotel pierwsze sceny "Pewnego razu na Dzikim Zachodzie" Leone. Czołówka "Dzikiej Bandy" Packinpaha, walka skorpiona z mrówkami spalonymi następnie przez rozbawione dzieciaki też 5+. W ogóle dużo jest swietnych czołówek...

_________________
Czekając na noc układam sobie pieśni,
Nie wsłuchuj się za długo, nie wpatruj się za bardzo...

1. Twin Peaks, choć tylko rzeczka płynie.

oczywiście

dla mnie kosmos to jest początek a zgadnij ) no tak.. Ghost Doga
te zdjęcia, gołąb, no i mega kozacki bit RZA... akurat komuś pożyczyłem i dawno nie oglądałem, ale jak miałem 'nie śmiać się' czasem lubiłem sobie puścić samą czołówkę

stawka większa niż życie, star warsy... no chyba nie trza komentarza
lubię też czołówki z bondów* ale nie mam jakiejś ulubionej
* moja sisotra np. wogole nie lubi bondów a ogląda same czołówki

aaa ! no i baltazar gąbka, obydwie czołówki
no i scooby doo
się rozpędziłem

super temat Crazy
pozdro ;]

pewnie cośt u dopiszę, j
ak pomyślę

Ładnie się prezentują napisy początkowe w filmie "Azyl". "Genialny klan" też się fajnie zaczyna.
I jest jeszcze najgłupsza komedia, którą widziałem, która ma jednak niezły początek: "Mike Eyers: złoty członek".

_________________
Czuję tu zapach chrześcijanina

To tam gdzie czekają na pociąg. Klient łapie muchę do lufy, a Eastwood pluje tytoniem na środek głowy psa?
Filmy Morricone są cholernie wielowątkowe i intensywne.

To na bank nie był on.

_________________

No to który film Sergio?
Ten początek chyba najbardziej mi został w głowie.
Crazy, a kiedy założysz temat, ulubiony fragment filmu?

To jest ten film, tylko że Eastwood w nim nie grał.

_________________

To scena z innego westernu, bodajże "Wyjęty spod prawa Josey Wales". Poza tym wszystko się zgadza

_________________
Czekając na noc układam sobie pieśni,
Nie wsłuchuj się za długo, nie wpatruj się za bardzo...

Dzięki
W ogóle im dłużej myślę to tym większym dla mnie jest królem filmu Sergio Leone.
Natchnienie.
Nie kojarzę jego spartolonych filmów. Te wszystkie westerny to niesamowite nagromadzenia zwrotów akcji, historii tak ułożonych że z 2,5 godzinnego filmu, wydaje się jakbyści oglądali to wszystko na żywo, charakterystycznych postaci drugo- i trzecio-planowych (jeden z niewielu reżyserów u którego te postaci się zapamiętuje) i masa fajnych motywów. Chyba nikt wcześniej nie bawił się tak zbliżeniami kamer (te ujęcia na oczy, które mówią nam więcej niż pół godziny rozmowy w innych filmach).

Zresztą Leone nie bał się obsadzać w dużych rolach drugoplanowych brzydkich, ale bardzo dobrych aktorów; i co najważniejsze, oni tam grali, a nie byli ciekawostkami przyrodniczymi. W Dobrym, złym i brzydkim; brzydki jest jakiś taki dojmująco brzydki. Pokazuje się jak mówi i wiemy że ten koleś ma zbrukaną duszę, mydełka nie lubi używać i od dzieciństwa najbardziej lubi kraść dzieciom kredki z plecaka; a jeżeli przy tym malca postrzelić w ucho, to czemu nie (będzie się zabawnie wydzierał).
W filmie wymienionym przez Paulusa, jest klient który ma 'jedno oko na Maroko' (czyli kompletnego zeza w jednym oku), a Leone daje mu pograć i masę rzeczy zagrać tą fizjonomią. Totalny reżyser.

No i wszystkie te filmy są o czymś - to nie są filmy o samej akcji, a każdy z nich ma przesłanie. Pieniądze walczą z honorem. W dobrym,złym i brzydkim - dobro i zło są w pewnym nawiasie. Przecież Eastwood nie jest świetlaną postacią, która ma zamiar oddać pieniądze biednym Ale Dobry i Zły sa pokazani jako rzadkie postacie, więcej jest w nas takich brzydkich. Grzeszymy, ale jak dzieci, nie z wyrachowania, a wyniku przywar, z którymi nie możemy sobie dać rady i które lubimy.

Ja lubiłem czołówkę Leona Zawodowca z lotem przez Nowy York i czołówkę do Braveheart'a z lotem przez szkockie góry

Sporo dodałem o Sergio Leone do wpisu u góry (jeśliby ktoś nie zauważył )

jedna taka ulubiona czołówka --> Cowboy Bebop -muzyka bardzo bardzo

uwielbiam też ten fragment czołówki z napisami z Amelii

lubię też czołówki filmów tarantinowskich - mają coś takiego...muzyka:)

a taką najbardziej charakterystyczną, którą pamiętam z dzieciństwa
to z Człowieka Słonia...straszna

_________________
俳句
_________________

<PRZERWA>

A co myślicie o tendencji we współczesnym kinie do tego, że czołówki po prostu nie ma? Film się zaczyna jakąś sceną, człowiek się spodziewa, że może napisy wejdą po pewnym czasie, jakby po prologu, a tu... nic, dopiero na koniec dowiadujemy się, jaki był tytuł, jacy ludzie przy filmie pracowali.
Właściwie to już nawet przestałem się spodziewać, teraz to raczej jestem zaskoczony, jak normalna czołówka jest.

Nie lubię tego. Oczywiście, takie zupełnie standardowe czołówki, gdzie zaczyna się od tytułu, a potem wypisują wszystkich aktorów, a dalej wszystkich innych, są nudne (szczyt wszystkiego - Potop ). Fajnie było, kiedy twórca miał jakiś pomysł, żeby ta czołówka była inna, fajnie kiedy nieraz pojawiała się właśnie z opóźnieniem, ba - kiedy było to ewenementem fajnie było nawet, kiedy jej nie było (vide: Czas apokalipsy). Ale to podkreślało jakąś niezwykłość. A teraz mam wrażenie, że brak czołówki to norma.

Skądinąd nie lubiłem też w starych filmach tego, że na końcu THE END albo inny FIN i koniec, napisy końcowe to fajna sprawa, dają czas żeby jeszcze wyciszyć jakieś emocje, przedłużają niejako czas pożeganania z filmem. Ale to wątek o czołówkach a nie tyłówkach

_________________
ćrąży we mnie zła krew