wlasnie slucham nowego kawalka ratm!!!
jego tytul to
wojna i spiewa w nim goscinnie maleo.
nie kojazy sie wam ten kawalek z ratm? okrzyki przypominaja troche zacka, gitara tez zawodzi pod morello, szczegolnie w momencie gdy darek krzyczy
wojna!
a juz calkiem w temacie:
przede wszystkim zaluje, ze powstal jeden temat na obie kapele, bo to jednak inne bajki sa. no ale coz.
o ratm wpierw: dobrze znam pierwsza plyte i uwazam, ze jest niesamowicie nosna przede wszystkim. bardzo ja lubie, swietna muza, na dodatek namieszala sporo w onym czasie i gdyby nie seattle, kto wie, czy nie dzielilibysmy dzis muzyki na te sprzed i po
ratm zamiast
nevermind. a moze to niewygodna tresc sprawila, latwiej wszak puscic w mtv
smells like..., czy
jeremy niz
killing in the name z mnostwem fakow na dodatek.
mamy tu goscinny udzial pana toola, czyli jm keenana i tez slychac, ze kolejna kapelka niebanalna bedzie. nie zmienia on jednak charakteru utworu
know your enemy, podobnego zreszta do calej reszty. zadziornosc, bezczelnosc wrecz, ale dumna, taka rewolucyjna, zrozumie kazdy, nawet polgluchy, chocby nie znal slowa po angielsku. ze wszystko ubrane w nowa i atrakcyjna forme, tylko sie cieszyc.
mam wrazenie, ze gdyby wtedy chcieli nagrac podwojny lub nawet potrojny album, to wypelnili by go po brzegi tak samo genialnymi kawalkami i nie byloby wrazenia powtarzalnosci, ani znurzenia. nioslo ich wtedy. niestety, przerwa po debiucie (wydana wczesniej demowka zawiera wszak prawie te same utwory) sie nie przysluzyla i potem juz nic nie bylo takie, ze sie karabin chcialo brac. nie opisze tu reszty plyt, bo znam za slabo lub wcale (te „posmiertne” i koncertowke). jak poznam to opisze.
teraz audioslave: ich debiut znam slabo, a to z tego powodu, ze mam kilka ich singli, w ktorych nawet b-side'y sa rewelacyjne, ale kiedy puscilem sobie album, niemile sie zdziwilem, ze jest tak nierowno, ze obok diamentow sa zapychacze. przynajmniej tak to odebralem. sluchalem pare razy, niestety nigdy z uwaga. jakos tak na bazie tamtego doswiadczenia nie mam ochoty wracac.
druga plyte slyszalem raz, i pomny doswiadczen z poprzednia, nie nastawilem sie na rewelacje, wiec bylo ok, ale... nie wrocilem, moze dlatego, ze nie mam jak, heh.
nowej plyty tez nie znam.
to wrocmy do singli.
cochise to niezly ogien. dlugo katowalem nim moje owczesne wspollokatorki. czuje sie tu oddech morello, ze sie w koncu doczekal. wogole w tych pierwszych utowrach czuc jak dobrze sie znow czuje grajac te swoje charakterystyczne riffy. na stronie b jest
gasoline w ktorym jest wszystko to samo oprocz przebojowosci i zaangazowania cornella.
like a stone dla mnie jest za-dobrym utworem. na listach chyba byl najwyzej i mozliwe ze zawazyl na stylistyce. bardzo ladna melodia, swietna solowka i wpadajacy nawet discomulom riff. moze gdyby nie to
out of exile bylaby bardziej rageowa niz cornellowa. no coz, nie zmienia to, ze mimo wszystko utwor lubie i czasem nuce pod nosem, nie wiem skad sie przyplatuje.
mam jeszcze
show me how to live i czuje w nim takie urocze zagubienie muzyczne. nie wiem jak to mozliwe przy tej energii i na ile to zamierzone, ale tak jest jakos. okladka tez jest tu ciekawa.
na stronie b mamy kilka kawalkow z koncertu dla bbc i znow czuje sie taki luz i zabawe z muzyka (
yo people! we have a special trick for you tonight - kilka sekund dziwnych dzwiekow na gitarze -
hey, we have anotherone very special trick for you tonight - znow) - zartuja sobie.
generalnie duzo w tych ok 10 singlowych kawalkach ognia, takiej radosci grania jak z
ten pearl jamu.
jak ktos bedzie mogl kupic - polecam.
dobra, tyle, bo nie zamierzalem az takiego posta pisac.
ps.
tu mozna sciagnac pare ciekawych .mp3 ratm.
Zaloguj się
Zarejestruj się
FAQ
Szukaj
Użytkownicy
) tłumaczył mi kiedyś, o co w ogóle RATMowi chodzi, to mówił coś o tym, że ten cały Cze gewara i cała komuna u nich to taki przykład, że niby chcą jakąś fuzję z normalną demokracją albo coś takiego...
